Ο Άνθρωπος Ελέφαντας(1980)
(The Elephant Man) | Πρώτη προβολή: 13-05-2010
Λήδα Γαλανού
2021-08-20
Ο Λιντς παρασύρει τον θεατή να προσπεράσει το μακάβριο και τον σκοταδιστικό διάκοσμο, ώστε να ακούσει τη σπαρακτική κραυγή ενός ανθρώπου που απλώς ζητάει τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
Νίκος Δρίβας
Το Elephant Μan πρόκειται για ένα αριστούργημα, μια ανεπανάληπτη ταινία που άφησε εποχή και σηματοδοτεί την κορυφαία ταινία στην πλούσια καριέρα του David Lynch.
Δημήτρης Παπαμίχος
2021-08-18
Είναι ένα φιλμ που αφιερώνεται σε όσους υποκριτικά πιστεύουν ότι η πίστη δεν μπορεί να "παραμορφωθεί"! Από τα ελάχιστα φιλμ που διηγείται την ιστορία με αφετηρία τον οίκτο και καταλήγει στα βάθη της συνείδησης να προκαλεί οργή.
Αλέξανδρος Νιωτάκης
Το The Elephant Man είναι μια ταινία που όλοι αξίζει να την δουν. Οι ασύλληπτες ερμηνείες και η φανταστική σκηνοθεσία του David Lynch, την κατέταξαν στην λίστα με τις καλύτερες όλων των εποχών. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το μήνυμα που περνάει στους θεατές για τις κοινωνικές διακρίσεις.
Γιώργος Ξανθάκης
Ο «Ανθρωπος ελέφαντας» δεν είναι ταινία τρόμου. Ο Lynch δεν επιδιώκει να τρομάξει τον θεατή με την εικόνα του τέρατος, αλλά το αντίστροφο. Απεικονίζει τον φόβο του τέρατος, όταν βλέπει το είδωλο του μέσα από τα μάτια των άλλων.
Πολύκαρπος Πολυκάρπου
Κοινωνική καταγγελία, πολιτική μπροσούρα, ηθική διαπαιδαγώγηση; Κατά την άποψη μου είναι ένα σοφιστικέ horror movie που όπως η τραγωδία έχει έλεο και φόβο, για εκείνο που δεν είμαι σίγουρος είναι η κάθαρση. Στο σημείο αυτό ο Λιντς διατηρεί τις επιφυλάξεις του απέναντι στον Αριστοτέλη, διαφυλάσσοντας έτσι την ιδιοπροσωπία της γραφής του αναπαλλοτρίωτη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Στον σκληρό, άκαρδο, εφιαλτικό, στραμμένο στο κέρδος κόσμο της βικτωριανής περιόδου, ο Λιντς, με τη βοήθεια του εξαιρετικού κάμεραμαν Φρέντι Φράνσις, αντιτάσσει τον ανθρωπισμό και την ευαισθησία του παραμορφωμένου Τζόζεφ Μέρικ (γνωστού ως «ανθρώπου ελέφαντα»)...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-08-08
Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, παραμένει μια 'παράξενη' στιγμή στη φιλμογραφία του Ντέιβιντ Λιντς: Μια συναισθηματικά φορτισμένη ταινία εποχής, με ένα εξαιρετικό καστ Βρετανών ηθοποιών. Δίνει όμως το στίγμα του, με την υποβλητική, απόκοσμη ατμόσφαιρα που δημιουργεί.
Λουκάς Κατσίκας
2021-08-14
Συγκινητικό με ένα τρόπο στον οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να αντισταθεί, το πρώτο mainstream δημιούργημα του Λιντς θα μπορούσε να έφερε κάλλιστα την υπογραφή ενός βετεράνου και φτασμένου σκηνοθέτη, έτσι απαράμιλλα και όλο αυτοπεποίθηση φτιαγμένο όπως είναι.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-08-16
Ένα πολύ σκληρό αλλά συνάμα τρυφερό έργο, το οποίο διακρίνεται από μια βαθύτατη ανθρωπιά, μακριά από το κυνικό ύφος των κατοπινών δημιουργιών του σκηνοθέτη του («Μπλε Βελούδο», «Ατίθαση Καρδιά» κ.α.).
Σταύρος Γανωτής
2021-08-12
Η φύση που αντικαθιστά το θείο. Το όνειρο υποκαθιστά τη ζωή μετά θάνατον. Ο Lynch που αποκαλύπτει πως η κατά κόρον χρήση των ονείρων του στη φιλμογραφία του ξεπερνά την αφηρημένη τέχνη...
Μανώλης Κρανάκης
2021-08-10
Ένα ουμανιστικό μανιφέστο που παραδίδεται συχνά στην εύκολη συγκίνηση και τον εντυπωσιασμό (γιατί όχι και στον λυρισμό), αλλά την ίδια ακριβώς στιγμή τολμά να στρέψει στον παραμορφωτικό καθρέφτη την ανθρώπινη αγριότητα και να γίνει ανατόμος της «διαφορετικότητας», τυλίγοντας την εδώ σε ένα μανδύα ονειρικό.
Γιώργος Ευθυμίου
Το "The Elephant Man" κινηματογραφικά μας εκπλήσσει. Όχι απαραίτητα ευχάριστα. Μας εκπλήσσει διότι δε συναντάμε τα προσφιλή στο σινεμά του Lynch σχήματα. Η αφηγηματική αναρχία έχει αντικατασταθεί με μια σχεδόν παραδοσιακή γραμμική αφήγηση, ενώ η συνήθης πύκνωση στη μετάδοση της πληροφορίας έχει υποκατασταθεί με επαναληπτικά μοτίβα, που αποσκοπούν στην υπερσαφήνιση των εκπεμπόμενων μηνυμάτων.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-08-06
Ο Λιντς εκτελεί με εντυπωσιακό τρόπο ένα παραδοσιακό αφηγηματικό μοντέλο, προοικονομώντας την θέση ακόμα και του ίδιου ως παρεξηγημένο curiosity που η άρχουσα τάξη θα επιχειρήσει να οικειοποιηθεί. Εντυπωσιακό στην φαινομενική απλότητά του.
Χρήστος Μήτσης
2021-08-04
Ο Λιντς υπογράφει μια σπαρακτική ελεγεία για τη διαφορετικότητα, την προκατάληψη, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και την πιο mainstream ταινία του.
Βασίλης Μάλτας
Ο Λιντς μάς εξοικειώνει με τον Μέρικ, εξανθρωπίζει τη ματιά μας. Η συμβολή της ερμηνείας του Χερτ είναι καταλυτική: κάτω από στρώματα βαριού μακιγιάζ, εμφυσεί αξέχαστη εσωτερικότητα στον ρόλο του Μέρικ με το θλιμμένο βλέμμα, τις δυσκολίες της ομιλίας και της κίνησης, τον ρόγχο, τη συγκίνηση από την αποδοχή του.
Δημήτρης Δανίκας
2021-08-02
Κλασικό του 1980 με περιφρονημένο πλάσμα που η δυσμορφία και η δυσπλασία του προκαλούν την οργή τόσο της κοινωνίας όσο και τον υπόγειο ρατσισμό των Αρχών εκείνης της Βικτοριανής Αγγλίας.
