2Dark(2017)

Το 2Dark είναι ένα αξιοπρεπέστατο stealth παιχνίδι, στολισμένο με survival horror στοιχεία που εξυπηρετούν το σενάριο και concept του. Μια συγκινησιακή ιστορία που βουτάει στην μαυρίλα της ανθρώπινης ψυχής . Θα μπορούσα να το προτείνω σε οποιοδήποτε ενδιαφέρεται, τηρουμένων πάντα των ηλικιακών προϋποθέσεων που προτείνονται.

Ατμοσφαιρικό, σε σημεία άνισο αλλά με ένα απόλυτα συνεκτικό διεστραμμένο όραμα να το διαπνέει, το 2Dark στέκεται σαν μια αξιόλογη πρόταση στο χώρο των παιχνιδιών επιβίωσης/τρόμου.

Είναι ένα ιδιαίτερα σκοτεινό αλλά και συγχρόνως γοητευτικό παιχνίδι, με ένα πολύ ενδιαφέρον soundtrack, retro αισθητική, προσεγμένη ιστορία και ωμή, ρεαλιστική βία που καταφέρνει να σου παγώσει το αίμα. Οι λάτρεις του είδους σίγουρα θα περάσουν μία ευχάριστη εμπειρία μαζί του.

Το 2Dark σίγουρα δεν αποτελεί την μεγάλη κορύφωση για τον Frédérick Raynal, ωστόσο αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εγχείρημα από τα δικά του χέρια. Αν ψάχνεστε για ένα καλό παιχνίδι μυστηρίου, είστε στο σωστό μέρος.

Το 2Dark αν και καλοστημένο και με καλό (και διεστραμμένο) story, δεν κατάφερε να ενθουσιάσει, ειδικότερα σαν horror game, αλλά και σαν σύνολο. Τα τεχνικά προβλήματα και η δυσκολία σε περίπτωση που αποτύχει το stealth θα απωθήσει τους περισσότερους.

Το survival και το stealth δένουν αρμονικά, αλλά το horror δεν είναι αυτό που πολλοί περίμεναν. Παρόλα αυτά η μικρή, αλλά όμορφη ιστορία του στη διεφθαρμένη Gloomywood, θα σας κινήσει το ενδιαφέρον.

Το παιχνίδι έχει βίαια και καταθλιπτικά θέματα που οπωσδήποτε δεν απευθύνονται σε όλους, αλλά αν σας αρέσουν τα survival horror και δεν σας πειράζουν τα ρετρό γραφικά, μπορείτε να ασχοληθείτε μαζί του. Αρκεί να είστε υπομονετικοί.

Όπως όλα δείχνουν η νέα δημιουργία του Frederick Raynal δεν είναι αντάξια της φήμης του, εάν παρόλα αυτά ψάχνετε για ένα stealth game με σκοτεινή ατμόσφαιρα και αισθητική τότε ενδεχομένως αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.

Ένας καλοφτιαγμένος light συνδυασμός Τρόμου, Κρυφτού, Στρατηγικής και Περιπέτειας.

Η συχνότητα των θανάτων είναι περίπου μία ανά λεπτό και ξαφνικά η πιξελώδης μαγεία αρχίζει και ωχριά. Ούτως ή άλλως αποτελούσε μονάχα το 30%-40% της οθόνης (όλο το άλλο είναι μαύρο, δηλαδή σκοτάδι). Ακόμα και το ελάχιστο ενδιαφέρον που παρέχει το πιασάρικο, αλλά χλιαρό, σενάριο εξανεμίζεται μετά τον εικοστό τρίτο θάνατο (σε 25 λεπτά δηλαδή) κι εσείς - ως άλλος Danny Glover - αναφωνείτε: "I'm too old for this s..t".