Η Γιορτή της Μπαμπέτ(1987)
(Babettes Gæstebud / Babette’s Feast) | Πρώτη προβολή: 21-07-2016
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-07-20
Ένα διασκεδαστικό φιλοσοφικό δοκίμιο πάνω στο φαγητό και την τελετουργία προετοιμασίας του ·το φαγητό εξάλλου είναι ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής και η σχολαστικότητα της Μπαμπέτ (Στεφάν Οντράν) ταυτίζεται πέρα για πέρα με την καλλιτεχνική δημιουργία.
Ηλίας Δημόπουλος
Μια εκ των τελευταίων, και ωραιότερων, δανέζικων ταινιών πριν την έλευση του «ανεμοστρόβιλου Τρίερ», η οποία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας (νυν Διεθνές) εκείνης της χρονιάς.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-07-18
Μια σπουδαία, αυστηρή, υποβλητική κινηματογραφική εμπειρία που δεν έχει ξεθωριάσει στο πέρασμα του χρόνου.
Κωστής Μπίτσιος
Όντας στην τρίτη ηλικία γύρισε μία ταινία για το τέλος της ζωής με τη συνδρομή ενός ηλικιωμένου συνόλου ηθοποιών. Τους σκηνοθετεί χωρίς υστερία. Με ηρεμία, αλλά όχι βαρετά.
Αγγελική Καρυστινού
Μια καυστική σάτιρα του προτεσταντισμού και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Κάρεν Μπλίξεν, που ταυτόχρονα είναι κι ένας ύμνος στις υλικές και εξόχως αμαρτωλές απολαύσεις της ζωής.
Άγγελος Πολύδωρος
Βραδυφλεγές αλλά τρυφερό φιλμ, γοητευτικό που έχει σκηνοθετηθεί με λεπτή αίσθηση του χιούμορ και μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες, με ατμοσφαιρική φωτογραφία και γλυκιά μουσική επένδυση.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2022-07-16
Αν δεν είσαι fan της «σχολής» του Μπέργκμαν και του σκανδιναβικού σινεμά, μάλλον θα τη βρεις αργόσυρτη και «ηλικιωμένη». Για τους υπόλοιπους, πρόκειται για μια ταινία που παίρνει τον χρόνο της ώστε να περάσει διακριτικά τα μηνύματά της, προσφέροντας μια πληθώρα συναισθημάτων στην πορεία.
Λήδα Γαλανού
Ένας μύθος που ντύνει αλήθειες, με ευαισθησία και χιούμορ διατυπωμένες, για την αυτοθυσία, την υποκρισία, την πατριαρχία, τη σημασία των ατομικών επιλογών. Κι ένα ανυπέρβλητο κινηματογραφικό μενού για αντιγραφή.
Χάρης Καλογερόπουλος
2022-07-06
Δεν ήταν δύσκολο να πετύχει μια τέτοια κινηματογραφική μεταφορά (ξενόγλωσσο Όσκαρ), έστω και από έναν, τηλεοπτικό κυρίως, δανό σκηνοθέτη όπως ο Γκάμπριελ Άξελ. Το καλό σενάριο που έγραψε ο ίδιος και το λιτό σκηνοθετικό ύφος (καταβολές από Ντράγιερ, αλλά σε ανάλαφρο στυλ) αρκούσαν.
Χρήστος Μήτσης
2022-07-14
Τρυφερή ματιά, ζωηροί χαρακτήρες, πικάντικες λεπτομέρειες και ένας ύμνος στις (αντι-προτεσταντικές) «υλικές» απολαύσεις συνθέτουν το νοστιμότερο δείπνο που μας έχει σερβίρει το σινεμά.
Σωτήρης Ζήκος
2022-07-12
Η σκηνοθεσία παράθεσης του δείπνου εγγράφεται μέσα και δια μέσου της σκηνοθεσίας της ταινίας και βαθμιαία συμπίπτει μαζί της, σε μια κοινή προοπτική μετασχηματισμού απλών και ετερόκλητων συστατικών υλικών. (γαστρονομικών και κινηματογραφικών) σε μια τελετουργία με συνεκτική σημασία.
Καπράνος Ακης
2022-07-10
Για πολλούς η ανακάλυψη ενός καινούργιου πιάτου συνεισφέρει περισσότερα στην ανθρώπινη ευτυχία από την ανακάλυψη ενός ξεχασμένου κινηματογραφικού αριστουργήματος. Με τη «Γιορτή της Μπαμπέτ» μπορείτε να καλύψετε ταυτοχρόνως και τα δυο.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2022-07-08
Μια υπέροχη μέσα στην απλότητά της δραμεντί που νοεί τη μαγειρική ως τέχνη, τις γεύσεις ως το απόλυτο υπερεθνικό διεγερτικό και το τραπέζι του φαγητού ως τελετουργία χαράς και συντροφικότητας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Δεν αποφεύγει τον διδακτισμό, όμως η γλυκόπικρη διάστασή της, είναι και το καλύτερο στοιχείο της. Vegan και χορτοφάγοι, θα φρικάρουν λίγο.
Πόλυ Λυκούργου
2022-07-04
Κάπως έτσι, με τα φαντάσματα του Μπέργκμαν και του Ντράγιερ να ευλογούν αυτό το τραπάζι, αλλά με μεγαλύτερη ελαφρότητα πνεύματος στο στήσιμο και το σερβίρισμα, ο Αξελ μένει στην ιστορία για την κατασκευή του πιο ουστιαστικού, εύγευστου, gourmet κινηματογραφικού δείπνου.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-07-02
Το διακριτικό χιούμορ (πασπαλισμένο με αρκετή δόση ερωτισμού) ανακατεύεται με μια υποψία υλικής ευδαιμονίας γύρω από τις χαρές της ζωής και το σκαμπρόζικο πρωτότυπο κείμενο της Karen Blixen ευτυχεί στα χέρια του ...σεφ Gabriel Axel που υπογράφει εδώ την κορυφαία δημιουργία του.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το φιλμ φλερτάρει με την στυλιστική και θεματική μονοτονία όμως η τελευταία πράξη, το δείπνο του (ξενόγλωσσου) τίτλου, παραμένει μια από τις πιο αξέχαστες στιγμές της κινηματογραφικής γαστριμαργίας.
