Στο Νησί του Άμρουμ(2025)
(Amrum) | Πρώτη προβολή: 30-10-2025
Νίκος Τσαγκαράκης
Εύκολα μία από τις καλύτερες ταινίες της φετινής χρονιάς, πλέκει έννοιες όπως η εθνικότητα, η ενοχή, οι σχέσεις γονιών και παιδιών, και το διαγενεακό τραύμα.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Φατίχ Ακίν παίρνει μια απλή ιστορία και τη μετατρέπει σε ένα λυρικό αλλά και σκοτεινό παραμύθι, που δεν μιλά μόνο για την ενηλικίωση αλλά στοχάζεται πάνω στην κατάρρευση ενός έθνους που έρχεται αντιμέτωπο με τις πράξεις του.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ο Ακίν έκανε μια ταινία αντάξια του ταλέντου του που θα μείνει κλασική!
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2025-10-20
Κι έχει κι ένα ακόμα προσόν ο Φατιχ που φανερωνεται πολύ εκτυπα σε αυτή την ταινία: Το ΣΕΝΑΡΙΑΚΟ. Πως; Είναι με τέτοιο τρόπο δομημένη η αφήγηση ώστε κάθε τόσο να σου γεννιούνται σε κάποια σκηνή απορίες. Κι είναι εκπληκτικό πως την ίδια ωρα που σου γεννήθηκε η συγκεκριμένη απορία, έρχεται κι η απάντηση.
Αντώνης Ξαγάς
Το «Amrum» παύει να είναι μια «πολύ «γερμανική ταινία, με την συνδρομή τελικά και την σφραγίδα του Ακίν, ο οποίος αφηγείται την ιστορία ήσυχα, ρεαλιστικά, με την κάμερα να ανοίγεται ιμπρεσιονιστικά στους δραματικούς ουρανούς που συναντά κανείς σε αυτά τα βόρεια πλάτη, στην θάλασσα, στις λασπώδεις παραλίες με τις ύπουλες αμμοπαγίδες.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Μια προσευχή για την απώλεια της αθωότητας, για μια γενιά που μεγάλωσε χωρίς να φταίει, αλλά έπρεπε να λογοδοτήσει. Ο Ακίν υπογράφει μια κινηματογραφική εξομολόγηση για την ευθύνη, την αγάπη και την αλήθεια που πονάει.
Λήδα Γαλανού
Παιδική ταινία, πολιτική διατριβή, κινηματογραφικό πείραμα και μαζί ένα απολύτως mainstream φιλμ είναι το νέο πόνημα του Φατίχ Ακίν.
Αγγελική Καρυστινού
Με σπάνια τρυφερότητα και ποιητική διάθεση, ο Ακίν φτιάχνει ένα παραμύθι ενηλικίωσης, πολιτικά οξυδερκές σε μια εποχή που η άνοδος της ακροδεξιάς τόσο στη χώρα του όσο και στην Ευρώπη είναι γεγονός, κερδίζοντας την καρδιά του θεατή, όπως και το αθώο βλέμμα του μικρού Νάνινγκ.
Στράτος Κερσανίδης
Η ταινία δεν είναι απλώς μια ιστορία ενηλικίωσης αλλά μια ιστορία ενηλικίωσης μέσα στην ιδιαιτερότητα της ναζιστικής συνθήκης. Και “πιάνει” το μεγάλο πρόβλημα της προσωπικής διαχείρισης του “τραύματος” που πέρα από συλλογικό είναι και ατομικό.
Γιάννης Φραγκούλης
Η σκηνοθεσία είναι θαυμάσια. Στο τέλος φεύγεις με ένα κόμπο στο στομάχι σου που θα φύγει όταν θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις αυτό που βίωσες κατά τη διάρκεια της προβολής. Και θα μισήσεις ξανά τον φασισμό.
Μίλτος Τόσκας
Το Amrum δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής στη νιότη, είναι μια μελέτη πάνω στην ταυτότητα και στην ιδεολογία.
Μαρία Αβραμίδου
Κι όλα αυτά αποτυπώνονται από τον φακό του δημιουργού με τρόπο φυσικό και απλό, με αποτέλεσμα η ταινία του να αναδεικνύει ίσως περισσότερο από κάθε τι άλλο τη σημασία του να παραμένουμε Άνθρωποι, έστω και αν ο κόσμος φαντάζει –και συχνά είναι– αδιανόητα σκληρός.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα αναπάντεχο για τη γραφή του, τρυφερό και ιδιαίτερης ομορφιάς έργο, που συγχρονίζει δεξιοτεχνικά την τρυφερότητα, που αρμόζει σε μία ταινία ενηλικίωσης, με τη βαρβαρότητα του ναζισμού.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-10-14
Ο Φατίχ Ακίν, ισορροπώντας – αριστουργηματικά – ανάμεσα στην αθωότητα του μικρού του πρωταγωνιστή και τη σκληρή πραγματικότητα που τον περιβάλλει, έχει δημιουργήσει μια ταινία σπάνιας ομορφιάς, τρυφερότητας και ευαισθησίας, που δεν θυμίζει ό,τι μας έχει προσφέρει μέχρι σήμερα.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-10-18
Ο αγαπημένος του ελληνικού κοινού Φατίχ Ακίν βουτάει στη δύσκολη ιστορία της πατρίδας του μέσα από ένα τρυφερό φιλμ ενηλικίωσης.
Ερμίνα Δημητρίου
2025-10-16
Μέσα από αυτήν την πολύ απλή μέσα στην πολυπλοκότητά της ιστορία, και χωρίς να μεταφέρουν στην οθόνη σχεδόν καμία πράξη βίας, Akin και Bohm καταφέρνουν να σχολιάσουν εύστοχα τον πόλεμο χωρίς να καταφεύγουν στα αναμενόμενα κλισέ του είδους.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα δυνατό, πολύ ανθρώπινο, δράμα, γύρω τόσο από τον «καθημερινό φασισμό», όπως θα έλεγε και ο Μιχαήλ Ρομ, όσο και από τη δύσκολη ενηλικίωση μέσα σε μια τέτοια σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Βασίλης Κεχαγιάς
2025-10-10
Είναι εντυπωσιακή η σκηνοθετική μετάλλαξη του Ακίν, ο οποίος κρατάει τη γνώση διαχείρισης του συναισθήματος, αφήνοντας πίσω υπερβολές του παρελθόντος.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-10-12
Μια πραγματικά έντιμη στις προθέσεις της και καλή ως κινηματογραφικό σύνολο ταινία, από τις καλύτερες ιστορίες ενηλικίωσης που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.
vandimir
Όμορφη φωτογραφία, πλοκή που με κράτησε, συγκίνηση αλλά και σαφής πολιτικοποίηση, το "Άμρουμ" είναι τελικά μια ταινία ενηλικίωσης, αλλά και μια ταινία που, σε μια επικίνδυνη εποχή, στηλιτεύει τη ναζιστική βαρβαρότητα.
Χρήστος Μήτσης
Ένα παιδί ανακαλύπτει τον κόσμο, μια χώρα συνειδητοποιεί επώδυνα τις συνέπειες του εθνικισμού της, και ο Φατίχ Ακίν αποτυπώνει εύστοχα και γλαφυρά μια συναρπαστικά αβέβαιη εποχή.
Ηλίας Δημόπουλος
2025-10-08
Ο Φατίχ Ακίν αλλάζει τόνο, αλλάζει και τρόπο, προκειμένου να αφηγηθεί μια εξιστόρηση της ζωής του σημαντικού Χαρκ Μπομ, ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο.
Γιάννης Βασιλείου
2025-10-06
Το παιδικό βλέμμα εξηγεί την απλότητα για την οποία θα ψέξει μερίδα του κοινού και της κριτικής την ταινία –είναι ακαδημαϊκός ο Μπομ, προφανώς και μπορεί να μιλήσει πιο σύνθετα για το «αυγό του φιδιού», δεν ήταν αυτό το ζητούμενο–, μέσα στην απλότητα, όμως, υπάρχει (και) διαλεκτική που σπανίζει στις μέρες μας.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Στιβαρό, ώριμο δράμα από τον Φατίχ Ακίν πάνω στο πως σε μια αθώα ηλικία, τα παιδιά απορροφούν –απλώς– στοιχεία του περιβάλλοντός τους, ανάμεσά τους τις χροιές ενός απόλυτου Κακού. Καλή χρήση του περιβάλλοντος χώρου.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
O Φατίχ Ακίν υπογράφει ένα στιβαρό ιστορικό δράμα τοποθετημένο στα τέλη του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Άκης Καπράνος
Ο Ακίν θέλει να φτιάξει μια ζεστή ταινία, και να αφήσει χώρο για λίγο φως στο φινάλε. Το κατορθώνει, χάρη στην εξαιρετική ερμηνεία του μικρού πρωταγωνιστή (Γιάσπερ Μπίλερμπεκ) αλλά και τον δικό του ανθρωπισμό που επιβάλλεται στη φόρμα.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-10-04
Ο Φατίχ Ακίν, δυστυχώς, έχει χάσει τη σπιρτάδα, το θάρρος και τη ζωντάνια του εδώ και κάποια χρόνια, με αποτέλεσμα να υπογράφει «χλιαρές» ταινίες που γρήγορα διαγράφονται από τη μνήμη.
Δημήτρης Δανίκας
Εδώ περίμενα να συναντηθώ με συναρπαστική ιστορία. Λόγω του Τουρκουγερμανού Φατίχ Ακίν. Όμως απογοητεύτικα.
Βαγγέλης Βίτσικας
2025-10-02
Είναι η πρώτη φορά που ταινία του Akin προκαλεί, τουλάχιστον στον γράφοντα, δυσφορία κι εκνευρισμό.
Νίκος Παλάτος
Η άκρως ενδιαφέρουσα ιστορική περίοδος για την Γερμανία (και όχι μόνο) καθρεφτίζεται σ’ ένα παντελώς αδιάφορο στόρι, το οποίο πέραν δυο-τριών στιγμών του (μία σκηνή της Ντιάνε Κρούγκερ, η επικίνδυνη ποδηλατάδα εν μέσω παλίρροιας) δεν έχει να πει τίποτα.
