Oh, Canada(2024)
Πρώτη προβολή: 22-05-2025
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Σρέιντερ κατέγραψε με τρόπο απλό, συχνά συγκινητικό, την πορεία αυτή του ήρωά του, ενός από τους 60.000 Αμερικανούς που λιποτάκτησαν από το στρατό για να μην πολεμήσουν στο Βιετνάμ, συγκινητική, σπαρακτική πορεία ανάμεσα στη μνήμη, το θάνατο και την εξιλέωση.
Ερμίνα Δημητρίου
2025-05-20
Μια ταινία που ίσως τελικά στέκει καλύτερα ως δοκίμιο πάνω στη μνήμη και τη φαντασία, παρά ως ένα ολοκληρωμένο, στιβαρό, αισθητικά ικανοποιητικό κινηματογραφικό έργο – ή ίσως να πρέπει απλά να την ξαναπαρακολουθήσουμε.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η πιο αγνά συγκινητική ταινία του Πολ Σρέιντερ, μια ενδοσκοπική αναζήτηση και Τελευταία Κατάθεση σε μορφή κατακερματισμένης αφήγησης, με έναν εκπληκτικό Ρίτσαρντ Γκιρ στον κεντρικό ρόλο.
Αγγελική Καρυστινού
2025-05-18
Ο Πολ Σρέιντερ συναντάει τον Ρίτσαρντ Γκιρ σαράντατέσσερα χρόνια μετά από το «American Gigolo» στην πιο προσωπική ταινία της καριέρας του.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ισοπεδωτικές ενοχές και αμείλικτα ηθικά διακυβεύματα δίνουν τον τόνο σε αυτό το πένθιμο ψυχογράφημα με συγκινητικό πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ, ο οποίος ενσαρκώνει στιβαρά το alter ego του σκηνοθέτη Πολ Σρέιντερ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο Πολ Σρέιντερ διασκευάζει Ράσελ Μπανκς και το αποτέλεσμα είναι ένας σκληρός θρίαμβος- ακόμη και υποκριτικά για τον αγνώριστο Ρίτσαρντ Γκιρ.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-05-16
Αν και διακρίνεται για τον αργό ρυθμό και την αφηγηματική δομή της, αποτελεί μια στοχαστική ματιά στη ζωή, τη μνήμη και την ανάγκη για ειλικρίνεια, προσφέροντας στο κοινό μια βαθιά συναισθηματική εμπειρία.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ο Ρίτσαρντ Γκιρ, σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του, εναλλάσσεται απρόσμενα με τον Τζέικομπ Ελόρντι, σηματοδοτώντας τις διαφορετικές ηλικιακές αποχρώσεις, αλλά ταυτόχρονα δείχνοντας ότι παραμένει ο ίδιος αμετανόητος άνθρωπος...
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2025-05-10
Φιλόδοξο αν και άνισο σαν επιχείρημα, μοιάζει σαν ενός είδους Κύκνειο Άσμα και για τον σκηνοθέτη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-05-12
Μια ταινία που σου προκαλεί περιέργεια με το θέμα της, έχει μια «χύμα» εικόνα και σου αφήνει μια αίσθηση ανολοκλήρωτου όταν βλέπεις να πέφτουν οι τίτλοι του τέλους.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-05-14
Η μνήμη και η ενοχή συμπλέκονται επιτυχημένα οδηγώντας σε μια κορύφωση-τελική εξομολόγηση, η οποία όμως δεν έρχεται ποτέ, με συνέπεια ένα αρκετά αμήχανο φινάλε.
Λήδα Γαλανού
2025-05-08
Ο γνωστός για τη βία των διαλόγων και της δράσης του δημιουργός, σε μια χαμηλών τόνων εξομολόγηση ζωής και θανάτου.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Σρέιντερ, αν και κάπου τα μπερδεύει και μάλλον αχρείαστα, θα καταφέρει να κάνει την πιο οικεία και κατανοητή ταινία του.
Δημήτρης Δανίκας
Ένα πράγμα με εντυπωσίασε η ανθεκτικότητα του Ρίτσαρντ Γκιρ των εβδομήντα έξι Μαίων!--Χμ
Θοδωρής Καραμανώλης
Ο Σρέιντερ επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά πως είναι πολύ καλύτερος σεναριογράφος από σκηνοθέτης.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-05-06
Ο Σρέιντερ φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια καλλιτεχνική εσωστρέφεια, αδυνατώντας να αναδείξει ουσιαστικά τα θέματα που επιχειρεί να αγγίξει.
Αχιλλέας Βασιλείου
Μία ταινία ξεκάθαρα Πολ Σρέιντερ, ατμοσφαιρική και υπνωτιστική (σε σημεία βαρετή αν και 93 λεπτά), επανενώνει ηθοποιούς και σκηνοθέτες αλλά τίποτα δεν μπορεί να το κάνει έστω μία απλά καλή ταινία.
Άκης Καπράνος
Η ιστορία η ίδια μοιάζει να μένει από καύσιμα στη διαδρομή, και είναι λίγο κρίμα. Έχει κάνει και πιο παιδεμένα πράγματα ο σεναριογράφος του Ταξιτζή.
Κώστας Ζαλίγκας
Μία άνευρη και αδιάφορη ταινία, που οι καλοί πρωταγωνιστές δεν μπορούν να κάνουν και πολλά για να τη σώσουν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-05-04
Σαράντα πέντε χρόνια μετά το Επάγγελμα Ζιγκολό, ο Πολ Σρέιντερ σκηνοθετεί ξανά τον Ρίτσαρντ Γκιρ, αλλά η χημεία τους απουσιάζει.
Κώστας Ντούμας
2025-05-02
Ενώ αρχίζει καλά, κάπου στην πορεία χάνει το δρόμο του, καταλήγοντας σ' ένα άνευρο φινάλε.
Νίκος Τσαγκαράκης
Οι καλές ερμηνείες απ' όλο το καστ κι η υποβλητική, επιθανάτια ατμόσφαιρα που εξασφαλίζει ο διευθυντής φωτογραφίας Άντριου Γουόντερ (όνομα και πράγμα), δε φτάνουν για να προσδώσουν ενδιαφέρον σ' αυτή τη δομικά και τονικά επίπεδη, αυτάρεσκη ιστορία.
Νίκος Παλάτος
Θαρραλέα εμφάνιση από τον Ρίτσαρντ Γκιρ, αλλά λίγο ή πολύ... ως εκεί.
