H Δική της Κόλαση(2026)
(Her Private Hell) | Πρώτη προβολή: 23-07-2026
Κωνσταντίνα Αχείλα, Matt Donato
2026-07-20
Καθώς το "Her Private Hell" αποκαλύπτεται στο κοινό, είναι ο Refn στην πιο μεθυστική και αινιγματική του στιγμή· ένα μέγεθος ταιριάζει στον Refn, και δεν τον νοιάζει αν θα τον ακολουθήσετε στη διαδρομή ή αν θα φύγετε σε εξήντα δευτερόλεπτα.
Γιάννης Φραγκούλης
Εξαιρετικές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών. Η σκηνοθεσία και το σενάριο φτιάχνουν μια μεγάλη εικόνα με εκπληκτική ακρίβεια. Τα σκηνικά και τα κοστούμια πρωταγωνιστούν και είναι άλλοι δύο χαρακτήρες που δίνουν ένα πρόσθετο αφηγηματικό βάρος στους χαρακτήρες της ταινίας.
Αγγελική Αντωνίου
Χρησιμοποιεί το στιλ ως βασικό αφηγηματικό εργαλείο, δημιουργώντας έναν κόσμο σαγηνευτικό, μελαγχολικό και ακραία αισθητικοποιημένο.
Ηλίας Φραγκούλης
2026-07-18
Το κοινό που γνωρίζει καλά το σινεμά του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν (και όχι μόνο το «Drive»…), θα «μπει» κάπως σ’ αυτό το υπνωτιστικό trip υψηλής αισθητικής, αλλά δύσκολα θα εισχωρήσει και στο μυαλό του δημιουργού του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το αποτέλεσμα είναι μια στυλιζαρισμένη και άγαρμπη εκδοχή του εσωτερικού εφιάλτη που σχηματίζεται από την ερωτική εμμονή και την (οικογενειακή) απόρριψη, η οποία θα ήθελε να μοιάζει με το ανυπέρβλητο ονειρικό σύμπαν του Ντέιβιντ Λιντς. Όμως η αμετροέπεια του Ρεφν σε συνδυασμό με την ναρκισσιστική εμμονή του δεν επιτρέπουν τέτοιες συγκρίσεις.
Κώστας Ζαλίγκας
Τίποτα περισσότερο από επίδειξη ύφους και κινηματογραφικής αισθητικής, πεδία στα οποία ο Ρεφν έχει επιδοθεί και στο παρελθόν.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ενώ το φιλμ καταφέρνει να μαγνητίσει το βλέμμα με την πρώτη ματιά, γρήγορα γίνεται φανερό ότι η έμφαση δίνεται σχεδόν αποκλειστικά στο εξπρεσιονιστικό στιλιζάρισμα.
Απόστολος Κίτσος
2026-07-16
Στο τέλος της ημέρας, ίσως η μεγαλύτερη κόλαση να είναι η διαπίστωση ότι δεν έχεις τίποτα καινούργιο να πεις.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-07-14
Ωραία αισθητικά στοιχεία και ωραίες επιμέρους ιδέες, σε μια ταινία που δυσκολεύεται όμως να πάει κάπου.
Βαρβάρα Κοντονή
2026-07-12
Ένα φιλμ το οποίο εάν δεν ανήκετε στον σκληρό πυρήνα θαυμαστών του Δανού δημιουργού, ίσως γίνει και η δική σας Κόλαση.
Χρήστος Μπακατσέλος
2026-07-10
Μέσα από μερικά εκπληκτικά κάδρα και ελάχιστα συναισθήματα, η ταινία καταλήγει όχι μόνο ως ένα ταξίδι στην προσωπική κόλαση του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν, αλλά και να ζήσουμε και τη δική μας προσωπική κινηματογραφική κόλαση μέσα στην αίθουσα.
Σπύρος Γάγγας
Οι απίθανες καταστάσεις, η μονολιθική υποκριτική, η ρηχή ψυχολογία των χαρακτήρων-αρχετύπων, η ψευδο-Οιδιπόδεια ανακατασκευή του πατρικού προτύπου για την παιδική ηλικία εν γένει αλλά και για την κόρη ειδικότερα, καθώς και η εμμονή του σκηνοθέτη στη συνθετική και επίπλαστη αποτύπωση της πραγματικότητας, ακυρώνουν οποιαδήποτε αρετή σε αυτό το επιστημονικής φαντασίας B-movie.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια ακόμα ναρκισσιστική και ωραιοπαθής δημιουργία από έναν σκηνοθέτη που φαίνεται να έχει χάσει οριστικά το mojo του.
Άκης Καπράνος
2026-07-04
«Η δική της κόλαση» ή αλλιώς, Η σκοτοδίνη του «Δημιουργού».
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-07-08
Ο Ρεφν απογοητεύει και πάλι προσπαθώντας να κατασκευάσει... με το ζόρι μια ατμόσφαιρα α λα Ντέιβιντ Λιντς που μοιάζει με συρραφή τυχαίων -αν και καλαίσθητων- πλάνων.
Μάντυ Βλασσοπούλου
2026-07-06
Ένα εντυπωσιακό περίβλημα που μοιάζει να υπάρχει αποκλειστικά για λόγους αυτοθαυμασμού.
Χρήστος Μήτσης
Εξπρεσιονιστικό neon noir στιλιζάρισμα, το οποίο θα ήθελε να περιγράψει ένα λιντσικό εφιάλτη. Αντ’ αυτού, ανακυκλώνει άδειες εικόνες, ποζάτους χαρακτήρες και μια εντελώς ασυνάρτητη πλοκή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ελάχιστη – αν όχι καμία – ουσία βρίσκει κανείς στο άδειο, επιδεικτικό στυλιζάρισμα της τελευταίας δημιουργίας του Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν.
