Πικρές Γιορτές(2026)
(Amarga Navidad / Bitter Christmas) | Πρώτη προβολή: 04-06-2026
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια ομορφη, «πικρή», γεύση από έναν απρόβλεπτο Αλμοδόβαρ.
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-06-20
Το τέλος (διαρκής αγωνία μιας ιστορίας) δεν περιβάλλει μόνον τους πρωταγωνιστές, αλλά και τον ίδιο τον Αλμοδόβαρ. Στο τελευταίο εκπληκτικό πλάνο, χέρια που τρέχουν πάνω στη γραφομηχανή, υποδεικνύεται ως η μοναδική απάντηση της ζωής, απέναντι στον θηρευτή της, τον θάνατο: η δημιουργία.
Άκης Καπράνος
Στέκεσαι εντέλει με προσοχή απέναντι σε αυτή την ταινία που μοιάζει εύθραυστη σαν δημόσια εξομολόγηση, δακρύζοντας λιγότερο για την ιστορία που αφηγείται, και περισσότερο για τον καημό που σας ενώνει.
Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά
2026-06-18
Μια ταινία αισθησιακή, παιχνιδιάρικη και μελαγχολική ταυτόχρονα, που αρνείται να παραδοθεί στη σοβαροφάνεια.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Κομψές και μελαγχολικές, οι Πικρές Γιορτές χάνουν σε ατμόσφαιρα από το υπερβολικό exposition και το traffic στα πρόσωπα που το συνθέτουν, αλλά κερδίζουν σε ενέργεια και δράμα όσο πλησιάζουν στο ανοιχτό, περισσότερο σαν πληγή παρά ως αμφιβολία, φινάλε τους.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η φιλοσοφική του διάθεση είναι φανερή, η θλίψη και η πικρή ενατένιση ενός καλλιτέχνη, που για να υπερκεράσει τους προσωπικούς και καλλιτεχνικούς δαίμονες, είναι ειλικρινής, παρότι το φιλμ χάνει ελαφρώς σε επίπεδο ατμόσφαιρας, αλλά και από την υπερβολική επεξήγηση και τον συνωστισμό προσώπων που παρελαύνουν στην οθόνη.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Στη νέα ταινία του ο σπουδαίος σκηνοθέτης μπορεί να μην ανανεώνει το ύφος του, αλλά δε δυσκολεύεται στο να συγκινήσει με την τρυφερότητά του.
Παυλίνα Αγαλιανού
Δεν είναι από τις καλύτερές του ταινίες, αλλά πάντα θαυμάζεις την αξεπέραστη αισθητική αρτιότητα των κάδρων του και τους ιδιαίτερους χαρακτήρες της αστικής τάξης που είναι σχεδόν πάντα οι αναφορές του!
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η συγκινητική αλήθεια του Πέδρο αφορά κυρίως στην σκληρή άποψη που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του (ο εγωπαθής καλλιτέχνης που κλέβει κομμάτια από τις ζωές των πιο αγαπημένων του ανθρώπων για να αντλήσει έμπνευση) αλλά και στο ντελικάτο στιλ με το οποίο αφηγείται την γεμάτη ανθρωπιά ιστορία του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Είδα δύο φορές την ταινία και σε αρκετά κοντινό διάστημα. Την δεύτερη την απόλαυσα περισσότερο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-06-12
Ενδοσκοπικός Αλμοδόβαρ, θυμίζει ταυτόχρονα το “Πόνος και Δόξα” και το “Διπλανό Δωμάτιο”.
Άγγελος Πολύδωρος
2026-06-14
Ο Αλμοδόβαρ, με χαμηλούς τόνους, έχει κάνει μια δραματική (αλλά με έντονα όπως πάντα χρώματα) ταινία για τον «κινηματογράφο μέσα στον κινηματογράφο», αναδεικνύοντας τον τρόπο που οι δημιουργοί αντλούν ενέργεια από τους γύρω τους για δικό τους όφελος.
Αχιλλέας Βασιλείου
2026-06-16
Απολαυστικό αλλά και λίγο μπερδεμένο οι ΠΙΚΡΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ του Πέδρο Αλμοδόβαρ κάνουν αισθητή την παρουσία τους, επιβεαιώνουν την σπουδαιότητα του σκηνοθέτη τους αλλά ταυτόχρονα και το χάος μέσα στο σύμπαν του.
Χρήστος Μήτσης
2026-06-10
Πολλές, παλιές και νέες, ιδέες πάνω στην καλλιτεχνική δημιουργία διασταυρώνονται σε μια τυπικά αλμοδοβαρική ιστορία-μέσα-στην-ιστορία, η οποία αν και στιλάτη, είναι αυτή τη φορά υπερβολικά «κατασκευασμένη» και εσωστρεφής.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-06-08
Δεν υπάρχει η σπίθα ενός δημιουργού που τολμούσε κάποτε να αγγίξει το ακραίο, το διαφορετικό. Ισως αυτή η αυτοαναφορική ταινία να αποτελεί μια ελεγεία για την απώλεια αυτής της σπίθας.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2026-06-06
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ με αυτό το φιλμ είναι σαν να σου λέει ευθέως να μην περιμένεις από τις “Πικρές Γιορτές” να είναι η αριστουργηματική του επιστροφή στη μητρική του γλώσσα. Και, δυστυχώς, το τελικό αποτέλεσμα δεν τον διαψεύδει.
Κώστας Ζαλίγκας
Πολύπλοκο; Μπερδεμένο; Μάλλον ναι. Βέβαια, σαν καλός «παραμυθάς», ο Αλμοδόβαρ έχει την ικανότητα να ξεδιαλύνει τα πάντα τη στιγμή που θέλει και θα το κάνει και εδώ με αποτελεσματικότητα.
Μανώλης Κρανάκης
2026-06-04
Στην 24η του ταινία ο Πέδρο Αλμοδοβάρ στοχάζεται πάνω στην απουσία της έμπνευσης και την αμηχανία της δημιουργίας, φτιάχνοντας μια ταινία με απουσία έμπνευσης και… αμηχανία που δεν οδηγεί σε καμία κάθαρση.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι «Πικρές Γιορτές» κρύβουν στον πυρήνα τους μια σπουδαία ιδέα για τον ναρκισσισμό, τη ματαιότητα της δόξας, την έμπνευση και τους ανθρώπους που παρασύρονται από τις εμμονές των δημιουργών. Η ιδέα όμως, δεν υλοποιείται μέσα από μια ξεκάθαρη και ισχυρή κινηματογραφική μεταφορά.
Θοδωρής Καραμανώλης
2026-06-02
Ο λατρεμένος Ισπανός δημιουργός υπογράφει μια αυτομολόγητα δευτερεύουσα ταινία στην καριέρα του για το δημιουργικό αδιέξοδο, το σκηνοθετικό κενό, το design εσωτερικών χώρων και την πάρτη του.
Ηλίας Φραγκούλης
Έχει τις στιγμές του, όμως, ακόμη κι αυτές καταπλακώνονται από το τόσο άνισο σενάριο που απλώνεται διάσπαρτα και δεν προσφέρει ουσιαστικές προτεραιότητες σε κυρίως χαρακτήρες και ευκαιρίες ταύτισης για τον θεατή. Πίκρα, όντως.
