Ο Νόμος του Μέρφυ(2024)
(Murphy's Law) | Πρώτη προβολή: 21-11-2024
Ορέστης Μαλτέζος
2024-11-20
Εκεί που πολλοί φερέλπιδες σκηνοθέτες αναμετρήθηκαν με το θηρίο της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής και απέτυχαν, περισσότερο από συχνά χωρίς δική τους υπαιτιότητα, ο Φραντζής παραδίδει έναν μονόκερω που οφείλει να βρει την αποδοχή που του αξίζει.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η ταινία είναι αδύνατο να μη σε παρασύρει στον κόσμο της: άλλοτε σε πνίγει και άλλοτε σε κάνει να δείχνεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη με το δάχτυλο και να γελάς.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-11-18
Η ταινία του Φραντζή ξεχωρίζει-πάλι- μέσα στο παράλληλο σύμπαν της ελληνικής κινηματογραφίας.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Αν λοιπόν ήταν λίγο πιο μαζεμένο, σφιχτοδεμένο και δεν πλατείαζε σε αρκετά σημεία θα ήταν μια ξεχωριστή ταινία μαύρης κωμωδίας για τα ελληνικά δεδομένα.
Πόλυ Λυκούργου
Μετά την «Ευτυχία», ο Aγγελος Φραντζής επιστρέφει με ένα υπαρξιακό μπουλβάρ, μία screwball κωμωδία τόσο αναρχική και γενναία, που σε κερδίζει ακόμα και στις στιγμές που αποτυγχάνει...
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο Φραντζής ως σκηνοθέτης διαχειρίζεται με λεπτότητα την διόγκωση που απαιτεί κι υπαγορεύει το είδος. Αυτή η λεπτότητα στον χειρισμό, στην οποία συνηγορεί το αισθητικό κομμάτι, με τη φωτογραφία του πεπειραμένου κι από ξένες παραγωγές ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΒΕΛΑ και με τα σκηνικά του ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΜΙΩΤΗ είναι που κανει την ταινία να λειτουργεί ακόμα κι όταν σποραδικά δείχνει να χάνεται..
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο «Νόμος του Μέρφι» είναι όντως ενδιαφέρουσα ταινία, χάρη κυρίως στην συγχρόνως συγκροτημένη και ελεύθερη σκηνοθετική ματιά της.
Άκης Καπράνος
Ένα φιλμ που ακολουθεί μεν την εσωστρεφή πορεία της ηρωίδας, αλλά, για λόγους ισορροπίας, την «ανοίγει» μέσω μιας αφήγησης που εκτροχιάζεται... βάσει σχεδίου.
Κώστας Ζαλίγκας
Η ταινία του είναι «καλοκουρδισμένη» και καλομονταρισμένη, και υποστηρίζεται από ένα σπινθηροβόλο σενάριο, που πατάει πολύ στέρεα τα πόδια του στον ρεαλισμό και τις ιστορίες καθημερινής «τρέλας» της διπλανής πόρτας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια παραβολή για τον εφιάλτη της πραγματοποίησης των πιο μύχιων επιθυμιών της ηρωίδας του, σε μια φιλόδοξη, πολύπλοκη και αλλοπρόσαλλη, υπαρξιακή κωμωδία.
Στράτος Κερσανίδης
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες σκηνοθετικές υπερβολές και κάποιες λαβυρινθώδεις σεναριακές επιλογές, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ταινία γενναία, που δημιουργεί σκέψεις και προκαλεί χαρά και αισιοδοξία.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-11-12
Ο Άγγελος Φραντζής πειραματίζεται με το είδος της screwball κωμωδίας των 30s-40s σε μια meta σινεφίλ εκδοχή που αναμειγνύει την μπουφόνικη κωμωδία με το technicolor μιούζικαλ.
Πάνος Γκένας
2024-11-14
Με μία σαρωτική ερμηνεία από την Κάτια Γκουλιώνη, ο Άγγελος Φραντζής χτίζει και αποδομεί ένα εξαιρετικά αστείο και τρυφερά συγκινητικό «σύμπαν» με το «Νόμο του Μέρφυ».
Δημήτρης Δανίκας
2024-11-16
Άρτια παραγωγή και μια Κάτια Γκουλιώνη να τα κάνει όλα, από ερμηνεία μέχρι τραγούδι και χορό.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ενώ το πρώτο σκέλος της ταινίας είναι πραγματικά υπέροχο με εξαίσιο χιούμορ, όταν επεμβαίνει το πολυσύμπαν εκεί τα πράγματα αλλάζουν, διότι αρχίζει κανείς να αντιλαμβάνεται ότι δεν διανέμεται ισότιμα ο χρόνος σεναριακά. Πλατειάζουν κάποιες σκηνές υπέρ το δέον, χωρίς να προσδίδουν το απαραίτητο ζουμί...
Αιμίλιος Χαρμπής
Το μοδάτο «πολυσύμπαν» βρίσκει την εφαρμογή του σε μια καθημερινή ηρωίδα της ελληνικής πραγματικότητας, η οποία, όπως και πολλοί της γενιάς της, βιώνει ένα βαθύ συναίσθημα ανικανοποίητου.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-11-10
Ένα γράμμα αγάπης στο ίδιο το σινεμά και τη ζωή, ένα μεθυστικό κολάζ αναφορών και ανθρωπιάς, το οποίο παρόλο που παρασύρεται από την ορμή και την πληθωρικότητά του, ενδίδοντας στην επανάληψη, παραμένει δίχως αντίστοιχο στο μοντέρνο ελληνικό σινεμά.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-11-04
Ακόμα κι όταν αστοχεί ή όταν φρενάρει μπροστά σε κάποιο αδιέξοδο, η ταινία του Φραντζή συνεχίζει χωρίς να χάσει φόρα ή ενθουσιασμό ή πίστη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-11-06
Σε γενικές γραμμές ο Φραντζής τα καταφέρνει με αποτέλεσμα το αυτοαναφορικό όραμα του, που είναι κυρίως ένα γράμμα αγάπης προς το ίδιο το μέσον του σινεμά, να διαθέτει και κινηματογραφική χάρη και συναισθηματική ένταση.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-11-08
Πιο κοντά στη γυναικεία ψυχολογία τοποθετείται προφανώς, ιδιαίτερα μοντέρνο καταφέρνει να δείχνει και να είναι, τα υπόλοιπα είναι... ολότελα υποκειμενικά. Ένα «εύγε» για την τόλμη του μεγέθους του, πάντως, την αξίζει!
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία του Φραντζή, διαθέτει μία ενδιαφέρουσα αρχική ιδέα και αρκετές ξεκαρδιστικές σκηνές, αλλά μετά από ένα σημείο δείχνει να επαναλαμβάνεται, να αγκομαχά, ξεμένοντας από δυνάμεις και χωρίς να τη βοηθά το σενάριο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-11-02
Μια γοργή, screwball σάτιρα στα κόκκινα για τους (πολλαπλούς, σαν εγκεφαλικά) ρόλους μιας γυναίκας σε ένα χαοτικό πολυσύμπαν επώδυνων προκαταλήψεων και άπιαστης ευτυχίας που συχνά διασκεδάζει με χιούμορ και επινοήσεις το ψυχαναλυτικό εκτόπισμα των τραυμάτων που εξερευνά, κι άλλοτε χάνει τις αισθήσεις της από το βάρος τους και την πολυπρισματική δομή της ταινίας.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μια ενδιαφέρουσα απόπειρα γεφύρωσης του εμπορικού με το προσωπικό σινεμά, που αξίζει να επαναληφθεί σε ένα ελληνικό σινεμά διχασμένο βαθιά ανάμεσα στα δύο. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα δεν ξεφεύγει από τη μετριότητα.
