Μη Σπρώχνεις, Έρχομαι(2010)

(Due Date) | Πρώτη προβολή: 02-12-2010

Κάποιες στιγμές της ταινίες είναι πολύ καλές και προκαλούν αβίαστα το γέλιο των θεατών. Το αταίριαστο δίδυμο είναι καλοδουλεμένο και βοηθάει αρκετά στην εξέλιξη της ταινίας.

Ο Robert Downey Jr. και ο Zach Galifianakis είναι πέρα από κάθε προσδοκία πολύ αστείοι και με από ό,τι φαίνεται πηγαία ταλέντα στην κωμωδία. Αν και οι δυο μας το έχουν αποδείξει παλαιότερα (Iron Man, The Hangover), ο συνδυασμός τους είναι πραγματικά πολύ απολαυστικός.

Το «Due Date» έχει στοιχεία που μας αρέσουνε πολύ. Πρώτα απ' όλα είναι σε κάποια σημεία του ξεκαρδιστικό. Κερδίζει έτσι το μεγαλύτερο στοίχημα που βάζει κάθε φιλόδοξη κωμωδία. Δεύτερον, είναι road movie. Και οι road movies είναι συνήθως ένα είδος ταινιών που κρύβουν εκπλήξεις, ανατροπές, εκρήξεις και αλλαγές, πράγματα δηλαδή που διακατέχονται από έναν έμφυτο και ελκυστικό ριζοσπαστισμό. Τρίτον, είναι πάρα πολύ επιδέξιο και ταιριαστό το πρωταγωνιστικό της δίδυμο.

Υπάρχουν μερικές ξεκαρδιστικές σκηνές, γνήσια σλάπστικ, παράλληλα με μια εκλεπτυσμένη, σαρκαστική (κυνική) γλώσσα, (λεκτικό χιούμορ) που σου αφήνει μια ευχάριστη διάθεση μέχρι το τέλος. Δεν πρόκειται για φιλμ εξεζητημένο αλλά ούτε και πρωτότυπο, ενώ το ενδιαφέρον παραμένει σε υψηλό επίπεδο στην μεγαλύτερη διάρκειά του, κυρίως λόγω της κλιμακούμενης επιθυμίας του θεατή να δει αυτό που θα τον εκπλήξει απροσδόκητα, με σοβαρότερη την πιθανότητα κάποιας "σύγκρουσης" (ψυχικής, πνευματικής, σωματικής) λόγω των μεγάλων αντιθέσεων!

Η χημεία τους είναι πραγματικά εξαιρετική και επίσης τους δίνεται χώρος να επιδείξουν και άλλες πτυχές του ταλέντου τους.(ειδικά στον Γαλιφιανάκη) Όμως δεν φτάνουν όλα αυτά, ύστερα από κάποια ώρα η ταινία αρχίζει και χωλαίνει. Η ιστορία είναι σχεδόν ανύπαρκτη και όλο το εγχείρημα βασίζεται στους πρωταγωνιστές και μόνο.

Με το «cross-country», πετυχαίνει την καλύτερη του ταινία, όχι επειδή αυτή είναι η πιο αστεία, αλλά αυτή είναι η μόνη που κρατάει μέχρι τέλους χαρακτήρα. Στηρίζεται στο δίδυμο των ηρώων της και κυριολεκτικά τους ξεζουμίζει προσφέροντας ώριμη και σοβαρή διασκέδαση. Δεν είπα ότι δεν είναι παλαβό, απλά δεν αυτό-ξεφτιλίζεται ακόμα κι όταν το σεξουαλικό στοιχείο μπαίνει με επικίνδυνες προθέσεις.

Το Due Date είναι ο Robert Downey Jr. και ο Zach Galifianakis, και μόνο αυτοί. Ανόητο σενάριο που έχουμε ξαναδεί πολύ καλύτερα στο Planes, Trains, and Automobiles (οι ομοιότητες είναι εξόφθαλμα πολλές) και απλά όχι τόσο αστείο όσο θα περιμέναμε. Πέρασε ένα εύπεπτο 90λεπτο που όμως, μερικές ώρες μετά έχω ήδη ξεχάσει.

Όλα παραμένουν σχετικά και το έργο δεν παίρνει ποτέ στ' αλήθεια μπροστά ώστε να γίνει ξεκαρδιστικό. Όλα σχετικά και όλα ως ενός σημείου. Από τη στιγμή που οι καταστάσεις αρχίζουν να γίνονται πιο υπερβολικές, αρχίζει και το φιλμ να πλατειάζει...

Όσο όμως ευχάριστα περνάς βλέποντας τα παθήματα των δύο ηρώων, άλλο τόσο γρήγορα τα ξεχνάς. Το Due Date είναι από εκείνες τις ταινίες της άμεσης κατανάλωσης, που τα ίχνη τους στο μυαλό μας σβήνουν μαζί με τους τίτλους του τέλους. Δυστυχώς, ο Todd Phillips ρίχνει το βάρος αποκλειστικά στους πολιτικά μη ορθούς διαλόγους και το χάνει στην καθοδήγηση της ιστορίας του, που θα μπορούσε να είναι πιο σφιχτοδεμένη.