Ο 20ός μου Αιώνας(1989)
(My 20th Century) | Πρώτη προβολή: 19-07-2018
Χρήστος Μήτσης
2018-07-20
Μία πολυεπίπεδη τοιχογραφία, η οποία εντυπωσιάζει με την τόλμη, την πρωτοτυπία και τις δημιουργικές κινηματογραφικές ιδέες της, από τη σκηνοθέτιδα του «Ψυχή και Σώμα», βραβευμένη με τη Χρυσή Κάμερα του Φεστιβάλ Κανών.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα οδοιπορικό, με ασυνήθιστες, διανθισμένες με σουρεαλιστικά στοιχεία, εικόνες, φτιαγμένες με αγάπη, και με ωραίες, ευπρόσδεκτες, κινηματογραφικές αναφορές – ανάμεσα τους και στον Όρσον Γουέλς, όχι μόνο στις σκηνές στο χιόνι που μου θύμισαν τους «Υπέροχους Άμπερσον» αλλά, και στις εντυπωσιακές σκηνές με τους καθρέφτες, προς το φινάλε της ταινίας, αναφορά στην αντίστοιχη σκηνή στην «Κυρία από τη Σαγκάη».
Ηρώ Εμμανουήλ
Μια ταινία σουρεαλιστική, με περιεχόμενο επαναστατικό και κατά την γνώμη μου φεμινιστικό, αποδεικνύει πως η Enyedi έχει να πει πολλά με τον κινηματογράφο της και σίγουρα ανυπομονούμε για επόμενή της δουλειά.
Τάσος Ντερτιλής
Μια ταινία πέρα από κατατάξεις και νόρμες που στέκει στο πέρασμα του χρόνου σαν μνημείο πολιτισμού και σαν πορτραίτο της γέννησης μιας νέας εποχής για την ανθρωπότητα αλλά και για το γυναικείο φύλο ειδικότερα.
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Ναι, ο «20ος μου αιώνας» είναι γυρισμένος 29 χρόνια πριν και μιλάει για μια εποχή εξ' ολοκλήρου ξεπερασμένη. Αλλά παραμένει μια επίκαιρη δημιουργία διότι σε μια συνθήκη που έχουμε μάθει να τα χωρίζουμε όλα σε κουτάκια, τα έργα τέχνης που απεγκλωβίζουν τη σκέψη μας από αυτά είναι πέρα για πέρα αναγκαία.
Πόλυ Λυκούργου
2018-07-18
«Ο 20ός μου Αιώνας» είναι ένα μαυρόασπρο καλειδοσκοπικό βλέμμα στα επιτεύγματα και την τεχνολογική ανάπτυξη του ανθρώπου, αλλά και τις αρρώστιες του εκμοντερνισμού - το εύρημα των δίδυμων αδελφών απεικονίζει τις διαφορετικές συνέπειες, επιρροές και αντιδράσεις που είχε αυτή η πρόοδος.
Άγγελος Πολύδωρος
Μια σπάνια κινηματογραφική προσέγγιση της ορμητικής εισόδου του εικοστού αιώνα στην τότε συντηρητική κοινωνία και ένα ιδιόρρυθμο ουγγρικό φιλμ του 1989, με αναφορές στον ασπρόμαυρο κινηματογράφο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-07-04
Η διαδρομή της ταινίας είναι δαιδαλώδης, η αφήγηση ελλειπτική στα όρια του στυλιζαρισμένου ιμπρεσιονισμού, αν και το σύνολο δεν γίνεται ποτέ αδιάφορο. Ένα φιλμικό αξιοπερίεργο που αξίζει την προσοχή σας.
Παναγιώτης Μήτσικας
2018-07-06
Αν είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα παρακολουθήσεις, ναι, αξίζει να της δώσεις την ευκαιρία, μιας και θα σε κάνει να προβληματιστείς και να ψαχτείς καλλιτεχνικά. Σε διαφορετική περίπτωση, η εμπειρία στο σινεμά θα είναι σίγουρα awkward.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-07-14
Το αποτέλεσμα είναι μια ταινία ρευστή σαν νερό αλλά την ίδια στιγμή συμπαγής, γεμάτη φαντασία και εικόνες ποίησης, αλλά συγχρόνως απαιτητική, δύσκολη στην παρακολούθησή της. Ωστόσο, αν αφεθείς στον κόσμο της, έχει τον τρόπο να σε παρασύρει σε αυτόν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-07-12
Τo βραβευμένο με Χρυσή Κάμερα στο φεστιβάλ Κανών 1989 ντεμπούτο της Ιλντικο Ενιέντι («Ψυχή και Σώμα») είναι ένα ονειρικό ιστορικό δοκίμιο, διανθισμένο με απλές ιδέες και υπέροχες εικαστικές συνθέσεις να τις συνοδεύουν.
Ηλίας Δημόπουλος
2018-07-10
Η Ένιεντι ελέγχει εντυπωσιακά για ντεμπούτο τα σημαντικά ενός φιλμ (τον ρυθμό, το ύφος, τον τόνο), εσωκλείει συνειδητά την αμηχανία του κοινωνικοπολιτικά καινούργιου που έρχεται, καινούργιου που το επιζητάς, αλλά δεν είσαι και σίγουρος πως σκιαγραφείται και ποια είναι η θέση σου σε δαύτο και αποδίδει ένα φιλμ-τεκμήριο μιας νοοτροπίας και μιας ατμόσφαιρας εποχής.
Λήδα Γαλανού
2018-07-08
...η ταινία παραμένει φρέσκια και εμπνευσμένη, τουλάχιστον ως πρώτο δείγμα δουλειάς μιας σκηνοθέτιδας που έμελλε να ξεχωρίσει.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-07-16
Φιλόδοξος, αλλά μπερδεμένος και φλύαρος, ο «Εικοστός αιώνας μου» ξεπροβάλλει περισσότερο ως μια σινεφίλ άσκηση πάνω στο φεμινισμό και την τεχνολογία, παρά ως μια καταφατική πρόταση. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, και στην προκειμένη περίπτωση προσφέρει και την τσαχπίνικη, ή μάλλον τις τσαχπίνικες ερμηνείες της Ντόροτα Σέγκντα και μια ευπρόσδεκτη παιχνιδιάρικη διάθεση.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-07-02
Η ιστορία δίδυμων κοριτσιών από την Ουγγαρία στις αρχές του 20ου αιώνα συνυφαίνεται με επιστημονικές, φιλοσοφικές και πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις της εποχής, σε αυτή την κομψή και ανέρωτα κουλτουριάρικη ταινία.
Βασίλης Παπαστεργίου
Δεν έχουμε καμία διάθεση να παραστήσουμε ότι καταλαβαίνουμε κάτι όταν δεν καταλαβαίνουμε, μόνο και μόνο για να παραστήσουμε ότι καταλάβαμε. Από τον 20ο αιώνα δεν καταλάβαμε τίποτε.
