Τριστάνα(1970)
(Tristana) | Πρώτη προβολή: 15-10-2004
Χρήστος Μήτσης
2019-05-20
Με σουρεαλιστική ειρωνεία και στιλιζαρισμένο ερωτισμό, ο Μπουνιουέλ μετατρέπει ένα μυθιστόρημα του Μπενίτο Πέρεθ Γκαλντός σε μια κινηματογραφικά κομψότατη επίθεση στη θρησκόληπτη, καταπιεσμένη κι ευνουχιστική ηθική της μπουρζουαζίας.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2019-05-16
Ο Μπουνιουέλ αποκτηνώνει τον θείο της Βιριδιάνα και ακρωτηριάζει την... ωραία της ημέρας σε μια αξέχαστα διαστροφική ιστορία πάθους κι εξάρτησης που μας έρχεται ψηφιακά ανακαινισμένη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-05-18
Η ιστορία της ταινίας είναι αρκετά απλή και ο Μπουνιουέλ χρησιμοποιεί μια το ίδιο απλή σκηνοθεσία, σκηνοθεσία όμως που δεν αρνείται την υπερρεαλιστική του προέλευση.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-05-06
Ο Μπουνιουέλ παίρνει μια κλασικής δομής ιστορία πάθους, εμμονής και εκδίκησης και την εμπλουτίζει με τις συνήθεις ματιές τους στη σύγχρονη διαφθορά της κοινωνικής ελίτ, λίγα χρόνια πριν παραδώσει το αριστούργημά του "Η Κρυφή Γοητεάι της Μπουρζουαζίας".
Monopoli Team
Μία από τις δυνατές ταινίες του Luis Bunuel, που μιλάει με χειρουργικό κυνισμό για τα κυκλοθυμικά πάθη και τις σχέσεις ανισότητας στη σχέση των δύο φύλων, με δύο εξαιρετικούς πρωταγωνιστές.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-05-08
Η νεαρή Τριστάνα (έξοχη η Ντενέβ) γίνεται από θύμα θύτης, προσπαθεί να εκδικηθεί τον άνθρωπο που την ατίμασε, ενώ θεωρητικά την προστάτευε, και γύρω της ο Μπουνιουέλ μοιάζει να διασκεδάζει με μια σειρά λυρικών εικόνων που υμνούν την αλληλοεξόντωση, την ανθρωποφαγία και τον σαδομαζοχισμό.
Λήδα Γαλανού
2019-05-10
Αμέσως μετά την «Ωραία της Ημέρας», ο Μπουνιουέλ και η Ντενέβ βουτούν ακόμα πιο βαθιά στα πάθη του μαζοχισμού σ' ένα κινηματογραφικό αριστούργημα διαρκείας.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-05-12
Ακόμα και τίποτα να μην σε συγκινήσει αυτό που δεν επιτρέπεται να αγνοήσεις είναι το πώς, σχεδόν 50 χρόνια πριν, ο Μπουνιουέλ προλέγει την σημερινή κριτική της πατριαρχίας και εκτινάσσεται προς μια εσωτερική κριτική της κριτικής που, δυστυχώς στην υπερσυντηρητική εποχή μας, θα χρειαστεί πολλά-πολλά χρόνια ακόμα για να φτάσουμε.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2019-05-04
Δεν είναι η καλύτερη, ούτε η πιο αντιπροσωπευτική ταινία της φιλμογραφίας του Λουίς Μπουνιουέλ. Είναι, όμως, ένα φιλμ μέσα στο οποίο μπορείς να βρεις τα βασικά θέματα που τον απασχόλησαν στην προκλητική καριέρα του, με έναν σχετικά πιο soft τρόπο και με την καλύτερη ίσως πρωταγωνίστριά του, την Κατρίν Ντενέβ, έστω και ντουμπλαρισμένη στα ισπανικά.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-05-02
Μέσα από μια φαινομενικά ευθύγραμμη αφήγηση, ο Λουίς Μπουνιουέλ «συλλαμβάνει» με τον πιο αιρετικό, βλάσφημο αλλά και σαρκαστικό τρόπο τη σχέση ανάμεσα στον έρωτα, την εξουσία και τη σεξουαλικότητα, σε συνάρτηση πάντα με τη ζωή και τον θάνατο.