Οι Ελευσίνιοι(2023)
Πρώτη προβολή: 11-04-2024
Μανώλης Κρανάκης
2024-04-20
Είναι το ίδιο «λυπημένο παραμύθι», η «τραγωδία της ανθρώπινης ιστορίας», μια ανεκτίμητη διάσωση μιας Ιστορίας που κάποιοι πίστευαν ότι τελειώνει επειδή πέφτουν credits. Σε εκείνη την τελευταία σπαρακτική σκηνή με τα «συγγνώμη» της «Αγέλαστου Πέτρας», οι «Ελευσίνιοι» έρχονται σαν μια απάντηση. Κάθαρση, θα την έλεγαν αρχαίοι και σύγχρονοι. Δίκαια.
Νόρα Μαυρίδη
2024-04-18
Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ πάνω απ'όλα αποτελεί μια συγκινητική, πλήρη ενσυναίσθησης αφιέρωση σε όλους τους αφανείς πλην σημαντικούς ανθρώπους των σύγχρονων πόλεων, αυτούς που, όπως αποφαινόταν το 2000 ο σκηνοθέτης, συνηθίζουν να κυκλοφορούν με το κεφάλι σκεπασμένο, «για να μην φαίνεται το φωτοστέφανο».
Χρήστος Μήτσης
Αυτήν τη φορά, η κάμερα πλησιάζει εγγύτερα στα πρόσωπα, οι μικρές ιστορίες των οποίων ανοίγουν δίαυλο επικοινωνίας με τις χριστιανικές κι αρχαιοελληνικές τελετές και παραδόσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ένα ντοκιμαντέρ ιδιοσυγκρασιακής ροής, το οποίο σίγουρα δεν μοιάζει με κανένα· σαν προσωπική κατάθεση και ταυτόχρονα αφιέρωση στο πνεύμα των βέρων Ελευσινίων, πέρα από αναμενόμενη συλλογή συνεντεύξεων και πλάνα της πόλης και των αρχαίων
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με λυρική και με εξομολογητική διάθεση πάντοτε, ο σκηνοθέτης βρίσκει παραλληλισμούς και τομές που ενώνουν τις δύο ταινίες, το παρόν και το παρελθόν της πόλης διαχρονικά, τους ανθρώπους της με τον ίδιο και μεταξύ τους, το άσβεστο ενδιαφέρον του για αυτούς και για τον τόπο τους.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια γκάμα θεμάτων δοσμένη με την ίδια πάντα προσοχή και λεπτομέρεια που συναντάμε σε όλα τα ντοκιμαντέρ του Κουτσάφτη και την ίδια εξαιρετική φωτογραφία που προσθέτει την ομορφιά και το λυρισμό στην όλη αφήγηση.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-04-06
Η σύνδεση με την «Αγέλαστο Πέτρα» είναι εμφανής, οι «Ελευσίνιοι» είναι μια συνέχεια, μια υπενθύμιση του σκηνοθέτη ότι η Ελευσίνα έπειτα από είκοσι τέσσερα χρόνια είναι εδώ, αντέχει στον χρόνο και συνεχίζει να «κουβαλάει» μέσα της τους ανθρώπους της, παλιούς και νέους, που συνδέονται άρρηκτα με τη μακροχρόνια ιστορία της.
Ηλίας Δημόπουλος
2024-04-08
23 χρόνια μετά την «Αγέλαστο Πέτρα», ο δημιουργός της, Φίλιππος Κουτσαφτής, επιστρέφει στην Ελευσίνα και τους ανθρώπους της. Πολλά έχουν αλλάξει, πρώτα όλων η πόλη, ο άνθρωπος όμως πίσω από το βιζέρ εξακολουθεί τον ίδιο συγκινητικό καημό του να παντρέψει τους χρόνους των εποχών
Κώστας Ζαλίγκας
2024-04-14
Ο Φίλιππος Κουτσαφτής τους αγκαλιάζει όλους με την κάμερά του, τους δίνει το χρόνο και το χώρο να μιλήσουν ελεύθερα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, υπογράφοντας ένα ακόμα τρυφερό ντοκουμέντο που δείχνει φροντίδα και νοιάξιμο.
Χάρης Αναγνωστάκης
2024-04-16
Έχοντας το χάρισμα της αφήγησης, αλλά και την εγκαρδιότητα για τους ανθρώπους, ο Κοτσαφτής θα συγχρονίσει το βλέμμα του με αυτό των Ελευσίνιων, θα ξανασυναντήσει παλιούς γνώριμους και φίλους, θα βρεθεί με τους νεότερους και θα αφουγκραστεί τις ιστορίες και τις ανησυχίες τους, με αφορμή και την ανάδειξη της Ελευσίνας σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Ανδρέας Κύρκος
2024-04-12
Η αναζήτηση του Φ. Κουτσαφτή είναι πολύτιμη γιατί μας φέρνει σε επαφή με μια άγνωστη κοινωνία και μας ωθεί να στοχαστούμε πάνω στο πέρασμα του χρόνου και στα ίχνη που θα αφήσει η δική μας ζωή σε όσους θα μας ονειρεύονται στο μέλλον.
Αγγελική Καρυστινού
2024-04-10
Ένα παλίμψηστο με την υπογραφή ενός τρυφερού δημιουργού, που ξέρει να αφουγκράζεται την κρυφή ομορφιά ενός τόπου, αλλά και των ανθρώπων που τον κατοικούν, διερευνώντας πώς το παρελθόν συνδέεται νοερά με το παρόν.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-04-04
Το αποτέλεσμα μοιάζει με κάτι σαν μια ιστορία της Ελευσίνας μέσα από ένα άθροισμα πορτρέτων, από τα χρόνια της μυθολογίας μέχρι την σύγχρονη νιότη.
Παυλίνα Αγαλιανού
2024-04-02
Σίγουρα τα θραύσματα του παρελθόντος είναι άξια σεβασμού, αλλά θα μιλήσει κανείς για τα αληθινά προβλήματα του σήμερα;
