Το Ακρωτήρι του Φόβου(1991)

(Cape Fear) | Πρώτη προβολή: 06-03-1992

Ριμέικ μιας ασπρόμαυρης ταινίας του Τζ. Λι Τόμσον με τους Γκρέγκορι Πεκ και Ρόμπερτ Μίτσαμ (εμφανίζονται εδώ ως γκεστ σταρ). Εκπληκτικό ζενερίκ από τον Σόουλ Μακς, σκηνοθεσία ασυναγώνιστης βιρτουοζιτέ και ένα τελευταίο ημίωρο αληθινό ταξίδι στην κόλαση.

Μια σκοτεινή αναμέτρηση με την έννοια της τιμωρίας, σε μια ταινία που ο Scorsese μετέτρεψε από θρίλερ σε κινηματογραφικό εφιάλτη.

Υπέροχες ερμηνείες, ιλιγγιώδες μοντάζ και ένας αγωνιώδης τρόμος συνθέτουν το δυνατό θρίλερ μυστηρίου. Το σαδιστικό παιχνίδι της γάτας και του ποντικού θα γίνει μία φιλμική απόλαυση.        

Σημασία εδώ δεν έχει πόσο «κακός» είναι ο Μαξ Κέιντι (του δαιμονικού Ντε Νίρο) αλλά πόσο «καλός» είναι (;) ο Σαμ Μπάουντεν (του έξοχου Νόλτε). Κι αυτή η διαλεκτική κερδίζει όλους τους πόντους και εξακοντίζει το «εμπορικά» φτιαγμένο «Ακρωτήρι» στην στρατόσφαιρα μιας από τις πληρέστερες ταινίες του σκηνοθέτη στην δεκαετία του ’90 – και όχι μόνο.

Σε μια από τις ελάχιστες διασκευές που κατόρθωσαν να υπερκεράσουν την κλασική αξία των προκατόχων τους, ο Martin Scorsese αφήνει το σκηνοθετικό του άγγιγμα να κάνει τη διαφορά σε ένα μάλλον εύκολο γι αυτόν εγχείρημα.    

Ο σπουδαίος Αμερικανός σκηνοθέτης πολύ απλά παραδίδει μαθήματα σκηνοθεσίας.    

Τo σαδιστικό παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι λειτουργεί, αλλά οι υπερβολές στο τέλος και η όλη μανία του Ρόμπερτ ντε Νίρο έχουν μια πιο χολιγουντιανή, εμπορική χροιά απ’ ό,τι ταιριάζει στον σπουδαίο σκηνοθέτη.