Φιόρδ(2026)
(Fjord) | Πρώτη προβολή: 20-08-2026
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Στην πρώτη του ταινία εκτός Ρουμανίας, με διεθνές καστ, ο Μουντζίου έχει το δικαίωμα, βάσει της καλλιτεχνικής του διαδρομής και της κριτικής του στάσης προς το τέρας της αυθαίρετης εξουσίας, να το εκφράζει, και το κάνει διεξοδικά και στοχαστικά, εμπνεόμενος από πραγματικές ιστορίες.
Θόδωρος Σούμας
Η σκηνοθεσία του Μουντζίου είναι υποδειγματική. Ρεαλιστική, αδρή, λιτή κι αμερόληπτη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με τον Μουντζίου να στρέφεται στη νέα γενιά για να δώσει τις λύσεις στα προβλήματα που μια παλιότερη, αδύναμη, χωρίς τόλμη, συντηρητική, σοσιαλδημοκρατική κοινωνία δεν ξέρει πώς και προς τα πού να στραφεί.
Άγγελος Πολύδωρος
Μια καφκική ατμόσφαιρα που επιβαρύνεται από την πολυπολιτισμική βαβέλ των σκανδιναβικών χωρών λόγω της μεταναστευτικής ροής και της διαφορετικότητας αντιλήψεων. Εξαιρετική ταινία.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
2026-08-20
Υπάρχει πάντα μια μεγάλη ικανοποίηση στη θέαση του καλού σινεμά, σαν να βλέπεις ένα καλοφτιαγμένο και καλογυαλισμένο σκαρί ν’ αρμενίζει το πέλαγος μιας αφήγησης με τέτοια επιδεξιότητα σαν εμπόδια και σκόπελοι να μην υπήρξαν στο δρόμο.
Χρήστος Μήτσης
Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες για ένα μεθοδικά αναπτυγμένο κινηματογραφικό δοκίμιο το οποίο ανατέμνει τολμηρά τη σύγχρονη δυτική πραγματικότητα και τις αντιθέσεις της ανάμεσα σε παραδοσιακά και μοντέρνα ήθη, θρησκευτική πίστη και κοσμική εξουσία, παλιά και νέα γενιά.
Γιάννης Γκροσδάνης
Εξαιρετικό το σχόλιο της ταινίας, που καταπιάνεται με ένα αρκετά δύσκολο και ευαίσθητο θέμα με σοβαρές πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Λήδα Γαλανού
2026-08-14
Ο Χρυσός Φοίνικας των Καννών, ένα διακριτικό δράμα που υπογραμμίζει την αδιαλλαξία της ευαισθητοποιημένης Βόρειας Ευρώπης, μια ταινία που καταφέρνει να προκαλέσει μια πολύ δύσκολη συζήτηση.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μολονότι κάποιοι διάλογοι ίσως ακούγονται ελαφρώς περισσότερο σχηματικοί απ' ό,τι μας έχει συνηθίσει ο Mungiu με τις ταινίες του, πρόκειται για πταίσμα μπροστά σε μια ακόμη δραματουργικά στιβαρή και συναρπαστική δημιουργία.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Δύο υπέροχες ερμηνείες, ένα σενάριο και μια σκηνοθεσία που χαράσσουν την ιστορία στην ψυχή του θεατή, ίσως να βλέπουμε τη φετινή ευρωπαϊκή κυριαρχία στα Όσκαρ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-08-18
Μια εξαιρετικά δυσάρεστη αλλά συγχρόνως ειλικρινή ταινία, που σου θυμίζει ότι στις μέρες μας το αδιέξοδο μπορεί να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-08-16
Το «Φιορδ» μια ταινία που ενώ αρχικά δείχνει να αφορά στο μεταναστευτικό ζήτημα και το απάνθρωπο πρόσωπο μιας ευνομούμενης δυτικής χώρας, στην πραγματικότητα μιλάει για το φόβο της διαφορετικότητας και την σαρωτική δύναμη της αδιαλλαξίας.
Ιωσηφίνα Γριβέα
2026-08-12
Ως μία χιονοστιβάδα που μεγαλώνει αργά αλλά σταθερά, το Fjord καταφέρνει να δημιουργήσει μεγάλο μέρος —ή έστω ένα μέρος— από τη χαρακτηριστική αίσθηση αποσύνθεσης και χάους που διατρέχει το έργο του Mungiu, παρότι αυτή τη φορά αποφεύγει τις πιο απροκάλυπτες μορφές μισαλλοδοξίας που τροφοδοτούσαν τις προηγούμενες ταινίες του.
Παύλος Γκουγιάννος
Διχαστικό, γεμάτο συγκρούσεις πολιτισμικές, ταξικές, θρησκευτικές, ιδεολογικές, φλεγόμενο και σίγουρα προκλητικό υπό την άποψη ότι προκαλεί πάμπολλες συζητήσεις και εν τέλει την δική μας θέση ως κοινού επί του θέματος.
Βασίλης Κεχαγιάς
Καλοκατασκευασμένο σινεμά, δίχως λάθη, αλλά και δίχως υπεκφυγές και αποκρύψεις.
Άκης Καπράνος
2026-08-08
Το “Fjord” δεν μας ζητά να δικαιώσουμε την οικογένεια των φονταμενταλιστών, ούτε να υιοθετήσουμε τη θρησκευτική τους κοσμοθεωρία. Μας ζητά κάτι πολύ πιο ζόρικο: Να αναρωτηθούμε για τις βεβαιότητές μας.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
2026-08-06
Σε μια εποχή που παραμονεύει στην γωνία των μέσων κοινωνικών δικτύωσης η κουλτούρα του cancel και που το political correctness μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις και να περιστέλλει την ελευθερία απόψεων τα θέματα που θίγει το «Φιόρδ» του Κρίστιαν Μουντζίου τα λες και τολμηρά. Αρκεί να τα κοιτάξεις στα μάτια με (προοδευτικό) θάρρος.
Αχιλλέας Βασιλείου
2026-08-10
Εν κατακλείδι το ΦΙΟΡΔ είναι μία ταινία συζητήσεων και ”τι θα έκανες αν ήσουν στην θέση της κάθε πλευράς”, επισημαίνει την πόλωση, ακραίες συμπεριφορές αντίδρασης και την υστερία του πολιτίκαλι κορέκτ που έκανε τον κόσμο άνω κάτω με τις χιονοστιβάδες που προκάλεσε, παγωμένο και θυμωμένο ταυτόχρονα όπως το τοπίο στο οποίο λαμβάνει μέρος.
Λουκάς Κατσίκας
Η Ρενάτε Ρέινσβε κι ένας αγνώριστος Σεμπάστιαν Σταν πρωταγωνιστούν στην πρώτη διεθνή παραγωγή του σπουδαίου Ρουμάνου σκηνοθέτη η οποία σκιαγραφεί το χρονικό ενός σύγχρονου κυνηγιού μαγισσών στην καρδιά ενός πολιτισμένου δυτικού κόσμου και τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα του φετινού Φεστιβάλ Καννών.
Ιάκωβος Γωγάκης
Στην ταινία γινόμαστε μάρτυρες μιας πραγματικότητας ξένης βάσει του ελληνικού γίγνεσθαι, με την κοινωνική πρόνοια στη χώρα μας να είναι απούσα, γιατί το δικό μας κράτος και το ασφυκτικό ελληνικό οικογενειακό πλαίσιο την παραγκωνίζουν. Ο Μουντζίου δεν βλέπει και αυτή την πλευρά της ιστορίας, αλλά καταπιάνεται με την ακραία εκδοχή της κρατικής παρέμβασης.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Η πολυσυζητημένη ταινία που οδήγησε το Ρουμάνο σκηνοθέτη Κριστιάν Μουντζίου σε δεύτερο θρίαμβο στο Φεστιβάλ των Καννών είναι λιγότερο αιχμηρή από όσο υπόσχεται.
Μάντυ Βλασσοπούλου
Με τον Χρυσό Φοίνικα στο χέρι, η νέα ταινία του Κριστιάν Μουντζίου έρχεται στις αίθουσες για να μας αφήσει περισσότερο μπερδεμένους παρά εντυπωσιασμένους.
Κώστας Ζαλίγκας
2026-08-04
Μια ταινία που είναι άψογα δομημένη και δεν χάνει το ενδιαφέρον της ποτέ. Παράλληλα, όμως, βάζει το κοινό απέναντι σε διλήμματα τύπου άσπρο-μαύρο που, όπως όλοι γνωρίζουμε, ποτέ δεν στέκουν λογικά και το μόνο που κάνουν είναι να χειραγωγούν.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Τελικά το πρόβλημα με το «Φιόρδ» δεν είναι ότι παίρνει θέση, αλλά ότι προσποιείται ότι δεν παίρνει και δεν συμπάσχει με κάποια πλευρά.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Θίγει ενδιαφέροντα θέματα, διαθέτει ένταση και κρεσέντο, αλλά αντί να τα εξερευνά στέκεται αποστασιοποιημένα και αντιδραστικά απέναντί τους. Πολύ καλός ο Σεμπάστιαν Σταν, χαμένη η Ρενάτε Ράισβε. Ανέμπνευστη επιλογή για Χρυσό Φοίνικα.
Ηλίας Φραγκούλης
Δεν υπάρχει τίποτα για να συμπαθήσεις εδώ. Το κοινωνικό (λαϊκομελό) δράμα μετατρέπεται σε test αντοχής (βλέπε διάρκεια του φιλμ), ότι κι αν είναι αυτό που θέλει να υπερασπιστεί ο Κριστιάν Μουνγκίου θεματικά του γυρίζει boomerang ηλιθιωδώς.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-08-02
Εκείνο που κρύβεται πίσω από τις περικοκλάδες που αραδιάζει για τον ρατσισμό και τη μη αποδοχή του ξένου είναι ουσιαστικά η αποθέωση της ατομικής ελευθερίας! Ο ανθρωπισμός του Μουντζίου εξαντλείται στα όρια της αγίας ατομικής ιδιοκτησίας, τι σπατάλη ταλέντου!
