Πανίδα(2024)
(Fauna) | Πρώτη προβολή: 10-04-2025
Γιάννης Φραγκούλης
Το αξιοπρόσεχτο είναι ότι τα πρώτα πλάνα, όταν την είδα για δεύτερη φορά, μου έφεραν την ταινία ολόκληρη στο μυαλό μου. Άρα η ταινία είχε «φωλιάσει» για τα καλά στο ασυνείδητό μου. Και αυτό λέει πολλά για την ταινία.
Στράτος Κερσανίδης
Η σκηνοθέτρια εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο τρόπο τον κλειστό χώρο, δημιουργώντας μια εκρηκτική, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα.
Τάσος Ντερτιλής
2025-04-18
Μια ταινία-καθρέφτης, ασφυκτική και ενοχλητική, χωρίς απαντήσεις και εύκολες διακρίσεις μεταξύ «δικαίων και αδίκων».
Παυλίνα Αγαλιανού
2025-04-20
Σε μια σάπια βάρκα ζούμε κι αυτό προσπάθησε να αποτυπώσει και να καταγράψει η σκηνοθέτιδα μέσα από μια προσωπική ιστορία. Μοιάζει να εμπνεύστηκε από τις μεγάλες καταστροφές (τα εγκλήματα) που έγιναν για το κέρδος, κι αυτό είναι που μας κάνει να ξεχωρίζουμε την ταινία της.
Παύλος Γκουγιάννος
2025-04-14
Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση πολιτικοποιημένης ταινίας, παρότι κάπου στα μέσα χάνει το μέτρο και φλυαρεί για να το ξαναβρεί με τις αποκαλύψεις του τέλους και τις συγκρούσεις.
Αγγελική Καρυστινού
2025-04-16
Η Ελληνίδα δημιουργός καταφέρνει να αποτυπώσει μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς όμως να φτάνει στη βαθύτερη αλήθεια, που τόσο επίμονα στοιχειώνει τους ήρωές της.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2025-04-12
Με κυρίαρχο ερευνητικό άξονα την πολιτική αλληγορία, το οικολογικό άγχος, τον εγκλωβισμό και τις εντάσεις που συνεπάγεται, η ιστορία καταγράφει το πλαίσιο χωρίς να προτείνει — έστω υπαινικτικά — λύσεις.
Χρήστος Μπακατσέλος
2025-04-10
Μια δραματική κομεντί της Στρατούλας Θεοδωράτου για τα μεγάλα ζητήματα της ζωής, με φόντο μια μεγάλη φυσική καταστροφή που πέφτει γρήγορα σε επίπεδα φτηνής σαπουνόπερας.
Χρήστος Μήτσης
2025-04-08
Αδέξια στημένο δράμα με στοιχεία πολιτικής καταγγελίας και ψυχολογικού θρίλερ. Θεατρικής λογικής, βραχυκυκλώνεται από τη σεναριακή αδεξιότητα, τη στομφώδη φλυαρία και την αφηγηματική αρρυθμία.
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-04-06
Σύντομα το εγχείρημα μοιάζει να κολλάει ακόμη και στα απλά, το στόρι να χάνεται σε μια μεγαλόστομη αφήγηση και η αιχμηρή κριτική της σκηνοθέτιδας να καταλήγει σε στρακαστρούκα, τηλεοπτικής εμπνεύσεως.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-04-02
Αν ο Νίκος Φώσκολος βρισκόταν ακόμα κοντά μας, σίγουρα θα ζήλευε.
