Δαχομέη(2024)
(Dahomey) | Πρώτη προβολή: 24-10-2024
Αγγελική Καρυστινού
2024-10-20
Με αναφορές στους μεγάλους Αλέν Ρενέ και Κρις Μαρκέρ, η Ματί Ντιόπ μιλά για τα δικά της «Μάρμαρα» και δημιουργεί ένα συγκλονιστικό δοκίμιο πάνω στη μνήμη, την ιστορία και τη λεηλασία τους από την πολιτισμένη Δύση.
Καλλιόπη Πουτούρογλου
Η Diop, αλλάζοντας διαρκώς οπτικές γωνίες, μεταγράφει με τον δικό της πιο ελεύθερο τρόπο τη μυθική όσο και ιστορική διάσταση της στιγμής, έτσι όπως αυτή αποτυπώνεται τόσο στην ίδια την αφήγηση των αντικειμένων, όσο και στο βλέμμα των επισκεπτών-θεατών, αλλά και στον ζωντανό λόγο των φοιτητών.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Από ντοκιμαντέρ παρατήρησης, που καταγράφει σε πρώτο επίπεδο τις πολύτιμες εννοιολογικά και ανθρωπολογικά αντιδράσεις, το ντοκιμαντέρ αυτό ανάγεται σε πολιτικό δοκίμιο απολογισμού της αποικιοκρατίας, στα χνάρια των Αλέν Ρενέ και Κρις Μαρκέρ, καθώς μέσα από τη διαλεκτική διαδικασία αποκαλύπτεται η πικρή αφύπνιση του καταπιεσμένου, μπρος στον πανίσχυρο αποικιοκράτη καταπιεστή του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Θεωρητικά ακούγεται ακατόρθωτο το να δοκιμάσεις μια transnationalist οπτικοακουστική ονειροφαντασία, αλλά η Δαχομέη, που τιμήθηκε με τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου, υποβάλλει και συναρπάζει ταυτόχρονα.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Μέσα από αυτό το φορμαλιστικά τολμηρό, συγκινητικό φιλμικό πείραμα η Ντιόπ αναδεικνύει γεγονότα και ιδεολογίες ως οντότητες ζωντανές, κι οι οποίες διαπερνούν το φράγμα του υπαρκτού, του Εδώ Και Τώρα.
Μίλτος Τόσκας
Οι ευαισθησίες της Ντιόπ δεν εξαντλούνται στα στενά γεωγραφικά όρια της Αφρικής. Οι διαστάσεις που δίνει είναι καθολικές. Έχει έναν μοναδικό τρόπο να "εγκλωβίζει" τον θεατή, να τον σαγηνεύει και σαν σύγχρονη σειρήνα, όχι με τους ήχους, αλλά με τις εικόνες της να τον κάνει κοινωνό του μηνύματός της.
Στράτος Κερσανίδης
Ζωντανό, ρέον, τολμηρό, ειλικρινές και πάνω απ' όλα χρήσιμο, το ντοκιμαντέρ της Ματί Ντιόπ, υπενθυμίζει παρόμοιες ληστείες πολιτιστικών θησαυρών που έχουν συμβεί και σε άλλες χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-10-16
Άλλοτε με λεπτομερή, καθαρά ντοκιμαντεριστική περιγραφή της προετοιμασίας των γλυπτών από τους εργάτες του μουσείου κι άλλοτε με τις συζητήσεις στην πανεπιστημιούπολη για την επιστροφή των γλυπτών, μας παρασύρει στο αληθινό δράμα αυτών των γλυπτών, δράμα που μοιάζει να είναι το ίδιο βασανιστικό και ανυπόφορο όπως και ένα ανθρώπινο δράμα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2024-10-18
Ένα μοναδικό μείγμα ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, όπου η ποίηση και η διαλεκτική συναντούν τη μαγεία και το σινεμά του φανταστικού.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η «ΔΑΧΟΜΕΗ» της ΜΑΤΙ ΝΤΙΟΠ εχει το εύρημα να μας μπάζει στην ιστορία ένα έκθεμα στο οποίο η σκηνοθέτης και σεναριογράφος, διότι υπάρχει σενάριο όπως καταλαβαίνετε κι υπάρχει και συν-σεναριογράφος στους τίτλους (ΜΑΛΚΕΝΖΥ ΟΡΣΕΛ), έχει δώσει φωνή λοιπόν το σενάριο στο έκθεμα και μας μπάζει στην Ιστορία.
Αιμίλιος Χαρμπής
2024-10-14
Η Γαλλίδα κινηματογραφίστρια Ματί Ντιόπ κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο του Βερολίνου, αφηγούμενη μια ιστορία επαναπατρισμού πολιτιστικών θησαυρών, που έχει ομοιότητες και με τις ελληνικές διεκδικήσεις γύρω από τα Γλυπτά του Παρθενώνα.
Χρήστος Μήτσης
Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο για ένα απλό, καίριο, μα πολύπλευρο σινε-ντοκουμέντο πάνω στην εποχή της αποαποικιοποίησης και την έννοια της πολιτισμικής ταυτότητας.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-10-12
Η ΔΑΧΟΜΕΗ ξαφνιάζει ευχάριστα με την τόλμη του, κυρίως σε επίπεδο κινηματογραφικής φόρμας, υπενθυμίζει πως δεν υπάρχουν "μόνο" τελικά τα μάρμαρα του Παρθενώνα και δίνει φωνή σε έναν θησαυρό που επιστρέφει στην γενέτειρα χώρα του και στην νέα γενιά που τον υποδέχεται.
Γιάννης Γκροσδάνης
Μια ταινία με τόλμη, σφρίγος και ψυχή μιας Αφρικής που πασχίζει να αφήσει το αποτύπωμα της και να ακουστεί όσο πιο δυνατά γίνεται η φωνή της στον κόσμο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Με τη δεύτερη μόλις ταινία της που είναι ένα δηκτικό αντι-αποικιοκρατικό ντοκιμαντέρ η Ματί Ντιόπ κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Βερολίνο.
Άκης Καπράνος
Δεν πρόκειται για ένα «ακαδημαϊκό» ντοκιμαντέρ – κάθε άλλο! Η Ντιόπ εμπνέεται μεν από τον Αλέν Ρενέ εδώ αλλά στήνει και ένα σχεδόν Μπρεχτικό δεύτερο μέρος θέτοντας μια αλυσίδα ερωτημάτων που, φυσικά, και δεν απαντά η ίδια. Ευτυχώς.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η Ντιοπ χειρίζεται με αξιοπρέπεια και αξιοθαύμαστη οικονομία τα θέμα της εμπλουτίζοντάς το με έξυπνες ιδέες.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Τελικά καθώς το ντοκιμαντέρ τελειώνει, αντιλαμβάνεσαι τη σημασία του ως ένα ακτιβιστικό έργο που προσπαθεί να ανοίξει διάλογο ανάμεσα στο αποικιοκρατικό παρελθόν και το πολυδιάστατο παρόν.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα φιλμ τεκμηρίωσης και σχολαστικής παρατήρησης, που θέλει, όμως, να είναι και κάτι παραπάνω, με μία ποιητική προσέγγιση και ταυτόχρονα θέτοντας ερωτήματα, για τη συνέχιση της επίδειξης ανωτερότητας και ισχύος ακόμη και σήμερα από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις.
Ιάκωβος Γωγάκης
2024-10-06
Η Ντιόπ, παρά την προσπάθειά της να προσδώσει βάθος στις συζητήσεις, παραμένει και η ίδια στο πρώτο επίπεδο της προσέγγισης αυτών των σύνθετων ζητημάτων.
Βαρβάρα Κοντονή
2024-10-10
Η «Δαχομέη» είναι πρωτίστως ένα ντοκιμαντέρ για την διατήρηση της ιστορικής μνήμης, για τον λαό της και κάθε λαό που δεν παύει να διεκδικεί και να πιστεύει στην επιστροφή της πολιτιστικής του κληρονομιάς εκεί που της πρέπει, πίσω στη χώρα του.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-10-08
Μια ταινία ευρύτερη από την σημασία που έχει ο επαναπατρισμός των υλικών αγαθών, μιας και κατά βάση μιλάει για την άυλη εθνική και πολιτισμική ταυτότητα και τους μηχανισμούς αυτοπροσδιορισμού σε έναν δυτικοποιημένο και παγκοσμιοποιημένο κόσμο.
Κώστας Ζαλίγκας
2024-10-04
Ενδιαφέρουσα ως ιδέα, ιδιαίτερα για εμάς εδώ στην Ελλάδα και τη συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη σχετικά με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Ρόμπυ Εκσιέλ
Προβληματικός ο γάμος τεκμηρίωσης και ανιμισμού στη νέα ταινία της Ματί Ντιόπ του «Atlantique», έπεισε πάντως την κριτική επιτροπή της Berlinale που την τίμησε με Χρυσή Αρκτο, τη μόλις δεύτερη που δίνεται σε αφρικάνικη ταινία στα χρονικά του Φεστιβάλ, μετά το «U-Carmen» του 2005.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η Ντιοπ δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει σωστά την αφήγησή της και αφήνει πολλά αναπάντητα ερωτήματα, καθώς δεν αφηγείται καθόλου την περίοδο της αποικιοκρατίας.
Δημήτρης Δανίκας
2024-10-02
Κέρδισε την Χρυσή Αρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου. Ε και;--αδιάφορο
