Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα(2013)
(Blue Ruin) | Πρώτη προβολή: 06-11-2014
Ειρήνη Κατσαρά
2020-01-20
Αν 'μπούχτησες' από revenge stories με επαγγελματίες εκτελεστές και στοχευμένες σφαίρες, εάν θες μια πιο ανθρώπινη ιστορία εκδίκησης, εάν ο κοινωνικός ρεαλισμός σε συνδυασμό με την αιματοβαμμένη περιπέτεια σου ακούγονται ως δέλεαρ, εάν είσαι φαν της 'σχολής' των αδερφών Κοέν, να μια ταινία που ΔΕΝ πρέπει να χάσεις!
Βαρβάρα Κοντονή
Το "Blue Ruin" είναι ένα διακριτικό, σφιχτοδεμένο θρίλερ που διακρίνεται τόσο για τις σκηνοθετικές, όσο και για τις σεναριακές του αρετές, με τον Saulnier να νοηματοδοτεί την ταινία του, χάρη στην στοχευμένη χρήση της έντονα αντιθετικής, χρωματικής παλέτας και κυρίως στην διαρκή χρήση του μπλε.
Γιάγκος Αντίοχος
2020-01-18
Ένα εξαιρετικό αγροτικό θρίλερ που συνδυάζει το μαύρο κοενικό χιούμορ, την ωμή βία των splatter movies και τους κουλ χαρακτήρες των αμερικανικών ανεξάρτητων ταινιών, προσφέροντας έτσι μια φρέσκια κι ενδιαφέρουσα κινηματογραφική πρόταση.
Μανώλης Κρανάκης
2020-01-16
Κινηματογραφικά αταξινόμητο και ευρηματικά χειροποίητο, το μελαγχολικό φιλμ τρόμου που θα μπορούσε να είναι και ένα πειραγμένο μελόδραμα καταφέρνει με απλές διαδικασίες να σε κρατήσει με τα μάτια ανοιχτά ακόμη και μέσα στο απέραντο σκοτάδι του.
Σπύρος Νουνανάκης
Αυτή η σινεφιλική του διάθεση με τους αργούς ρυθμούς και τη (φαινομενική) λιτότητα ενδεχομένως να απογοητεύσει τους πιο σκληροπυρηνικούς του είδους και να χάσουν το ενδιαφέρον τους μετά τα πρώτα λεπτά της ταινίας. Αξίζει όμως την προσοχή τους μέχρι τέλους και σίγουρα δεν θα βγουν χαμένοι.
MicLef
Έχοντας αρκετές σκηνές γεμάτες αίμα, ίσως είναι δύσκολη για αρκετούς ανθρώπους, αλλά για του υπόλοιπους, ο σπάνιος ρεαλισμός της θα είναι ευχάριστη έκπληξη. Θα προτιμούσαμε στο τέλος να είχε κάτι παραπάνω να πει, αλλά οι αγωνιώδεις, αρμονικά γυρισμένες σεκάνς και η συνοδεία του ιδιαίτερα ενδιαφέροντος πρωταγωνιστή αποζημιώνουν.
Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος
Πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις του ανεξάντλητου θέματος της εκδίκησης που έχω δει τελευταία.
Σπύρος Δούκας
Συνολικά μια εξαιρετική προσπάθεια χαμηλού προϋπολογισμού από έναν κινηματογραφιστή με προοπτικές.
Παρασκευή Γιουβανάκη
2020-01-08
To "Βlue ruin" είναι ένα ακόμη ιδιαίτερο, χαμηλών τόνων κομμάτι του ανεξάρτητου Αμερικάνικου κιν/φου, που καταφέρνει-παρά το γεγονός πως οι χαρακτήρες μιλάνε μία στο τέταρτο, να κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατή.
Λήδα Γαλανού
2020-01-10
Μια διαδρομή ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό, ένα μελαγχολικό, ατμοσφαιρικό, ιδανικά ισορροπημένο θρίλερ μ' έναν εξαιρετικό, πολυδιάστατο πρωταγωνιστή.
zerVo
2020-01-06
Πέραν του προφανούς, την προσφορά και παρουσίασης ενός εκκεντρικού θρίλερ, ο Saulnier κτίζει μέσα στην καλά μελετημένη ιστορία του, μια σύγχρονη κοινωνιολογική μελέτη, που αφορά στον απαίδευτο και ακόμη κοκκινολαίμη ρόλο, των χαμηλότερης υποστάθμης πολιτειών της Αμερικής.
Αντώνης Γκούμας
2020-01-12
Το Blue Ruin διαθέτει ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά και ωραία φωτογραφία –πώς θα γινόταν αλλιώς αφού ο σκηνοθέτης Τζέρεμι Σόλνιε είναι και διευθυντής φωτογραφίας- και μπορεί να κινείται ανάμεσα στο σπλάτερ, χωρίς να εγκαταλείπει το χτίσιμο του χαρακτήρα και τις πιο εσωτερικές σκηνές.
Μαίρη Πουτιού
Η αγωνία δεν κορυφώνεται ιδιαίτερα, καθώς ο Jeremy Saulnier, που ο υπογράφει επίσης και το σενάριο, δεν έχει φροντίσει να θεμελιώσει καλά την αγάπη μας για τον πρωταγωνιστή και να χτίσει ανάμεσά μας μια γέφυρα με την οποία θα τον προσεγγίσουμε.
Γιάννης Σμοΐλης
2020-01-04
Ο Σολνιέ έχει αφομοιώσει σωστά αυτά που πρέπει. Πλανοθεσία, φωτογραφία (την οποία επιμελείται ο ίδιος) και soundtrack φέρνουν αποτέλεσμα. Το σενάριο, όμως, τα αφήνει όλα ξεκρέμαστα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Διαθέτει την αμεσότητα και τη μελαγχολική ατμόσφαιρα ενός Β movie (ουσιαστικά για τέτοιο πρόκειται), έχει σασπένς και αρκετό αίμα για να απωθήσει τους λιπόψυχους. Αν διέθετε και χιούμορ, θα μιλούσαμε για ένα καινούργιο Blood Simple.
Άγγελος Πολύδωρος
2020-01-02
Η ταινία έχει χαρακτηριστικά θρίλερ. Υπάρχουν όλα τα στοιχεία: θέληση για εκδίκηση, βίαιες σκηνές, σκληρότητα, στιγμές μαύρου χιούμορ, αλλά παρά τα όσα κωμικοτραγικά συμβαίνουν δεν διαθέτει το σκηνοθετικό ρυθμό που θα σε κερδίσει και θα σε καθηλώσει στην πολυθρόνα σου.
