Σκότωσα Τη Μητέρα Μου(2009)

(J' ai tué ma mère) | 

Το «Σκότωσα τη μητέρα μου», χωρίς να είναι κανένα αριστούργημα ή τέρας πρωτοτυπίας –το αντίθετο μάλλον- αναδεικνύει ένα τεράστιο ταλέντο και δίνει πολλές, πραγματικά πολλές υποσχέσεις...

Το Σκότωσα τη Μητέρα μου δεν είναι κανένα αριστούργημα, είναι μια δημιουργία με ιδιαίτερη σκηνοθεσία που ξεχειλίζει από ταλέντο. Τελικά, πρόκειται για μια ταινία που πληρέστερα λειτουργεί και εκλαμβάνεται σαν μια υπόσχεση για το μέλλον.

Ηθελημένα ή όχι, η ιστορία αναλώνεται χωρίς ουσιαστικές εξελίξεις σε αυτή την οργή αλλά εκείνο που εντυπωσιάζει στην σκέψη του Xavier Dolan είναι ότι μπορεί να αυτοσαρκαστεί και να κοιτάξει τα πράγματα και από την σκοπιά της μητέρας. Εν τέλει αποκομίζουμε δυο πράγματα. Μια άριστη καταγραφή της ψυχολογικής κατάστασης ενός εφήβου και ένα σκηνοθετικό παιχνίδι ανάμεσα στην δραματική σάτιρα και την ελεύθερη γραφή ενός ορμητικού ποιήματος.

Η «φούρια» τού στοιχίζει κάμποσες στημένες σκηνές και μια αρνητική ερμηνεία από τον ίδιον, ειδικά σε σκηνές που τον είχαν υπερβολική ανάγκη. Ωσάν μια έλλειψη ψυχραιμίας, που όμως δεν μειώνει τόσο πολύ το έργο του, αφού ως συνολική εικόνα είναι μια ενδιαφέρουσα δουλειά, έτοιμη να βρει υποστηρικτές από το σινεφιλικό κοινό.