Κυνήγι(2024)
(Hunt) | Πρώτη προβολή: 20-02-2025
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ταινία σιωπών και αναμονών, πολύ καλοφτιαγμένη, με λίγους μεστούς διαλόγους, που χαρτογραφεί σύγχρονα αδιέξοδα και φωτογραφίζει χαρακτήρες και καταστάσεις που συνδέουν τον αποξενωμένο με τον παρελθόν και το μέλλον του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Φόρμα, ρυθμός, ερμηνείες, όλα συνάδουν σε μια μικρή σε μέγεθος παραγωγή (κόστισε μόλις 60.000 Ευρώ), σημαντικής καλλιτεχνικής αξίας.
Ηλίας Φραγκούλης
Τίμιο κοινωνικό σινεμά, με κοφτή, αφτιασίδωτη ματιά, έναν εξαιρετικό πρωταγωνιστή (θεωρώ πως πρόκειται για την καλύτερη κινηματογραφική παρουσία σε ελληνικό φιλμ της φετινής σεζόν) κι ένα «αποτύπωμα» πολιτικής (λόγω timing) διάστασης που ταιριάζει «γάντι» με το κλίμα της εποχής.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Πυθαράς είναι λιτός, συγκεκριμένος, εύστοχος. Λέει λίγα αλλά υπονοεί περισσότερα. Ουσιαστικά η ταινία του είναι μια κοινωνική ματιά στην καθημερινότητα και τον κοινωνικό εκφασισμό.
Πόλυ Λυκούργου
2025-02-20
Ο Χρήστος Πυθαράς («Ευτυχία») επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, κάνοντας κάτι παραδειγματικό: καταπιάνεται με μία μόνο ιδέα (συνήθως στη δεύτερη ταινία οι σκηνοθέτες παρασύρονται από υπέρμετρη φιλοδοξία) και την εκτελεί συγκεντρωμένα, μελετημένα, με ταλέντο, πειθαρχία κι αυτοπεποίθηση.
Απόστολος Κίτσος
2025-02-18
Μια μικρή ταινία, υπόδειγμα ωφελιμιστικής ανταποδοτικότητας για τον χρόνο που θα της αφιερώσεις.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ένα χαμηλών τόνων αλλά δυνατού υπο-κειμένου δραματικό θρίλερ που εκμεταλλεύεται κάθε λεπτό του χρόνου που διαρκεί και ανταμείβει τους πιο υπομονετικούς θεατές.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-02-12
Ενα πολύ καλό παράδειγμα κινηματογραφικής δημιουργίας κυριολεκτικά από το τίποτα, αρκεί να ξέρεις τι θέλεις να πεις και το πως.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-02-14
Τα ένστικτα του κυνηγού και του θηράματος, που κυριαρχούν στην καταπράσινη (κινηματογραφημένη αφηρημένα) εξοχή, εμφανίζονται επίσης μέσα στα στενά δωμάτια των εργατικών πολυκατοικιών, σε ένα σύντομης διάρκειας αλλά πυκνής δραματουργικής ύφανσης φιλμ.
Χρήστος Μήτσης
2025-02-16
Ψυχολογικό δράμα με διακριτική κοινωνική ματιά, (υπερβολική) σεναριακή οικονομία, καθαρό σκηνοθετικό βλέμμα και έναν αυθεντικό οικονομιδικό ήρωα.
Κώστας Ζαλίγκας
Σπουδαίος ο ερασιτέχνης ηθοποιός Γιάννης Μπελής, σφραγίζει την ταινία με την παρουσία του χωρίς να χρειάζεται να πει πολλά. Ο Χρήστος Πυθαράς από την πλευρά του σκιαγραφεί με υπομονή και σταθερό χέρι το προφίλ ενός μοναχικού ανθρώπου μέσα στη μεγαλούπολη που δεν θα αργήσει να κάνει την έκρηξη.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Ο σκηνοθέτης επιλέγει να αναδείξει ή να καταδείξει την μαυρίλα της σύγχρονης κοινωνίας. Υπερβολικό ή πραγματικό; Διαλέγετε και παίρνετε. Στακάτο, γήινο, απαισιόδοξο.
Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
2025-02-06
Ενώνεις τις δυο παρενθέσεις και έχεις όλο το δραματουργικό πλέγμα του φιλμ, φιλμ στημένου με προσήλωση στους στόχους του και σεναριακά καμωμένου με ωρολογιακή ακρίβεια.
Βαρβάρα Κοντονή
2025-02-10
Το «Κυνήγι» του Χρήστου Πυθαρά, εκτελεσμένο με φροντίδα και μια υποδόρια δυναμική, κερδίζει τις εντυπώσεις πρωτίστως με την πληθωρική, κινηματογραφική παρουσία του πρωταγωνιστή του.
Νίκος Τσαγκαράκης
Κοινωνικό και ψυχολογικό δράμα για τη μοναξιά και τη ζωοφιλία στημένο με απέριττη μελαγχολία από τον Πυθαρά και μια εξαιρετική εσωτερική ερμηνεία από τον Μπελή, που συνεχώς στοιβάζει μέσα του όσα αδυνατεί να εκφράσει.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-02-08
Αφοσιωμένος στην τελετουργία της ασκητικής καθημερινότητας ενός ανθρώπινου βράχου, ραγισμένου, αλλά αδιαπέραστου, ο Πυθαράς, σκηνοθετεί στιβαρά, τονίζοντας δεξιοτεχνικά τις πολύμορφες αντιθέσεις.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ενδεικτικό και θετικό δείγμα του νέου ελληνικού σινεμά είναι η δεύτερη αυτή ταινία, έπειτα από την προ οχταετίας «Ευτυχία» - καμία σχέση με την τεράστια εμπορική επιτυχία - του Χρήστου Πυθαρά.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η μοναξιά, η αποξένωση αλλά και η ανάγκη της φιλίας είναι στο επίκεντρο της ταινίας «Κυνήγι» του Χρήστου Πυθαρά. Μοναξιά και αποξένωση σε μια αφιλόξενη πόλη, όπου οι άνθρωποι, απομονωμένοι, ζουν μια μονότονη, αδιάφορη ζωή, με δραματικά συχνά αποτελέσματα.
Παυλίνα Αγαλιανού
2025-02-02
Ο σκηνοθέτης, σαν τον ήρωά του, δομεί με ωραία, στρωτή, κοινωνική αφήγηση το σενάριό του, αλλά στο τέλος, πάλι σαν τον ήρωά του, δίνει μια κλοτσιά και χύνει το γάλα από την καρδάρα...
