Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν(2011)

(Martha Marcy May Marlene) | Πρώτη προβολή: 19-01-2012

Η πανέμορφη, με παιδιάστικο πρόσωπο (και μόνο!), Ελίζαμπεθ Όλσον, σηκώνει το φορτίο του απαιτητικού ρόλου της ηρωίδας, με τις εντυπωσιακές -για μια άγνωστη σε μας- υποκριτικές επιδόσεις της, έτσι ώστε αυτό το ιδιότυπο θρίλερ που παίζει με το διχασμό της προσωπικότητας, αλλά και την παράνοια του σύγχρονου μπερδεμένου ατόμου, να στοχεύει καίρια όσο ένας Χάνεκε και να σε αφήνει με τρόμο και αμφιβολία στο φινάλε...

Μινιμαλιστική και αφαιρετική η αφήγηση όπως και η υπόγεια ένταση των ερμηνευτών στους χαρακτήρες, σχηματίζουν σταδιακά ένα μοντέλο-θέση, γύρω από την σύγκρουση αντικουλτούρας και αστισμού, που οδηγεί μαθηματικά, στην έκρηξη.

Η ταινία θα μπορούσε να περιγραφεί με δύο λέξεις: Elizabeth Olsen. Αιθέρια, περίπλοκη, τραυματισμένη, αποπροσανατολισμένη, εγκαταλειμμένη, οργισμένη, διψασμένη για Αγάπη. Αυτή ειδικά, όπως κι ο θαυμασμός για ένα ξεκάθαρο achievement in acting, της αξίζουν στον ύψιστο βαθμό.

Απόλυτο must για όσους αγαπούν το αμερικάνικο ανεξάρτητο σινεμά ή ζητάνε μια νέα κινηματογραφική ματιά και γλώσσα. Η «σπασμένη» αφήγηση και ο χαλαρός ρυθμός θα βγάλουν τους υπόλοιπους off.

Η όμορφη φωτογραφία, η αίσθηση τής απομόνωσης και του παράλογου που προκαλούν τα βιώματα της Martha... δημιουργούν μια παράξενη, ατμοσφαιρική ταινία που μοιάζει σαν όνειρο από το οποίο είναι δύσκολο να ξυπνήσεις. Όταν τελικά το καταφέρεις, σε ακολουθεί για μέρες...

Μαζί με το Καταφύγιο, το Μάρθα είναι η καλύτερη αμερικανική ανεξάρτητη ταινία της χρονιάς, ένα θρίλερ που ταυτόχρονα καταφέρνει να είναι υπαρξιακό δράμα, με ηρωίδα μια νέα κοπέλα που υπνοβατεί ανάμεσα στη χαμένη παιδική της ηλικία και την κακοποιημένη της ψυχή.

Το διφορούμενα ανοιχτό τέλος του "Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν" άφησε πολλούς ανικανοποίητους, αλλά στην πραγματικότητα είναι απόλυτα ταιριαστό με αυτό τον εφιάλτη που ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Μία αμιγώς κινηματογραφική εμπειρία που αξίζει να απολαύσετε στη σκοτεινή αίθουσα.

Ένα ατόφιο δείγμα αμερικάνικου underground, διαλέγοντας τον δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο (και άρα πιο δύσβατο), προκειμένου να φτάσει στον προορισμό του.

Σκηνοθετικό ντεμπούτο, καθαρόαιμο δείγμα ανεξάρτητου σινεμά, χαμηλών τόνων θρίλερ υπαρξιακής αγωνίας, με πρωταγωνίστρια την Ελίζαμπεθ Ολσεν, την ανέλπιστα ταλαντούχα αδελφή των Μέρι-Κέιτ και Ασλεϊ.

Το Martha Marcy May Marlene είναι μία αμφιλεγόμενη ταινία νατουραλιστικού διαλογισμού και εγκεφαλικού συναισθηματισμού, που κερδίζει πολλά από την προσπάθεια της χαρισματικής πρωταγωνίστριας.

Το Martha Marcy May Marlene ήταν πέρα ως πέρα μια απογοήτευση.

Με ευαισθησία και ειλικρινές ενδιαφέρον ο Ντέρκιν σκιτσάρει το πορτρέτο μιας διαταραγμένης προσωπικότητας που σταδιακά οδηγείται στην πλήρη αποσύνθεση γιατί ποτέ δεν έμαθε να ζητά αυτό που θέλει αφού ποτέ δεν της δόθηκε σημασία για να το κάνει.