Θυσία(2025)
(Sacrifice) | Πρώτη προβολή: 15-10-2026
Μελίνα Κέντογλου
2026-10-20
Το φιλμ είναι ποτισμένο με ένα εξαιρετικά καυστικό μαύρο χιούμορ που σε κρατάει καθηλωμένο στο πρώτο μέρος, καθώς βλέπεις την απόλυτη γελοιότητα και την υποκρισία αυτών των ανθρώπων να ξεδιπλώνεται στην οθόνη με γρήγορο, απολαυστικό ρυθμό.
George Roussos
Με την χαρακτηριστική οπτική του Γαβρά – θεαματική, σαρκαστική, γεμάτη ενέργεια και πολιτική ένταση – το «Sacrifice» επιχειρεί τελικά κάτι που ταιριάζει απόλυτα στη φιλμογραφία του: να κάνει το πολιτικό θέαμα τόσο διασκεδαστικό όσο και ανησυχητικά οικείο.
Γιάννης Γκακίδης
2026-10-18
Το γοητευτικό στην ταινία του υιού Γαβρά είναι το αλλόκοτο που, δημιουργεί μιαν αποξενωτική ατμόσφαιρα , ενώ δημιουργεί και το έδαφος για να σατιρίσει την εποχή μας, καθώς και η έντονη παρουσία του ψεύτικου, ως απόκλιση από τα εγνωσμένα και αφορμή για να ανάδειξη του γκροτέσκο της σύγχρονης περιρρέουσας ατμόσφαιρας.
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία προσφέρει μεν μια εκπληκτική φωτογραφία από τον Ματίας Μπουκάρ, με πολλά κάδρα που απεικονίζουν τη Σαντορίνη και μια εξαιρετική ερμηνεία από τον Κρις Έβανς. Πλην όμως διαθέτει ρηχό σενάριο πάνω στη σοβαρή ιδέα της σωτηρίας του πλανήτη από οικολογική καταστροφή και επίσης έναν κάπως αργό σκηνοθετικό ρυθμό.
Κώστας Κωνσταντινίδης
«Σου άρεσε;». Είναι ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση που μπορεί να μου κάνει κάποιος βγαίνοντας από τη Θυσία του Ρομέν Γαβρά. Γιατί πρόκειται για μια παράξενη, δύσκολη ταινία, που απαιτεί από τον καθένα μας να επιστρατεύσει το δικό του, ατομικό λεξικό για να αποκωδικοποιήσει το οικολογικό της μανιφέστο. Κι αν οι περισσότεροι περιμένουν ένα ξερό «ναι» ή «όχι», φοβάμαι πως αυτή τη φορά δεν έχω κανένα από τα δύο πρόχειρο.
Φανή Εμμανουήλ
Ο Ρομέν Γαβράς στήνει μια μαύρη κωμωδία για την υποκρισία της ελίτ, την κλιματική κρίση και μια βιομηχανία διασημοτήτων που έχει μάθει να μετατρέπει ακόμη και την ευαισθητοποίηση σε θέαμα. Η ιδέα έχει ενδιαφέρον, η εκτέλεση όμως δεν καταφέρνει πάντα να ισορροπήσει ανάμεσα στη σάτιρα, το παράλογο και το δράμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-10-16
Σε κάθε περίπτωση, ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που ή τις δέχεσαι όπως είναι ή τις απορρίπτεις σαν κάτι που απλώς θέλει να προκαλέσει. Το σίγουρο πάντως, είναι ότι δεν περνά απαρατήρητη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-10-12
Καλές ιδέες (οι ιστορίες δεν αρκούν για να αλλάξουν τον κόσμο!), αλλά μέτρια εκτέλεση ειδικά στο παραπαίον δεύτερο μέρος.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2026-10-14
Παρά το άνισο, με πλατιασμούς, αρκετά κλισέ και απλοϊκή φιλοσοφία σενάριο, η ταινία προσφέρει ένα εντυπωσιακό θέαμα, με αρκετές συναρπαστικές, συχνά μαγευτικές εικόνες, με ωραία μουσική και ειδικά εφέ, και την παρουσία μιας ομάδας γνωστών ηθοποιών, που προσπαθούν με διάφορα μέσα και ευρήματα να μας διασκεδάσουν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ενώ η πλοκή είναι γεμάτη, τα δυο άκρα υπερβάλλουν, γιατί σκιτσάρονται με αδρή αναληθοφάνεια, ηθελημένα χιουμοριστική, όχι όμως τόσο κωμική.
Σπύρος Γάγγας
Στην ταινία του υιού Γαβρά, η φαντασιακή θέσμιση συνδέεται με τη λογική της θυσίας και τη δυνητική τήξη των δομών του κέρδους, της φήμης και του ακτιβισμού. Αυτές οι δομές —με την Τζόαν ως σύγχρονη Ζαν ντ’ Αρκ— πρόκειται τελικά να χαθούν στο ηφαιστειακό μάγμα. Δυστυχώς, όμως, οι όποιες αφηγηματικές σταθερές της ταινίας εξαϋλώνονται και αυτές μέσα στο γκλαμουράτο και φαντασιακό συνονθύλευμα.
Κώστας Ζαλίγκας
Την πιο αδύναμη ταινία της έως τώρα φιλμογραφίας του υπογράφει εδώ ο Ρομέν Γαβράς, το σενάριο του οποίου είναι αρκετά συγκεκχυμένο και μαρτυράει ότι και ο ίδιος μάλλον μια γενική και αφηρημένη ιδέα είχε στο μυαλό του πριν ξεκινήσει παρά κάτι συγκεκριμένο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το φιλμ παρότι βλέπεται με άνεση, δεν μπορεί να δέσει όλες τις έξυπνες ιδέες του σε ένα λειτουργικό σχήμα αφού η διάχυτη αίσθηση της χοντροκομμένης φάρσας υπερισχύει σε όλα τα επίπεδα.
Κώστας Ντούμας
2026-10-08
Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Romain Gavras είναι μια γοητευτική αποτυχία.
Άκης Καπράνος
2026-10-10
Το πρώτο μισό, είναι πραγματικά διασκεδαστικό. Μετά όμως, η ιστορία αυτή μοιάζει να μην έχει που να πάει – και έτσι, επικρατεί ένα ναρκισσιστικό, μεταμοντέρνο χάος.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-10-06
Μετά την εισαγωγή, που διακρίνεται για το μαύρο χιούμορ της, αλλά και την έξαψη για ένα μακρύ καλαμπούρι με στόχευση, το φιλμ γρήγορα αρχίζει να κατρακυλά προς τη χοντρή φάρσα, ενώ οι χαρακτήρες, πολλές φορές ως καρτούν, δείχνουν αναιμικοί και πρόχειρα σχεδιασμένοι.
Χρήστος Μήτσης
Αφελής περιπέτεια φαντασίας – οικολογική καταγγελία, η οποία χάνει γρήγορα το σατιρικό μέτρο και καταλήγει σε κακοστημένη φάρσα.
Ηλίας Δημόπουλος
2026-10-04
Ο Ρομέν Γαβράς προσφέρει μια ακόμα ταινιοθυσία στον βωμό μέχρις ότου προκύψει Εκείνη που θα σώσει το σινεμά. Και τον κόσμο.
Παυλίνα Αγαλιανού
Εντυπωσιακό και απαιτητικό το γύρισμα του Γαβρά στον Βώλακα της Δράμας. Εντυπωσιακό και το πρωταγωνιστικό καστ. Ομως από περιεχόμενο μπάζει η ταινία.
Γιάννης Βασιλείου
Για πολλά μπορείς να κατηγορήσεις τις προηγούμενες ταινίες του υιού Gavras, αλλά όχι για βιασύνη και προχειρότητα στη mise en scene και τη χορογραφία εντός (κι εκτός) του κάδρου. Εδώ το «κατηγορητήριο» είναι βαρύ.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-10-02
Η «Θυσία» τελικά καταλήγει να αναπαράγει την ίδια κενότητα και υποκρισία που υποτίθεται πως καταγγέλλει.
Πάρις Μνηματίδης
Ίσως ο Γαβράς να ήθελε να κάνει ένα δικό του «Τρίγωνο της Θλίψης», αλλά καταλήγει με ένα προϊόν που θυμίζει περισσότερο μέτρια ελληνική τηλεοπτική φάρσα.
