Coraline: Το Σπίτι στην Ομίχλη(2009)

(Coraline) | Πρώτη προβολή: 28-05-2009

Το "Coraline" είναι απολαυστικό και μια ταινία από τις must του είδους της.

Η επιτυχία της "Coraline", εκτός από το τεχνικό κομμάτι, έγκειται και στην πλοκή της, μια που μπορεί να συναρπάσει ακόμη και τους πιστούς του Tim Burton. Παρά τη "σκοτεινή" οπτική της ταινίας που της δίνει μία ιδέα horror, η "Coraline" είναι μία απολαυστική περιπέτεια φαντασίας για μικρά (ΟΚ, ίσως όχι ΤΟΣΟ μικρά) αλλά και μεγάλα παιδιά.

Καρτούν από τα καλύτερα του είδους, που στέκεται στο ύψος ταινιών όπως ο «Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης», του ομοϊδεάτη του στη χρήση του γκροτέσκ, αλλά και συνεργάτη του Tιμ Μπάρτον.

Το Coraline είναι ένα άρτιο αλλά και διαφορετικό animation, που σε ταξιδεύει αποτελεσματικά στους δύο φανταστικούς του κόσμους Burtonικών τοπίων, με χάρη, χιούμορ αλλά και ... γοτθικό τρόμο.

Ο Henry Selick δοκιμάζεται μακριά από τον Tim Burton, κι όχι μονάχα αποδεικνύει αυτόνομη αξία, αλλά κλείνει το μάτι πως ήταν η αληθινή ψυχή του Χριστουγεννιάτικου Εφιάλτη και του Ο Τζίμης και το Γιγαντοροδάκινο.

Το (stricto sensu) animation είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετικό και συνάμα δε δίνει σε κανένα πάτημα για να κατηγορήσει τον Selick ότι επαναλαμβάνει εαυτόν, δεδομένου ότι το gothic στοιχείο δεν καταλαμβάνει τον φιλμικό διάκοσμο, αλλά αποτελεί ένα κομμάτι του.

Η «Κόραλαϊν», ο «Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης» αυτής της γενιάς, είναι το ίδιο ανατριχιαστικά απολαυστική, θαυμάσια ενοχλητική και αυθεντικά σκοτεινή.

Το «Coraline», εξίσου υποβλητικό, λιγότερο απλό και ακόμα πιο ενδιαφέρον από τον «Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη», είναι από τη μία ένα φανταστικό ταξίδι στον διχασμένο κόσμο της Κόραλαϊν, μια παραμυθένια ιστορία εικονογραφημένη ή, καλύτερα, κεντημένη καρέ – καρέ με την τεχνική του stop–motion και από την άλλη μία ταινία τρόμου από την πιο όμορφή της όμως πλευρά.

Η σουρεαλιστική και σκοτεινή ατμόσφαιρα της ταινίας είναι το πιο δυνατό σημείο της, αλλά συγχρόνως ίσως και το μοναδικό της εμπόδιο προς την εμπορική επιτυχία.

Είναι πολύ κρίμα γιατί απέχει παρασάγγες από το "Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη" του ιδίου και του Tim Burton. Κι είναι κρίμα κι άδικο γιατί σε επίπεδο ανιμέισιον "τα σπάει" τα καθιερωμένα.