Χωρίς Πατέρα(2025)
(Árva / Orphan) | Πρώτη προβολή: 26-03-2026
Ηλίας Δημόπουλος
2026-03-20
Ο Λάσλο Νέμες επιστρέφει για μια ακόμα φορά στο παρελθόν, αυτή τη φορά για μια οικογενειακή του ιστορία, και μεγαλουργεί.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Με ένα σχεδόν μαγικό τρόπο και μια κινηματογραφική ματιά που δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις, ο δημιουργός του αριστουργηματικού «Γιου του Σαούλ» και της «Δύσης Ηλίου», βρίσκει τον τρόπο για να ξεφύγει από το πρώτο επίπεδο της μάχης ανάμεσα στο καλό και στο κακό για να συνθέσει μια περίπλοκη ανθρώπινη συνθήκη λεπτών αποχρώσεων και τεράστιας συναισθηματικής δύναμης.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Παρότι η ταινία οδηγείται προς ένα πιο συμβατικό φινάλε σε σχέση με τα προηγούμενα έργα του Nemes, η ένταση και η αβεβαιότητα διατηρούνται μέχρι τέλους.
Γιάννης Φραγκούλης
Μια μεγάλη παραγωγή που σου αφήνει την πικρή γεύση της απόρριψης και ένα έργο τόσο ημιτελές που θα σε προκαλέσει να συμπληρώσεις την εικόνα της βίας μιας εξουσίας που εδραιώνεται στον κομμουνισμό, χωρίς να θέλει να υπηρετήσει τον άνθρωπο με τρόπο που ο μαρξισμός είχε προτείνει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-03-12
Ο Νέμες έχει τη διαύγεια να επικεντρωθεί στο οικογενειακό τραύμα και το χρονικό ενηλικίωσης του ήρωα του με μια αφήγηση πυκνή σε μυστήριο, αλληγορικές εκφάνσεις και περίπλοκους χαρακτήρες.
Χρήστος Μήτσης
2026-03-18
Ο σκηνοθέτης του «Γιου του Σαούλ» και ένα στέρεο δράμα –με εξαιρετική αναπαράσταση– εποχής, όπου οι ιστορικές αλληγορίες κρύβονται, όχι πάντα με διακριτικότητα, πίσω από τις συγκρούσεις περίπλοκων χαρακτήρων.
Δημήτρης Δανίκας
2026-03-16
Οι ερμηνείες τσακίζουν κόκαλα--Αξίζει και με το παραπάνω!
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-03-14
Ο διάχυτος εικαστικός λυρισμός και η εξαιρετική αναπαράσταση της εποχής, καλλωπίζουν αισθητικά μια - σχετικά αποστασιοποιημένη - κινηματογραφική παραβολή για τα ορφανά εβραιόπουλα της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Η πιο προσωπική δημιουργία του Ούγγρου σκηνοθέτη ξεκινά δυνατά, με το σασπένς να προκύπτει από τη σύγχυση και το μυστήριο, αλλά πέφτει θύμα των γοητευτικών του κινηματογραφικών συνθέσεων και της ελλειπτικής πλοκής – δημιουργεί απόσταση ικανή μπλοκάρει τη δραματική ταύτιση.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια ταινία που αλλάζει διαρκώς τόνους, διαθέσεις και ρυθμό.
Πάρις Μνηματίδης
2026-03-06
Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα φιλμ με την ίδια σκηνοθετική μαεστρία και παρόμοιο αντίκτυπο με τον συγκλονιστικό “Γιο του Σαούλ”, ωστόσο η νέα δουλειά του László Nemes παρακολουθείται με ενδιαφέρον, παρά τις ενστάσεις.
Βασίλης Κεχαγιάς
Το τοπίο καθαρίζει, όταν η διαδικασία ενηλικίωσης, αποτελεί συγχρόνως το πρώτο βήμα προς τη συνειδητοποίηση. Εκεί, όμως, σκοντάφτει η ταινία, πέφτοντας θύμα της υψηλής, αλλά ανολοκλήρωτης, φιλοδοξίας να ισορροπήσει σ’ ένα δύσκολο εγχείρημα, ανάμεσα στις δύσκολες και πολλές νοηματοδοτήσεις.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-03-10
Η ταινία μπορεί να δείχνει αποπροσανατολισμένη και να χάνει το κέντρο βάρους της ιστορίας της, να μην κερδίζει κάτι και από τις ερμηνείες, καθώς οι περισσότεροι χαρακτήρες μένουν στην επιφάνεια, αλλά παραμένει πάντα ένα έργο του Νέμες, που αξίζει να παρακολουθήσει ένας σινεφίλ.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2026-03-08
Πιστό στην θεματολογία και την αισθητική όπου μας έχει συνηθίσει ο Λάζλο Νέμες, αφήνει ωστόσο το «Orphan» του, ατυχώς, ορφανό και από ιδέες.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-03-04
Ο Λάζλο Νέμες σκηνοθετεί ένα συμβολικό, ασφυκτικά πρώτου προσώπου, αποπνικτικά πεσιμιστικό ιστορικό δράμα εποχής, δίχως να έχει καινούριες ιδέες ή αφηγηματικά μοτίβα να παραθέσει.
Νίκος Παλάτος
2026-03-02
Αυτάρεσκη απομίμηση σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας που δεν καταφέρνει παρά να πνιγεί από αυτήν. Λιγότερο πληκτικό από τη ανυπόφορη «Δύση Ηλίου», όμως, σεναριακά ασύνδετο και εντελώς μονοδιάστατο.
