Mickey 17(2025)
Πρώτη προβολή: 06-03-2025
Γιώργος Ναστούλης
O Bong Joon-ho δημιουργεί ένα κινηματογραφικό θέαμα, μέσα στο οποίο περικλείει τις ψευδαισθήσεις της προόδου και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της εξουσίας. Και μέσα σε όλη αυτή την παράνοια, το "Mickey 17" καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα διασκεδαστικό, θλιβερό και εξαιρετικά διορατικό.
Ηλίας Φραγκούλης
Συνιστάται σε θεατές που διαθέτουν πνεύμα με τόλμη και διάθεση να απολαύσουν θέαμα μεγάλης οθόνης σε πλαίσιο δράσης sci-fi.
Σταυρούλα Λούρου
Στην ουσία έχουμε μια "τέλεια ζωγραφιά" μιας δυσλειτουργικής αλλά τελικά όμορφης κοινωνίας. Η ιστορία είναι ασυνήθιστη και απρόβλεπτη και σε κρατά την από την αρχή μέχρι το τέλος.
Κωνσταντίνα Αχείλα, Siddhant Adlakha
2025-03-20
Μια κατάμαυρη, κακιασμένη κωμωδία επιστημονικής φαντασίας για ένα κοντινό μέλλον όπου η ίδια η ζωή έχει εταιρικοποιηθεί και η αξία της έχει μειωθεί από μια καλοαναθρεμμένη ανώτερη τάξη που κρύβει τους ολοκληρωτικούς της στόχους πίσω από υποτιθέμενες θρησκευτικές αξίες.
Μαρία Αβραμίδου
Μια μαύρη κωμωδία, η οποία θέτει ένα σωρό φιλοσοφικά και ηθικά ερωτήματα, μέσα σε ψυχαγωγικό πλαίσιο. Με αυτόν τον τρόπο, άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε μέσα από αιφνιδιαστικά ξεσπάσματα βίας, ο σκηνοθέτης μάς φέρνει αντιμέτωπους με σοβαρά υπαρξιακά ερωτήματα.
Παύλος Γκουγιάννος
Mια ταινία που χωρά την μαύρη κωμωδία, την επιστημονική φαντασία και τις monster movies που αγαπά το ασιατικό σινεμά σε μια καθαρά δυτικότροπη αφήγηση, που σαν να έχουν ξεχάσει οι Αμερικάνοι να κάνουν τέτοιες ταινίες και μας υπενθυμίζει ο Μπονγκ Τζουν Xο τον τρόπο.
Φανή Εμμανουήλ
Το Mickey 17 φαίνεται να αντλεί τα βασικά συστατικά που δούλεψαν καλύτερα στις προηγούμενες αγγλόφωνες δουλειές του, Snowpiercer και Okja, και να τα επανεντάσσει με κάποια νέα δεδομένα που όχι μόνο δεν φαίνεται repetitive, αντ' αυτού ενισχύει αυτό που θέλει να πει ανανεώνοντας αυτά που έχει ήδη πει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια τέλεια ενορχηστρωμένη ταινία, ταινία ενάντια στη δυστοπική κοινωνία στην οποία έχει σήμερα οδηγηθεί η Αμερική, και όχι μόνο, με τον Mickey 17 να καταφέρνει τελικά, όπως στις προηγούμενες ταινίες του Μπονγκ Τζουν Χο, «Snowpiercer» και «Όκτζα», να φτάσει σε ένα δικό του, πιο αληθινό και ανθρώπινο πλανήτη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-03-16
Ο τρόπος που φτάνει ένας από τους Μίκι να συναισθανθεί την ανάγκη για μια ταυτότητα στο πλήθος και στα ζόρια είναι μια γλυκόπικρη ωδή στην ελπίδα έναντι της ισοπεδωτικής άγνοιας και ταυτόχρονα, ως άλλο διαπλανητικό Snowpiercer, το fun ride ενός κινηματογραφιστή που μας είχε λείψει.
Βαγγέλης Βίτσικας
2025-03-18
'Ενα απολαυστικό, αστείο αλλά ενίοτε και συγκινητικό φιλμ που απευθύνεται τόσο στο ευρύ κοινό όσο και στους πιο απαιτητικούς θεατές.
Αγγελική Αντωνίου
Ένα οπτικά εντυπωσιακό sci-fi με αιχμηρή κοινωνική σάτιρα.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το Mickey 17 είναι ανατριχιαστικό και τρομακτικό, αλλά ταυτόχρονα απροσδόκητα – και απογοητευτικά – ανώδυνο.
Πόλυ Λυκούργου
2025-03-10
O οσκαρικός σκηνοθέτης φτιάχνει μια εντυπωσιακή sci-fi παρωδία για τον καπιταλισμό - και μάς πάει μία βόλτα στο διάστημα. Μας δείχνει όμως μια θέα που έχουμε ξαναδεί.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-03-14
Μια καλά οργανωμένη και δομημένη ταινία με ωραίο χιούμορ που όμως στην προσπάθειά της να χωρέσει τα πάντα μοιάζει τελικά περισσότερο σαν ένα παραφουσκωμένο αυτάρεσκο έργο ενός ικανότατου δημιουργού παρά μια απόπειρα που έχει ως πρωταρχικό ρόλο τη συνομιλία με τον θεατή στις αίθουσες.
Αγγελική Καρυστινού
2025-03-12
Ο οσκαρικός δημιουργός πετυχαίνει τον στόχο του: να φτιάξει δηλαδή μια ταινία απολύτως διασκεδαστική, που δεν χάνει ούτε στιγμή την πολιτική της διάσταση, μιλώντας για τα σοβαρά με ανάλαφρο τρόπο.
Αιμίλιος Χαρμπής
Σε γενικές γραμμές, ο Τζουν-χο παραδίδει άλλο ένα δείγμα υβριδικού (κάπου ανάμεσα σε Δύση και Ασία) σινεμά, το οποίο ωστόσο παρασύρεται στο δεύτερο μέρος του σε μια κάπως ανούσια δράση πριν από το λυτρωτικό φινάλε.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η προσπάθεια του Μπονγκ Τζουν Χο να συνδέσει χιουμοριστικά ένα κατάμαυρο παραμύθι του μέλλοντος με τους καιρούς μας είναι εμφανής και οι στόχοι του επιτυγχάνονται αρκεί ν΄αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο μπροστά σε ένα θέαμα αχαλίνωτης φαντασίας, και μια συνθήκη σεναρίου που θυμίζοντας υπερβολικά φορτωμένη τούρτα, επιτρέπει, πολύ απλά, τα πάντα.
vandimir
Μπορεί να θεωρηθεί ως μια καλή ταινία του είδους. Ωστόσο, ενώ το παρακολούθησα με σχετικό ενδιαφέρον, μου φάνηκε ότι ένας τόσο καλός σκηνοθέτης δεν κατάφερε να απογειώσει το φιλμ.
Δημήτρης Φωτιάδης
Παρά τις αφηγηματικές του αστάθειες, το φιλμ καταφέρνει να χτυπήσει ευαίσθητες χορδές, αναδεικνύοντας την εκμετάλλευση, την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής και την ανάγκη για εξέγερση.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Λιγότερο κυνικός από την προηγούμενη φορά, ως γνήσιος δημιουργός, επανέρχεται σε θεματικές που χαρακτηρίζουν την φιλμογραφία του και την αγάπη του για τους losers που αφυπνίζονται μέσω των λανθασμένων επιλογών τους.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Παρότι στην μαύρη κωμωδία του Μπονγκ Τζουν-Χο ο κλώνος έχει εξαρχής επίγνωση της αναλώσιμης θνητότητάς του, η ταινία δεν παύει να περιέχει αντίστοιχη μακάβρια τραγικότητα, γύρω από τον υπαρξιακό φόβο του πόνου και του θανάτου, θίγοντας εξίσου όλα τα ηθικά ζητήματα της κλωνοποίησης και της σημασίας της έννοιας του αναλώσιμου πειραματόζωου για ένα έμβιο ον, κατώτερης τελικά κατηγορίας, στο βωμό της εξυπηρέτησης οικονομικών συμφερόντων!
Αχιλλέας Βασιλείου
Λίγες εντυπωσιακές σκηνές, σε επίπεδο παραγωγής, μοντάζ και εφέ η ταινία τα καταφέρνει αλλά στον πυρήνα της επικρατεί μία σύγχυση που ο Μπονγκ Τζουν Χο μοιάζει να μην μπορεί να δέσει ικανοποιητικά.
Νίκος Δρίβας
Το πρόβλημα της ταινίας που απλά την εμποδίζει να γίνει ακόμα καλύτερη έγκειται στο ότι κάποια σημεία νιώθεις ότι θα μπορούσε να έχει καλύτερο ρυθμό.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η επιλογή του Ρόμπερτ Πάτινσον δίνει ταυτόχρονα υπεραξία αλλά και το αντίστροφο, αφού η οικειότητα στερεί από το κοινό την αποστασιοποίηση από τον ήρωα και τα κρυμμένα ζητούμενα
Άγγελος Πολύδωρος
Ενδιαφέρουσα, διασκεδαστική, ολίγον κλειστοφοβική και με κάποιες πολιτικές αιχμές, αν προσέξουμε ότι ο Μαρκ Ράφαλο, ως Κένεθ Μάρσαλ κάπου θυμίζει τον Τραμπ. Στην τελική πρόκειται για μια άνιση ταινία μεγάλης διάρκειας και χωρίς, το αναμενόμενο από τον Μπονγκ Τζουν-Χο, βάθος.
Λάζαρος Κολαξής
Το κεντρική κόνσεπτ της κλωνοποίησης μένει ξεχασμένο και ελλιπώς αναπτυγμένο, εμποδίζοντας το τελικό αποτέλεσμα να απογειωθεί και να φτάσει τα ύψη των υπόλοιπων κινηματογραφικών κορυφών του Bong Joon-ho.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2025-03-06
Ούτως ή άλλως έχει κατασκευαστεί έτσι ώστε να είναι ευκολοχώνευτη στο ευρύ κοινό, με τα μηνύματα να φτάνουν στον θεατή όσο το δυνατόν πιο εύκολα.
Χρήστος Μήτσης
Ο σκηνοθέτης των «Παρασίτων» αναμειγνύει για ακόμα μία φορά διάφορα κινηματογραφικά είδη (αντικαπιταλιστική σάτιρα, sci-fi περιπέτεια, σλάπστικ κωμωδία) με κέφι και έμπνευση, αλλά χωρίς σεναριακή συνοχή και αφηγηματική οικονομία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η επιστροφή του Μπονγκ Τζουν-χο μετά τα Όσκαρ των "Παράσιτων" είναι κοντά στο "Okja", έχει φοβερό Πάτινσον σε διπλό ρόλο, σφύζει από ιδέες, αλλά συχνά τις αφήνει να ξεφουσκώσουν ανεκμετάλλευτες.
Γιάννης Βασιλείου
2025-03-08
Aπό τη μία αφήνει την εντύπωση 17 ταινιών σε μία, από την άλλη χίλιες φορές να βλέπουμε υπερπαραγωγές σαν αυτή εδώ, παρά σαν το «Captain America: Brave New World».
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-03-04
Ένα ανοικονόμητο και χωρίς συνοχή σύνολο από δεκάδες σκόρπιες ιδέες που προσπαθούν ανεπιτυχώς να κολλήσουν μεταξύ τους, με κάποια (λίγα) σπαρταριστά επεισόδια να βρίσκουν στόχο χάρη στην αμείλικτη διάθεση του Μπονγκ Τζουν-χο να φτάσει την αντικαπιταλιστική σάτιρα του στα άκρα.
Άκης Καπράνος
Με άλλα λόγια, διασκεδάζεις – και εκτιμάς φυσικά το όλο σκηνογραφικό ντελίριο. Η ταινία όμως, έχω την αίσθηση, διατείνεται πως λέει και κάτι πιο σοβαρό, και εδώ έχουμε πρόβλημα. Τίποτα σοβαρό δεν ακούγεται με ντουντούκα.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Οι ιδέες και τα σεναριακά ευρήματα λιώνουν στο πέρασμα του χρόνου και η ταινία ολοκληρώνεται μέσα στην αφηγηματική φλυαρία. Δεν αρκεί η ερμηνεία από τον Πάτινσον και το ισχυρό καστ ούτε και επιδέξια σκηνοθετική ικανότητα του Μπονγκ Τζουν-χο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το πλήθος των ιδεών του θολώνουν ορισμένες φορές τη βασική ιδέα του σεναρίου και η ανάμιξη διαφορετικών ειδών, σκορπά στον αρρωστημένο άνεμο τους χαρακτήρες, που μένουν ανολοκλήρωτοι και κάνει τη δράση παράφωνη έναντι του μεγέθους της ιστορίας και του διακυβεύματος.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ο Ρόμπερτ Πάτινσον δίνει μία από τις διασκεδαστικότερες ερμηνείες της καριέρας του, δυστυχώς σ' ένα σενάριο που σπαταλάει σε εύκολο εντυπωσιασμό τις ιδέες με τις οποίες είναι άτακτα γεμισμένο, καθώς ξετυλίγονται χωρίς τη συνοχή και τη μεθοδικότητα που θα αξιοποιούσαν παραγωγικότερα τη φιλοσοφική δυναμική τους.
Old Boy
Ως συνολική πρόθεση το "Μickey 17" φιλοδοξεί να μιλήσει άλλοτε σαρκαστικά κι άλλοτε εμπνευστικά για ένα σωρό πράγματα, ως αποτέλεσμα ξεκινά γεμάτο υποσχέσεις για εντελώς γόνιμες δυναμικές και αλληλεπιδράσεις, για να καταλήξει προϊούσης της εξέλιξής του σε έναν αχταρμά επικίνδυνα κοντά στην αφέλεια και τη σάχλα.
Παυλίνα Αγαλιανού
Αυτήν τη φορά δεν θα δούμε ούτε «Snowpiercer», ούτε «Parasite»... Μάλλον μια αναλώσιμη σάτιρα με τα λεφτά των στούντιο...
