Μπιτσκόμπερ(2025)
(Beachcomber) | Πρώτη προβολή: 01-03-2026
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Με συνεπαίρνει η τραχιά ποίηση των εικόνων του Μαραγκού, η μαυρόασπρη αισθητική τους κι ας είναι έγχρωμες, το εικαστικό επιτέλεσμα που ακολουθεί τον μεγαλόπνοο ήρωα στο Βατερλό του.
Ανδρέας Κύρκος
2026-02-20
Ο σκηνοθετικός φακός δεν αφηγείται απλώς τον αγώνα μιας ιδιωτικής εκσκαφής, αλλά σκαλίζει κι αυτός με τον τρόπο του τους ήρωες. Και με σκουριασμένη πυξίδα εισχωρεί σε ένα πυκνό σύμπαν, όπου τα παλιοσίδερα εμπνέουν ποίηση και τα καφενεία ανασαίνουν μύθους.
Μάντυ Βλασσοπούλου
Η νέα ταινία του Αριστοτέλη Μαραγκού, εμπνευσμένη από τα γράμματα του ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία, μάς επιστρέφει στη θάλασσα και το παρελθόν.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2026-02-16
Σύγκρουση φαντασίας και πραγματικότητας είναι στο επίκεντρο της βουτηγμένης σε μια ποιητική ατμόσφαιρα ταινίας «Μπιτσκόμπερ» του Αριστοτέλη Μαραγκού που πρωτοείδαμε στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα της φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
2026-02-18
Ο Μαραγκός δεν φτιάχνει μόνο το πορτραίτο ενός επίδοξου ναυτικού, ή κάποιου που προσπαθεί ν’ απελευθερωθεί από την βαριά σκιά του πατέρα, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί προεκτάσεις που φτάνουν στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2026-02-12
Αραιό στην αφήγηση και με την αλληγορία να κυριαρχεί, όμως σκηνοθετημένο με εξαιρετικές ιδέες, εύστοχη αναμνησιακή χροιά στην οπτικοποίηση, και με έναν εξαιρετικό Χρήστο Πασσαλή στον κεντρικό ρόλο.
Πόλυ Λυκούργου
2026-02-14
Ένα μεταφυσικό, συμβολικό ταξίδι που θα μπορούσε να έχει βρει ξέρα στα ρηχά κάποιων σεναριακών κενών. Κι όμως σαλπάρει στον ανοιχτό ορίζοντα, γιατί διαθέτει ένα μαγικό κινηματογραφικό βλέμμα, έναν γοητευτικό πρωταγωνιστή και κρατά σταθερά την πυξίδα στραμμένη προς την καρδιά.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι ένα φιλμ που έτσι και συντονιστουν οι ευαισθησίες πομπού και δεκτη απέναντι στο θέμα, μπορει να γινει εξαρετική επικοινωνία, μου συνέβη δυο φορές, μία στη Θεσσαλονίκη και τωρα που το ξαναείδα ενόψει βραβείων Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογραφου αλλά και εξόδου στις αιθουσες.
Πάρις Μνηματίδης
Ο τελικός απολογισμός είναι αυτός μιας δουλειάς με αξιόλογες επί μέρους αρετές, αλλά που της λείπει μια συνοχή τέτοια που να την ενέτασσε ανάμεσα στα εξέχοντα παραδείγματα της ντόπιας κινηματογραφίας στην εποχή μετά την άνθηση του weird wave.
Χρήστος Μήτσης
2026-02-10
Αργυρός Αλέξανδρος και βραβείο φωτογραφίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για μια στιλίστικη, ατμοσφαιρική μελέτη χαρακτήρα, η οποία χρειαζόταν ουσιαστικότερη σεναριακή υποστήριξη.
Στράτος Κερσανίδης
Με προφανή ποιητική διάθεση και πειραματική σκηνοθετική προσέγγιση, ο Αριστοτέλης Μαραγκός καταθέτει μια άκρως ενδιαφέρουσα και σαγηνευτική κινηματογραφική πρόταση.
Dimitris Dx
Αποτελεί σίγουρα μια πρόταση που δίνει υποσχέσεις μιας κρυμμένης ταινίας, πολύ καλύτερης του τελικού αποτελέσματος.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-02-06
Η ατμόσφαιρά του καταφέρνει να δείξει το ανεκπλήρωτο και το ουτοπικό, όμως σεναριακά η προσέγγισή του «γέρνει» προς μια πιο αφηρημένη και κάπως υβριδική θα λέγαμε αφήγηση, θολώνοντας κάπως τα όρια της πραγματικότητας.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-02-08
Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Αριστοτέλης Μαραγκός, που εμπνέεται από επιστολές του Νίκου Καββαδία, πιθανότατα θα είχε κερδίσει το στοίχημα αν είχε παραμείνει σε μία μεσαίου μήκους ταινία, όπως πριν τέσσερα χρόνια με το ελπιδοφόρο του «Timekeepers of Eternity».
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2026-02-04
Ένα φιλμ που ενώ σου δίνει την εντύπωση ότι παρακολουθείς κάτι πολύ επικό, πολύ πιο σπουδαίο από αυτό που στην πραγματικότητα είναι, την ίδια ώρα έχει αρετές.
Τσιρόγλου Ιωάννης
2026-02-02
Το «Μπιτσκόμπερ» ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ταινιών που φτιάχτηκαν αποκλειστικά για τα φεστιβάλ, για να προβάλλονται σε μια οθόνη, να βγάζουν σέλφι οι συντελεστές με τους φίλους τους και να χειροκροτούνται από τον ίδιο μικρόκοσμο.
