Οι Αισθηματίες(2013)
(The Sentimentalists) | Πρώτη προβολή: 18-12-2014
Ειρήνη Κατσαρά
2019-12-20
Ακόμη ορισμένες ερμηνευτικές ατέλειες μπορούμε να συγχωρήσουμε, αφού ο Τριανταφυλλίδης με τις υπέροχες πραγματικά μουσικές του, τη νοσταλγική διάθεση και τα 'ρομαντικά' κάδρα του, κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις, ενώ ακόμα και τα μέρη όπου γυρίστηκαν οι σκηνές ήταν επιλεγμένα ένα προς ένα (από το Tiki της Μακρυγιάννη, μέχρι και τις γραμμές στο Ρουφ –αν δεν απατώμαι-, ή την καντίνα), με τη φωτογραφία να θυμίζει Κυριακάτικη βόλτα σε παλιατζίδικα στο Μοναστηράκι..
Παναγιώτης Μήτσικας
Όπως με τη μουσική, αν τη δούμε «γυμνή» από προσδιορισμούς, έτσι και το σινεμά, αν το αποδομήσουμε, καταλήγουμε στο διαχωρισμό του μεταξύ καλού και κακού, ανάλογα και με το σκοπό του. Κι οι «Αισθηματίες» είναι καλό σινεμά, ένας κινηματογράφος αθεράπευτα συναισθηματικός.
Χρήστος Γιαννάκενας
Λαϊκό και σινεφίλ, αστείο και λυπηρό, τρυφερό και βίαιο, παλιομοδίτικο και συνάμα σύγχρονο, το φιλμ του Τριανταφυλλίδη δεν είναι απλά ένα έργο, αλλά ένας καινούργιος κόσμος που είναι δίπλα σου και αξίζει να επισκεφτείς έστω και μια φορά, σ' ένα γνώριμο ταξίδι με άγνωστο προορισμό, αλλά όχι απλά ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι σαν την αγάπη.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ο ψαγμένος σινεφίλ θα βρει επίσης Κακόφημους Δρόμους [Σκορτσέζε], Κινέζο Μπούκι [Κασσαβέτης], Λολίτα [Κιούμπρικ], Κατάσταση Πραγμάτων [Βέντερς], Λουίζε Μπρουκς [Λούλου, το κουτί της Πανδώρας], Περιφρόνηση [Γκοντάρ], νουάρ ατμόσφαιρες [Γκίλντα, Η νύχτα και η πόλη], Βαγγέλη Κοτρώνη [Βερνταλάκ], Ντίβα [Μπενιέ], καλτ λατρείες [στη σκιά του Λέμμυ Κώσιον], συνεχείς αναφορές στην πίστη στη θρησκεία στο θείο... όλα χωρίς μεταφυσική χωρίς αύριο χωρίς μετάσταση.
Μαρία Μιχαλάκη
Οι "Αισθηματίες" σε κερδίζουν γιατί μιλούν για κάτι που θα μπορούσε να σου συμβεί. Και ίσως θα έπρεπε να σου συμβεί. Στο τέλος, δεν μένει τίποτα, παρά μόνο οι στιγμές μεταξύ δύο εραστών. Οι στιγμές που θα ζήσουν και οι στιγμές που δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Αυτό μετράει, νομίζω.
Γιώργος Τσιβάκης
Είναι μια ταινία που μιλάει για την αλήθεια του καλλιτέχνη, φτιαγμένη με αληθινό τρόπο. Είναι μια ταινία φόρος τιμής σε όσους διέπραξαν το μοιραίο έγκλημα να αγαπήσουν. Ένα έγκλημα, που θεωρείται κακούργημα στον σύγχρονο κόσμο...
Αγγελική Κερπιτσοπούλου
Η αφήγηση γρήγορη, τόσο όσο πρέπει σε ένα κλασικό φιλμ εγκλημάτων και αγάπης, και άκρως ατμοσφαιρική. Σε ολόκληρη τη ταινία η πλοκή συνδιαλέγεται με την εξαιρετική μουσική υπόκρουση της ταινίας, την οποία επιμελείται ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, η οποία συμβάλει στην μεγιστοποίηση της συγκινησιακής φόρτισης του θεατή και τέλος της ταύτισης του με τους Αισθηματίες του Νίκου Τριανταφυλλίδη.
Λήδα Γαλανού
2019-12-18
Ταινία προσεγμένη στις λεπτομέρειές της (θαυμάσια η φωτογραφία του Γιάννη Κοτρώτση), αλλά και γεμάτη πάθος, προσφέρεται για όσους αναζητούν ένα μεγάλο, πληθωρικό love story, με αγάπη στο σινεμά και θαυμάσια κινηματογράφηση της δύναμης της αγάπης.
Μανώλης Κρανάκης
2019-12-16
Το φιλμ που όλοι περιμέναμε κάποια στιγμή από τον Νίκο Τριανταφυλλίδη δεν είναι παρά ένα κομμάτι ενός σύμπαντος που ισορροπεί πάνω στη λεπτή γραμμή του ηθελημένα cult και του οπερατικά ρομαντικού, μια προσωπική εξομολόγηση που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι: μια μικρή ταινία με μεγάλη καρδιά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-12-12
Οι Αισθηματίες του Νίκου Τριανταφυλλίδη δεν έχουν σπουδαία ή πρωτότυπη πλοκή αλλά σκηνοθετούνται σαν μια ποιητική τραμπάλα ανάμεσα στον νοσταλγικό ερωτισμό και έναν νεο-νουάρ κυνισμό.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-12-14
Ο Τριανταφυλλίδης επιχειρεί να δει «ταραντινικά» αυτά που – μάλλον – εκόμισε από τους προκάτοχους εκείνου του «νέου ελληνικού σινεμά». Το κάνει με αγάπη. Σου τον περνάει τον σεβασμό του. Και ακόμη κι αν στο φινάλε δεν έχεις την αίσθηση ότι είδες κάτι σπουδαίο ή αξέχαστο, έχεις σίγουρα εισπράξει αυτή την αγάπη.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2019-12-10
Ο Τριανταφυλλίδης δείχνει εδώ πως ξέρει και τη νύχτα και τους ανθρώπους της και μπορεί και τους ποτίζει με συναισθήματα. Συγχρόνως δείχνει ότι αγαπά το είδος κι ότι το έχει παρακολουθήσει. Και συγχρόνως από το σενάριο βγαίνει πολλή αγάπη προς τους ανθρώπους αυτούς και προς τα συναισθηματικά τους «ρίσκα» (για να το ελληνοποιήσω λιγουλάκι)
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι Αισθηματίες είναι ένα ανατρεπτικά χιουμοριστικό αθηναϊκό νεο-νουάρ για την καταστροφική όσο και λυτρωτική δύναμη της αγάπης. [Πηγή: www.doctv.gr]
Χρήστος Ζαφειριάδης
Οι Αισθηματίες δεν πρέπει να υπερηφανεύονται για την πλοκή τους. Πρέπει όμως να υπερηφανεύονται για όσα πιστεύουν, για όσα τους χάρισε ο δημιουργός τους και όσα αβίαστα σου αφήνουν μετά την προβολή.
Μαρία Ανδρικοπούλου
Μια αξιοπρεπής ελληνική ταινία που δε προσπαθεί να αποδείξει κάτι παραπάνω από αυτά που έχει να πει μέσα από δυσνόητες στιχομυθίες ή σκηνές που δε κολλάνε μεταξύ τους με σκοπό να αυξάνεται σε διάρκεια και με μόνο αποτέλεσμα να κουράζει το θεατή που εν τέλει να φεύγει απογοητευμένος.
Φοίβος Κρομμύδας
Το σενάριο, βέβαια, δεν αποτελεί και το δυνατότερο σημείο της ταινίας, καθώς σε θέμα ρυθμού και πλοκής κάπου δείχνει να πραγματοποιεί κάποια κοιλιά. Αν ήταν κάπως πιο μαζεμένο, ίσως και να μιλάγαμε για την καλύτερη ταινία που βγήκε φέτος από τα καθ' ημάς.
Χρήστος Μήτσης
2019-12-08
Ανάλαφροι και τραγικοί συνάμα, οι «Αισθηματίες» του κουβαλούν κάτι από την ανισορροπία, το πάθος και τη φτήνια του κόσμου τον οποίο ζωντανεύουν, όπου ο Εκκλησιαστής συνομιλεί με τον Μπρεχτ, το μελόδραμα με την γκανγκστερική περιπέτεια και ο Νίκος Γούναρης με τους Yell O Yell, τους The Fuzztones και τους «Αλιείς μαργαριταριών» του Μπιζέ.
Αριστείδης Πετρόπουλος
Η ταινία αυτή δυστυχώς εξαντλείται σε κάποιες ωραίες σκηνές και σε προθέσεις οι οποίες δεν γίνονται ποτέ κινηματογραφική πράξη. Στον κινηματογράφο, υπάρχει ένα μικρό πράγμα που λέγεται σενάριο, που έχει τουλάχιστον κάποια δομή και κάποιο θέμα.
zerVo
2019-12-06
Υπάρχουν στιγμές στους καλά μελετημένους ως προσωπικότητες Αισθηματίες που το αποτέλεσμα αγγίζει διεθνή στάνταρντς, τόσο αισθητικά κυρίως, όσο και φιλμικά. χάρη στην δυνατή φωτογραφία και το δομημένο οπτικοακουστικό μοντάζ. Σκηνές σαν την ερωτική του WC που μου έχει καρφωθεί ακόμη ως θύμηση, ανεβάζουν λέβελ παραπάνω την ποιότητα του ελληνικού σινεμά. Προσοχή χρειάζεται στις λεπτομέρειες, στην διατήρηση της συνοχής του στόρι και όχι στο καταφύγιο ευκολιών.
Άγγελος Πολύδωρος
2019-12-04
Το πρώτο μέρος της είναι αδιάφορο και πλαδαρό. Έπειτα έρχεται ο έρωτας, η βία και το αίμα. Σα να βλέπεις δυο διαφορετικές ταινίες με τους ίδιους πρωταγωνιστές.
Αντώνης Γκούμας
2019-12-02
Αυτή η ταινία γυρίστηκε το λιγότερο σε λάθος δεκαετία. Ειλικρινά, δεν θέλω να κάνω στείρα αρνητική κριτική, αλλά δεν μπορώ να βρω κάτι καλό να γράψω για αυτή την ταινία. Λυπάμαι.
