Νορβηγία(2014)
(Norvigia) | Πρώτη προβολή: 03-01-2015
Χρήστος Ζαφειριάδης
2020-01-20
Μοιάζει με μια μοντέρνα νέον αντανάκλαση της Ελλάδας που ταξιδεύει από το χτες της βιντεοκασέτας, του αναλογικού ήχου και του Τσιτσάνη, στο σήμερα του pop περιθωρίου, των πλατωνικών φιλιών, του σκοταδιού και της πολιτικής κατάστασης (ολόκληρης της Ευρώπης, όπως αποδεικνύεται στο τελευταίο μέρος).
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
Ο Βεσλεμές δηλώνει βροντερά το «παρών» για το μέλλον και αποδεικνύει ότι μπορείς να αλλοιώσεις τη φόρμουλα, παραμένοντας ταυτόχρονα επίκαιρος σχολιαστής αλλά και μέρος ενός φανταστικού σύμπαντος, όπου κάποιες αλήθειες μπορούν να ειπωθούν πιο εύκολα και περισσότερο δημιουργικά.
Χρήστος Πολίτης
2020-01-18
Σχηματισμένη με ηλεκτρονική μουσική, η «Νορβηγία» είναι ένα νοσηρό μα ρομαντικό ποπ ιντερλούδιο, από εκείνα που χρησιμοποιούν ως άλλοθι την ίδια τους την υφή. Απροκάλυπτα γοργό, ήρεμο τονικά, άψογο εικαστικά και φτιαγμένο σαν να ακολουθεί κώδικες γραμμένους μονάχα για την ιστορία αυτή, η ταινία καταφέρνει να αποδώσει την ατμόσφαιρα μιας εποχής που είτε δεν υπήρξε ποτέ, είτε που φτιάχτηκε για να διαρκέσει ίσα με 80 λεπτά.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Και γελάς με όσα διαδραματίζονται επί της μεγάλης οθόνης, και διασκεδάζεις με τη μουσική – ιδίως αν έτυχε να ζήσεις ως έφηβος τη δεκαετία του '90 – και έρχεσαι αντιμέτωπος με ατάκες που γράφουν ιστορία και απολαμβάνεις τον Ζανό, τον πιο ανθρώπινο βρυκόλακα από καταβολής κινηματογράφου, που δεν έχει πρόβλημα να τρώει ακόμα και σούπα με σκόρδο και να ακολουθεί με το χέρι του το σχήμα του σταυρού πάνω στο φέρετρο.
Ανέστης Χατζηδιάκος
Ακόμα και αυτό το μυστήριο, η μυστηριώδης δουλειά που αναλαμβάνει ο Ζανό, με την Αλίκη και τον Πίτερ μπορεί στην κατάληξη της να φαίνεται αφελής. Στην πραγματικότητα όμως είναι περισσότερο ειρωνική, όπως όλη η ταινία, όπου η ειρωνία και ο λυρισμός συνυπάρχουν και έχουν ως αποτέλεσμα ένα φανταστικό "παραμύθι" για "μεγάλα παιδιά", που αξίζει να δείτε.
Μανώλης Κρανάκης
2020-01-12
Tην ίδια ώρα που, συνειδητά ή ασυνείδητα, οραματίζεται τη μοναδική έξοδο κινδύνου από τα εξίσου εφιαλτικά 2010s: το ρομαντισμό... μέχρι θανάτου και ακόμη παραπέρα.
Λουκάς Κατσίκας
2020-01-16
Μια ταινία για τα αμετανόητα παιδιά της νύχτας, για θεατές σε διαρκή εφηβεία, για τους ορκισμένους λάτρες της αναλογικής εποχής και για τους βρικόλακες των ξενυχτάδικων.
Γεωργία Ξανθάκου
2020-01-14
Παρά της φροντίδα της και το αναμφισβήτητο πάθος της, η Νορβηγία δεν μπορεί να αποκρύψει το γεγονός ότι η ιστορία της δεν είναι αρκετή για να καλύψει τα 75 λεπτά της διάρκειας της, κάνοντας φανερή την ανάγκη για παρακάμψεις και τεχνάσματα, που όσο φιλικά και αν είναι στο μάτι, δεν προχωρούν μπροστά την αφήγηση.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το «Norway» μπορεί να μην μας ταξιδεύει όσο μακριά θα θέλαμε, είναι όμως ξεκάθαρα μια ταινία με τοποθέτηση, καθαρή ματιά, στόχευση και νουάρ-καλτ διάθεση.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σίγουρα είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες και ενδιαφέρουσες ελληνικές ταινίες των τελευταίων χρόνων.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-08
Το αναμφισβήτητο ταλέντο των δημιουργών της «Νορβηγίας», είναι εμφανές σε κάθε πλάνο. Εξάλλου, δεν πρόκειται καθόλου για μια κακή ταινία. Είναι αιθέρια, θα 'λεγε κανείς, πλάθοντας το δικό της σύμπαν. Όσο κλισέ κι αν φαίνεται αυτό, δεν είναι καθόλου εύκολο, και ποτέ δεδομένο.
Αγγελική Στελλάκη
2020-01-10
Ενδιαφέρουσα οπτική ματιά που αναδύει ηλεκτρισμό και παρακμή. Ωστόσο, τα σεναριακά ατοπήματα αφήνουν το εγχείρημα μετέωρο.
Άγγελος Πολύδωρος
Μέσα από αυτή την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της σύγχρονης πόλης που καταρρέει οικονομικά και βυθίζεται στην τρέλα και στην παρανομία, διαφαίνεται ότι υπάρχει κάποιο ταλέντο, που θέλει να βγει στην επιφάνεια, σαν ένα ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί.
Παναγιώτης Αχτσιόγλου
2020-01-04
Περιπαικτικό, με αθεράπευτα σουρεαλιστική σκηνογραφία, το φιλμ χαρίζει ξεκαρδιστικές σκηνές στο πρώτο μισό της διάρκειάς του (αρκεί μόνο να σας πούμε ότι ο Μάρκος Λεζές, ο επονομαζόμενος και «Κάπελας», αράζει στο γραφείο του βλέποντας τον εαυτό του να πρωταγωνιστεί σε trash-films), χάνοντας σταδιακά την ευφυΐα της αρχικής προσέγγισης στο θέμα και αλλάζοντας απότομα πορεία προς ένα διαφορετικό, πιο σκεπτόμενο σινεμά που εμφανώς δεν του πάει.
Αντώνης Γκούμας
Σίγουρα αξίζει να την δείτε για την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά της, τη χρωματική παλέτα της και γιατί αποτελεί ένα ψυχεδελικό ντίσκο ταξίδι, χωρίς όμως να είναι ιδιαίτερα διασκεδαστική ή συγκροτημένη.
Χρήστος Μήτσης
2020-01-06
Η απενοχοποιημένη ματιά του σε ένα ετερόκλητο υλικό είναι διασκεδαστική και βαθιά ρομαντική, ο δυνατότερος σύμμαχός του όμως, η παιχνιδιάρικη ελαφρότητα, ξεχνιέται στην υπόγεια ντισκοτέκ, καθώς η ταινία παίρνει τα βουνά και χάνει το αφηγηματικό της τέμπο.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-02
Μπορεί να λειτουργήσει σε μεταμεσονύκτιες προβολές, αλλά μόνο... για πλάκα, όπως είπα και νωρίτερα. Αλλά το θέμα είναι πως η περίπτωση του Βεσλεμέ δεν φαίνεται καθόλου «για πλάκα»...
