Ο Ανθρωποκυνηγός(1986)
(Manhunter) | Πρώτη προβολή: 02-07-2026
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Εξοχη αργόρυθμη αφήγηση, μινιμαλιστικό στυλ, ιμπρεσιονιστική ατμόσφαιρα, ρευστές ταυτότητες. Δεν χάνεται. Παραμένει πάντα μοντέρνο και διαχρονικό.
Δημήτρης Δανίκας
2026-07-20
Τι ταινιάρα είναι αυτή! Προηγήθηκε της «Σιωπής των αμνών»—οπωσδήποτε!
Κώστας Ντούμας
2026-07-14
Το Manhunter δεν είναι ταινία, είναι υπερβατική εμπειρία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-07-16
Το κυνηγητό ενός σίριαλ κίλερ λαμβάνει υπαρξιακές προεκτάσεις στον συγκλονιστικής, άγριας ομορφιάς νεο-νουάρ εφιάλτη του Μάικλ Μαν. Μια ταινία για όλες τις αισθήσεις.
Γιώργος Ξανθάκης
2026-07-18
Ο Μάικλ Μαν παρέδωσε ένα μάθημα κινηματογράφου. Κινηματογράφησε τον τρόμο της ενσυναίσθησης με την ενσυναίσθηση του τρόμου.
Απόστολος Κίτσος
Το Manhunter είναι τελικά μια ταινία που κοιτάζει περισσότερο τον χώρο ανάμεσα στα γεγονότα παρά τα ίδια τα γεγονότα. Είναι crime cinema που λειτουργεί πρωτίστως μέσω της ατμόσφαιρας, σαν mood piece, πριν αυτό γίνει μόδα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Πριν από τον Αντονι Χόπκινς και τη «Σιωπή των Αμνών», ο Χάνιμπαλ Λέκτερ είχε ήδη φτάσει στην οθόνη με ένα στυλάτο νεο-νουάρ διά χειρός Μάικλ Μαν.
Λουκάς Κατσίκας
2026-07-10
Ενώνοντας αριστοτεχνικά το ρεαλιστικό με το φανταστικό και το άκρατα στιλιστικό, ο Μαν μεταφράζει το νοσηρό κόσμο μανιακών και τεράτων του συγγραφέα σε ένα από τα ωραιότερα και πιο αβάσταχτα αγωνιώδη θρίλερ που έγιναν ποτέ.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-07-12
Ο μέγας στυλίστας Μάικλ Μαν, στη δεύτερη ταινία του, συστήνεται στο ευρύ κοινό και γίνεται γνωστός διεθνώς, μεταφέρει υποδειγματικά το μπεστ σέλερ του Τόμας Χάρις «Κόκκινος Δράκος», ακολουθώντας τη φόρμα ενός νεο-νουάρ και παραδίδει ένα υποδειγματικά κομψό, παγωμένο, ψυχολογικό θρίλερ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Δεν εκτιμήθηκε αρκετά στην εποχή της, αλλά η αξία της αναγνωρίστηκε μέσα στα χρόνια και είναι σαφώς ανώτερη από το μέτριο remake του 2002 με τον Άντονι Χόπκινς.
Άκης Καπράνος
2026-07-08
Ένα αριστούργημα που προηγήθηκε της εποχής του και εξακολουθεί να επηρεάζει το σύγχρονο κινηματογραφικό θρίλερ – και βάλτε στο τέρμα το «In-A-Gadda-Da-Vida» των Iron Butterfly.
Χρήστος Μήτσης
2026-07-06
Συναρπαστικό, αν και παραγνωρισμένο στην εποχή του neon noir, γραμμένο με σεναριακή ακρίβεια και σκηνοθετημένο με αποτελεσματικό στιλιζάρισμα. Πρώτη μας γνωριμία με τον «Hannibal the Cannibal».
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-07-04
Σφιχτοδεμένο, πρωτότυπο θρίλερ του Μάικλ Μαν και η ταινία -προπομπός της «Σιωπής των αμνών» καθότι επίσης βασισμένη σε μπεστ σέλερ του Τόμας Χάρις.
Πόλυ Λυκούργου
2026-07-02
Μεταμοντέρνο νεονουάρ, πρωτοποριακό ως προς την ψυχαναλυτική του ματιά, που ίσως όμως σήμερα μοιάζει ξεπερασμένο στα (υπερστυλιζαρισμένα του) σημεία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Πολλά μπλε, πολλά πράσινα, πολλοί σπασμένοι καθρέφτες και αισθητική «Miami Vice», με ενδιαφέρον, ασυνήθιστο σάουντρακ, πλαισιώνουν το αστυνομικό παστέλ-νουάρ που αν και δυνατό σε κάποιες στιγμές, δεν συγκρίνεται με την τελειότητα της Σιωπής των Αμνών, όσο κι αν η μετέπειτα κριτική αναβάθμισε το έργο του Μάικλ Μαν, που φέτος κλείνει 40 χρόνια μετά την αρχική χλιαρή υποδοχή.
