Πέντε Σεπτεμβρίου(2024)
(September 5) | Πρώτη προβολή: 06-03-2025
Γιάννης Βασιλείου
Πρόκειται για το πληρέστερο δημοσιογραφικό procedural από τον καιρό του Goodnight and good luck, δοσμένο σε συσκευασία crowdpleaser και απολύτως απαραίτητο σε μια εποχή που η εξακρίβωση και η διάδοση της αλήθειας δοκιμάζονται καθημερινά.
Γιώργος Καρακασίδης
Οι συνθήκες πίεσης στο υποφωτισμένο control room δημιουργούν μια αγχωτική κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, ενώ το αρχειακό υλικό που χρησιμοποιείται προσδίδει έξτρα ρεαλισμό (ιστορικό το πλάνο με τον κουκουλοφόρο στο μπαλκόνι).
Χρήστος Μήτσης
2025-03-20
Οσκαρική υποψηφιότητα σεναρίου για ένα καλοκουρδισμένο, αγωνιώδες δράμα ντοκιμαντερίστικου ρεαλισμού με άρωμα δημοσιογραφικού θρίλερ της δεκαετίας του '70.
Θοδωρής Καραμανώλης
Ένα γερμανικό δράμα με αύρα ελαφρώς παλιότερου Χόλιγουντ, υιοθετεί την οπτική ενός αμερικανικού τηλεοπτικού συνεργείου για να αφηγηθεί τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ολυμπιάδα του το 1972 και κατέληξαν στη «Σφαγή του Μονάχου».
Μαρία Αβραμίδου
Μια δημιουργία που προσφέρει μια σπάνια και εξαιρετικά διεισδυτική ματιά όχι μόνο στα «παρασκήνια» μιας δημοσιογραφικής ομάδας, αλλά, κυρίως, στις αρχές που οφείλουν να διέπουν και βάσει των οποίων πρέπει να κινούνται όσοι ασχολούνται με το λειτούργημα της δημοσιογραφίας.
Γιώργος Ναστούλης
Μια ταινία, που την νιώθεις αληθινή και έντονη και παρά τα όποια αρνητικά της, σου κερδίζει το ενδιαφέρον.
Φίλιππος Χατζίκος
Σκηνοθετημένο με αξιοθαύμαστη οικονομία, το «September 5» είναι μία από τις αξιότερες σύγχρονες προσθήκες στον κατάλογο των συναρπαστικών ταινιών δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος.
Παύλος Γκουγιάννος
Σφιχτοδεμένο και γεμάτο αγωνία, εστιάζει στην δημοσιογραφική κάλυψη, όπως θα έκανε αργότερα από το Μόναχο ο Σπίλμπεργκ στο The Post, και στις διαδικασίες που οδήγησαν σε αυτή τους την απόφαση.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-03-18
Η ταινία προτάθηκε για Οσκαρ καλύτερου σεναρίου και αποτελεί πρότυπο για «μικρές» ταινίες όπου κάθε γρανάζι της απόπειρας δουλεύει στην εντέλεια.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Με αυθεντικό υλικό της τηλεοπτικής κάλυψης και εσάνς από τα δημοσιογραφικά θρίλερ του '70 και '80, η ταινία φέρει στην επιφάνεια τα ηθικά διλήμματα και τη δημοσιογραφική δεοντολογία σε μια πάλη χωρίς ημίχρονα και κανόνες.
Ανδρέας Κουταλάς
Αποτυπώνει ιδανικά το βάρος της τεκμηρίωσης της ιστορίας σε πραγματικό χρόνο, προβάλλοντας τόσο τους θριάμβους όσο και τις τραγωδίες της δημοσιογραφίας.
Μανώλης Κρανάκης
2025-03-16
Ενα μικρών διαστάσεων, αλλά συναρπαστικού εκτοπίσματος φιλμ που μετατοπίζει το βλέμμα πάνω στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972, καταγράφοντας με κλειστοφοβική διάθεση αλλά και ηθική αναρώτηση την πρώτη ζωντανή μετάδοση τρομοκρατικής επίθεσης στην τηλεοπτική ιστορία.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Εξαίσιο δημοσιογραφικό θρίλερ, δίχως νεκρούς χρόνους (η ένταση είναι διαρκής και αμείωτη) με την αγωνία των ρεπόρτερ να χτυπά κόκκινο κάθε φορά που η κατάσταση ανατρέπεται χωρίς προειδοποίηση.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-03-14
Ο σκηνοθέτης με ντοκιμαντερίστικη διάθεση και κίνηση της κάμερας, καθώς και με την έξυπνη ανάμιξη αρχειακού υλικού, προσφέρει μια αυθεντικότητα στην ταινία, με έντονο παρασκηνιακό suspense, η οποία χάρη και στις ερμηνείες, βλέπεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον, ακόμα και από εμάς που ζήσαμε -τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά- εκείνα τα γεγονότα.
Αγγελική Καρυστινού
Σε μια εποχή όμως που ο ρόλος των ΜΜΕ αμφισβητείται παγκοσμίως, το εγχείρημα του Φέλμπαουμ έχει κάτι να μας πει.
Άκης Καπράνος
Πρόκειται για εξαιρετικά σφιχτοδεμένο «δημοσιογραφικό» θρίλερ που πιάνει ένα γνωστό περιστατικό από μια άλλη γωνία, ρίχνοντας ουσιαστικά κλεφτές ματιές σε μια εποχή που η δημοσιογραφία ήταν όντως λειτούργημα, και οι μεγάλοι επαγγελματίες του χώρου έπαιρναν την υπογραφή τους στα σοβαρά.
Βαγγέλης Βίτσικας
Χωρίς να κομίζει κάτι νέο στη φόρμα ή στο περιεχόμενο του κινηματογράφου, η ταινία του Tim Fehlbaum έχει μερικά σημαντικά πράγματα να πει και, για να μην ξεχνάμε τον πρόλογο του κειμένου, ξέρει πώς να τα πει με κινηματογραφικό τρόπο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2025-03-12
Νευρώδες, ασφυκτικό α λα '70s θρίλερ με πολύ καλό καστ, επιχειρεί να καταγράψει μια στιγμή αλλαγής για τη δημοσιογραφία. Προβληματική η απουσία οπτικής όμως για το ίδιο το γεγονός που καταγράφεται.
Αιμίλιος Χαρμπής
Το αμερικανικό φιλμ μεταφέρει επιτυχημένα την ένταση και την αγωνία της σημαδιακής ημέρας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα μια «ηρωική» εποχή της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας.
Ιάκωβος Γωγάκης
Μια ταινία που προσπαθεί να πει κάτι σημαντικό, αλλά καταλήγει να μοιάζει με ένα εσωστρεφές δράμα, που δεν προκαλεί ούτε συναισθηματική ούτε διανοητική διέγερση.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία, που βλέπεται με ενδιαφέρον και ορισμένες φορές με κομμένη την ανάσα, μένει αρκετές φορές στην επιφάνεια και δείχνει άτολμη να μπει πιο βαθιά στην ιστορία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-03-08
Συνδυάζει με ισορροπία τα ζητήματα ηθικής που απασχολούσαν τους δημοσιογράφους, το αυθεντικό υλικό αρχείου και μια λεπτομερή αναπαράσταση των γεγονότων που συνέβησαν μέσα στον κλειστό χώρο όπου η ομάδα δούλεψε πυρετωδώς για μια μετάδοσης που τελικά είχε 900 εκατομμύρια θεατές.
Δημήτρης Δανίκας
2025-03-10
Εδώ λοιπόν το παρασκήνιο έχει να κάνει με τον τρόπο κάλυψης του γεγονότος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης—φως στο τούνελ
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Σαν prequel του πολύ καλύτερου «Μονάχου» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, έχει και σασπένς και ενδιαφέρον, με την εξαίρεση των όσων αναφέρουμε παραπάνω.
Νίκος Τσαγκαράκης
Παρότι οι στιγμές έντασης αποκλιμακώνονται εύκολα και γρήγορα, το σενάριο τελικά λέει αυτά που θέλει να πει για τη δημοσιογραφική κάλυψη των γεγονότων.
Βασίλης Κεχαγιάς
2025-03-06
Σε ένα πεδίο όπου ο Σπίλμπεργκ μεγαλούργησε με το δικό του «Μόναχο», ο Τιμ Φεμπάουμ δείχνει φτηνός προπαγανδιστής, σε μια εποχή, που οι «καλοί» της ταινίας ψάχνουν συνηγορία για τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα.
Παυλίνα Αγαλιανού
Αλλη μια ταινία για το πολύ προβεβλημένο θέμα που θέλει να φαίνεται ουδέτερη, αλλά δεν είναι...
Κώστας Ντούμας
2025-03-04
Μηδαμινή πλοκή, καμία ανάπτυξη χαρακτήρων, ένα φιλμ που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του και βουλιάζει σε ατελείωτους, άσκοπους διαλόγους.
Νίκος Παλάτος
2025-03-02
Ταινία δίχως λόγο ύπαρξης, η «Πέντε Σεπτεμβρίου» βγάζει από τη μύγα ξύγκι, αναζητώντας έμπνευση στα drafts των απόνερων του «Μονάχου» (2005).
