Riviera(2024)
Πρώτη προβολή: 04-09-2025
Παυλίνα Αγαλιανού
2025-09-20
Σαφώς η διάρκεια της ταινίας θα μπορούσε να είναι μικρότερη και οι συμπληρωματικοί χαρακτήρες καλύτερα δουλεμένοι, όμως η πρώτη γραφή μάς κάνει να περιμένουμε την επόμενη ματιά του σκηνοθέτη...
Στράτος Κερσανίδης
Μια ταινία απλή κι ανθρώπινη που τιμά τον ελληνικό κινηματογράφο.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Ανακαλώντας και το «Attenberg» (2010/Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη), η γεμάτη γουίρντ αναφορές «Riviera» συναντά την πιο ποπ γενιά που ακολούθησε, με στοιχεία από τις ταινίες των Αλέξανδρου Βούλγαρη και Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, για να αφηγηθεί την επίπονη ενηλικίωση της πρωταγωνίστριας, σε σύνδεση και με τους απροσάρμοστους χαρακτήρες του Γουές Άντερσον, καταλήγοντας ωστόσο στην προσωπική ποιητική ματιά του Περετζή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-09-18
Με βασικό χώρο ένα μουχλιασμένο (στη κυριολεξία) ξενοδοχείο ονόματι Ριβιέρα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας του Ορφέα Περετζή, εντυπωσιάζει με την φαντασία και τις ιδέες της.
Κωνσταντίνα Νικήτα
Ο Ορφέας Περετζής ξέρει ποιο είναι το μήνυμα του και το αποδίδει με τρόπο ξεκάθαρο και μάλιστα συγκινητικό.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-09-12
Μελαγχολική ιστορία ενηλικίωσης μέσα σε ένα καλοκαιρινή τοπίο που μοιάζει ξεχασμένο, εν μέσω μιας ριζικής διαδικασίας αλλαγής. Ωραίο vibe αλλά αμήχανη αφήγηση.
Λήδα Γαλανού
2025-09-16
Η πρώτη μεγάλου μήκους μυθοπλασίας του Ορφέα Περετζή (με πρεμιέρες στο Σάο Πάολο και στη Θεσσαλονίκη), μεταξύ κωμωδίας κι επερχόμενης τραγωδίας, για όλες τις «αθηναϊκές ριβιέρες» που αναγκαζόμαστε ν' αφήσουμε πίσω.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-09-14
Μια τρυφερή και γλυκιά ταινία, που «διαβάζεται» σαν ένα εναλλακτικό ρομαντικό παραμύθι, το οποίο σταδιακά μεγαλώνει και βρίσκει διάνα τους περισσότερους στόχους του.
Βαρβάρα Κοντονή
Η ταινία παίρνει άριστα δέκα για την ολόφωτη φωτογραφία του Γιώργου Βαλσαμή και τις φανταστικές τοποθεσίες των γυρισμάτων, δεν μπορούμε όμως να πούμε το ίδιο ούτε για το σενάριο, ούτε και για ορισμένες από τις ερμηνείες οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
Χάρης Αναγνωστάκης
Όπως συμβαίνει συνήθως στις ελληνικές ταινίες, το σενάριο στο δεύτερο μέρος αρχίζει να χάνει στροφές, χάνει την ισορροπία, από την πλοκή εξαφανίζονται χαρακτήρες και επιστρέφουν ως δια μαγείας, ενώ οι συμβολισμοί πλέον ρίχνουν βαριά τη σκιά τους στο παιχνιδιάρικο και αλληγορικό ύφος.
Νόρα Μαυρίδη
2025-09-06
Σκηνοθετικό ταλέντο υπάρχει αναμφισβήτητα, όπως και υψηλή κινηματογραφική αισθητική. Μόνο που το μεταβολισμένο weirdness που προσφέρεται ίσως χρειάζεται λίγο ακόμα «ζύμωμα», μέχρι να υπερβεί την εκζήτησή του προς όφελος μιας εξίσου διεισδυτικής γραφής.
Χρήστος Μήτσης
2025-09-10
Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για μια αλληγορική, νοσταλγική, μα υποτονική ιστορία ενηλικίωσης χωρίς εκπλήξεις κι εξάρσεις.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-09-08
Η έντονη επιτήδευση στο σενάριο και την ερμηνεία της κεντρικής πρωταγωνίστριας αφαιρεί πόντους από την κατά τα άλλα έντιμη προσπάθεια που γίνεται σε όλους τους τομείς.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-09-04
Η αποτύπωση των εφήβων παραμένει ελλιπής και μακριά από την πραγματικότητα, ενώ για ακόμη μια φορά η αφήγηση της ενηλικίωσης μιας έφηβης κοπέλας γίνεται μέσα από το «αντρικό» βλέμμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται δραματουργικά.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-09-02
Όχι κακό, αλλά ένα άβολο τίποτα, με σενάριο που δεν αντέχει να στηρίξει ολόκληρη ταινία μεγάλου μήκους και (επιπλέον) πνίγεται από παιδιάστικους συμβολισμούς.
