Αντίλαλος(2023)
(El Eco / The Echo) | Πρώτη προβολή: 04-04-2024
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-04-20
Ο «Αντίλαλος» είναι μια ταινία που απεικονίζει ρεαλιστικά μια δύσκολη πραγματικότητα, χωρίς να καταφεύγει σε μελοδραματικούς τόνους ή να αναζητά να απελευθερώσει τους πρωταγωνιστές από τη μοίρα τους.
Άγγελος Πολύδωρος
2024-04-18
Μια συναρπαστική και όμορφα απεικονισμένη αφήγηση της ζωής στη μεξικανική ύπαιθρο, η οποία μοιάζει σαν ένας συνδυασμός ντοκιμαντέρ φύσης και ηθογραφίας με εντυπωσιακούς χαρακτήρες, που όμως δεν σταματά εκεί αλλά προχωράει στο βάθος τους. Στα όνειρα, τις προσδοκίες και τις επιδιώξεις τους. Υπέροχο.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα μικρό κινηματογραφικό διαμάντι, βγαλμένο μέσα απ' τις λάσπες ενός απομονωμένου χωριού στο βορειοδυτικό Μεξικό, μια ωδή για τους ξεχασμένους ανθρώπους, με την υπογραφή της Τατιάνς Ουέσο.
Πόλυ Λυκούργου
2024-04-10
Τόποι έρημοι, γυναίκες (διαγενεακά) μόνες να μεγαλώνουν παιδιά. Κούραση, αγάπη, ανοιχτοί ορίζοντες στη φύση, σύνορα στα όνειρα. Ένα ακόμα διακριτικό, λυρικό, ειλικρινές ντοκιμαντέρ από την φοβερή Μεξικάνα σκηνοθέτη Τατιάνα Ουέσο που έχει αφήσει τον αντίλαλό του στα φεστιβαλικά βραβεία.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-04-12
Πέρα για πέρα, αληθινό, και συγκλονιστικό είναι το ντοκιμαντέρ «Ο αντίλαλος» (El Eco) της, καταγωγής από το Σαλβαδόρ, Μεξικανής σκηνοθέτριας, Τατιάνας Χουέζο.
Θοδωρής Καραμανώλης
2024-04-14
Η Τατιάνα Χουέζο (Χρυσή Αθηνά για τη «Νύχτα της Φωτιάς» το 2021) επιστρέφει στο ντοκιμαντέρ ακολουθώντας τη ζωή ενός αγροτικού οικισμού μέσα απ' τα μάτια των νεότερων μελών του και το αποτέλεσμα είναι ένα από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ των τελευταίων ετών.
Χρήστος Μήτσης
2024-04-16
Βραβευμένη στο Βερολίνο ιστορία ενηλικίωσης, η οποία αποτυπώνει αβίαστα μια χαμηλή σε τόνους, αλλά πλούσια σε συναισθήματα και πάθη, «χειροποίητη» αγροτική καθημερινότητα.
Γιάννης Βασιλείου
Πρόκειται για υβριδικό ντοκιμαντέρ με στοιχεία μυθοπλασίας, κάδρα υψηλής εικαστικής ποιότητας και δομή τόσο προσεγμένη, ώστε εύλογα αναρωτιέται κανείς πόσο μεγάλο μέρος του είναι τεχνητό. Μια απορία που παραμερίζεται μπρος στην υπνωτιστική αφήγηση, στην εξύφανση μιας (σχεδόν) αλαφροΐσκιωτης ατμόσφαιρας και στην κινηματογραφική απόδοση του παιδικού βλέμματος.
Αιμίλιος Χαρμπής
Βραβείο ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Βερολίνου για ένα νατουραλιστικό φιλμ, το οποίο τοποθετείται στο Ελ Εκο, ένα απομακρυσμένο χωριό του Μεξικού, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει.
Κώστας Ζαλίγκας
2024-04-08
Αφήνει χώρο στη διεύθυνση φωτογραφίας να αποτυπώσει τα ζηλευτά τοπία της περιοχής, όμως δεν καταφέρνει «σεναριακά» να ξεφύγει από την παρατήρηση, με αποτέλεσμα γρήγορα η πλοκή να επαναλαμβάνεται σχεδόν απαράλλακτη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-04-06
Η σκηνοθέτις δένει αρμονικά και με εμφανή αγάπη τα περιστατικά σε ένα κολάζ που σν μη τι άλλο, παρακολουθείς με περιέργεια.
Παυλίνα Αγαλιανού
2024-04-04
Εκπληκτικές εικόνες και ιστορίες, που δυστυχώς «κουράζουν» με την αφαιρετικότητα του σεναρίου.
