Frost/Nixon: Η Αναμέτρηση(2008)

(Frost/Nixon) | Πρώτη προβολή: 12-02-2009

Είναι μια από τις ταινίες που πρέπει να δεί κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του και σίγουρα θα θυμάται για πολύ καιρό.

Το «Frost/Nixon» εξακολουθεί να αποτελεί μια αξιόλογη κινηματογραφική εμπειρία που μένει μακριά από το συναισθηματικά εκβιαστικό και υπερ-επεξηγηματικό παρελθόν του δημιουργού της, παρουσιάζοντας μια νέα, ενδιαφέρουσα πτυχή της καλλιτεχνικής προσωπικότητας του τελευταίου.

Το σενάριο του Peter Morgan, που είναι μετατροπή του θεατρικού του έργου που γνώρισε επιτυχία στο Broadway, με πρωταγωνιστές του ίδιους ηθοποιούς στους ίδιους ρόλους, συνεργάζεται άψογα, και με την σκηνοθεσία του Ron Howard, και με τις ερμηνείες του Frank Langella πρωτίστως, σαν συγχρονισμένη κολύμβηση στα οσκαρικά νερά, όπου θα γίνει η...τελική αναμέτρηση.

Το Frost/Nixon επιτυγχάνει τη ρεαλιστική απεικόνιση μίας σύγκρουσης γοήτρου και φιλοδοξίας, τη φωτογράφιση δύο προσώπων που προσπαθούν να προβάλλουν με κάθε τρόπο την ατομική τους δύναμη.

To Frost/Nixon, με τις μύτες στο γκρεμό, πατάει σε ποικίλες σεναριακές ανατροπές. Ωστόσο προσωπικά θα περίμενα κάτι παραπάνω από τον Ron Howard, ο οποίος κάπως άγαρμπα μοιάζει να περιπλανιέται στο δρόμο που χάραξε ο Welles, προσπαθώντας να εξασφαλίσει μια μικρή αμνηστία στον ήρωα του, τον Nixon, δίνοντας του Kane-ικό βάθος. Στα αρνητικά προστίθεται και το εκνευριστικό voice over του finale.