Hellboy II: Η Χρυσή Στρατιά(2008)

(Hellboy II: The Golden Army) | Πρώτη προβολή: 11-09-2008

Οι ρυθμοί διατηρούνται ψηλά, η ιστορία δεν χάνεται, το παραμύθι ξεδιπλώνεται όμορφα μπροστά στα μάτια μας.

Οργιώδης φαντασία σε ένα εξαιρετικό δείγμα διασκεδαστικού σινεμά.

Δεν είναι κάτι αξιοσημείωτο, είναι όμως αυτό που οι ξένοι θα αποκαλούσαν pure fun!

Χωρίς το αποτέλεσμα να είναι κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό, περιέχει εξαιρετικά πρωτότυπες, για το είδος του, σκηνές, που οφείλονται στην τρομερή φαντασία του σκηνοθέτη-σεναριογράφου.

Το δίωρο περνάει αρκετά ευχάριστα (λόγω περιβάλλοντος) αλλά εννοείται ότι δε φτάνει τον IRONMAN - πόσο μάλλον το BATMAN - αλλά απο το ρομαντικούλι HULK, σίγουρα είναι καλύτερο.

Ασφαλώς και είναι ευπρόσδεκτη η διασκεδαστική πρόταση του «Hellboy II» με την όποια δράση προσφέρει και τα άξεστα χιουμοριστικά τερτίπια εσωτερικής αναζήτησης του υπερ-ήρωα, αλλά γεγονός παραμένει πως πρόκειται για μία κλασσική περίπτωση όπου το ταλέντο του σκηνοθέτη υπερβαίνει κατά πολύ τις δυνατότητες της ταινίας.

Σε μια έκρηξη ρομαντισμού, ο Ντελ Τόρο τραβάει τη γραμμή ανάμεσα σε όσα θα ενώνουν για πάντα τους «διαφορετικούς» αυτού του κόσμου και σε όσα θα τους κρατούν για πάντα εκτός «κοινωνίας», εκτοξεύοντας ολόκληρο το δημιούργημα του στο μοναδικό σημείο αυτού του σύμπαντος όπου όλοι είναι ίσοι. Οταν αγαπάνε.

Το Golden Army έχει μερικές πολύ εντυπωσιακές σκηνές μάχης, κάποια ,απόκοσμης ομορφιάς, σκηνικά και τέρατα αλλά συνολικά είναι στα ίδια μέτρια επίπεδα με τον προκάτοχό του και όλα αυτά λόγω του ανεπαρκούς σεναρίου που δεν αφήνει περιθώρια εξέλιξης. 

Όταν η δράση καταλαγιάζει φανερώνεται μια απόλυτη αδυναμία έμπνευσης, η οποία έχει εξαντληθεί στην κατασκευή τεράτων. Αυτό κάνει την ταινία αφόρητα ανήλικη και κατάλληλη μονάχα για παιδιά «επιμορφωμένα» σε παρόμοια θεάματα της παιδικής ζώνης κινουμένων σχεδίων.