Η Χίμαιρα(2023)
(La Chimera) | Πρώτη προβολή: 28-03-2024
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-03-20
Μια ταινία που δεν καταφθάνει φωνάζοντας, αλλά γνωρίζοντας πώς να μεγαλώνει διαρκώς μέσα μας, σαν ένα παραμύθι που άκουσες πολύ παλιά χωρίς να το θυμάσαι, αλλά του οποίου τις εικόνες ακόμα ονειρεύεσαι.
Σάντρα Δημητρέλου
Η Χίμαιρα έχει αναφορές στους Ιταλούς κλασικούς, στο σινεμά του Φελίνι και ασφαλώς στο Indiana Jones, έχει την παλαιά αισθητική ιταλικής κωμωδίας και την αιθέρια, ρετρό φωτογραφία της Helene Louvart.
Μαρία Γαβαλά
Μια ταινία ξεκάθαρα Ιταλική, με όλη τη σημασία της λέξης. Πάνω σε χίμαιρες, όντως, αλλά και πάνω σε αδιάσειστες αλήθειες της πραγματικότητας, εκεί όπου δεν χωρά κανένα απολύτως ψέμα, καμιά ψευδαίσθηση ή φαντασίωση.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με τη φύση και τα πουλιά να συμβολίζουν τη ψυχή των Ετρούσκων και να παρεμβαίνουν, με την με εξαιρετικές λεπτομέρειες φωτογραφία της Ελέν Λουβάρ και με μια το ίδιο εξαιρετική, που συμβάλλει στη δημιουργία της ατμόσφαιρας, μουσική, η Ρορβάκερ έφτιαξε μια, με χιούμορ, συγκίνηση και φαντασία, ωραία ταινία.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Η νέα ταινία της Αλίτσε Ρορβάχερ είναι ένα παράξενο κράμα φελινικού σινεμά και Γουές Αντερσον, είναι φτιαγμένη δηλαδή από στοιχεία που μοιάζουν ετερόκλητα αλλά χάρη στην ικανότητα της σκηνοθέτριας ενοποιούνται ωραία υπέρ ενός ρομαντικού παραμυθιού.
Βαγγέλης Βίτσικας
Με τη βοήθεια μιας πολύ ατμοσφαιρικής διεύθυνσης φωτογραφίας, ενός ωραίου soundtrack και μιας απαλής, βελούδινης σκηνοθεσίας, το «La Chimera» είναι ένα φιλμ που θα λατρέψουν οι θαυμαστές του κλασικού ιταλικού κινηματογράφου, στους οποίους δικαιολογημένα λείπουν ταινίες σαν κι αυτή.
Πόλυ Λυκούργου
2024-03-18
Η Ιταλίδα σκηνοθέτης επιστρέφει με μία ταινία που σκάβει στο παρελθόν κι φέρνει στο φως (κινηματογραφικούς) θησαυρούς.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ένας στοχασμός πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση, μια εξερεύνηση των τρόπων με τους οποίους περιηγούμαστε στην πολυπλοκότητα της δικής μας ιστορίας σε αναζήτηση νοήματος και λύτρωσης.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Ένα φιλμ δοσμένο ποιητικά, χωρίς γραμμική αφήγηση, με χρώματα κι εικόνες αισθητικά γλυκές, συχνές αναδρομές στο παρελθόν, στη μορφή της Beniamina και υπερφυσικά στοιχεία, όπως η σκηνή στο τρένο, που ο Arthur συναντιέται με τις ψυχές των αρχαίων τάφων και συγκινείται που έμειναν απροστάτευτες όταν τους πήραν τα κτερίσματα.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Ενσωματώνοντας μεταφυσικά στοιχεία, η σκηνοθέτρια δημιουργεί άλλο ένα σύγχρονο παραμύθι, συνδυάζοντας τοπικές παραδόσεις, αρχαία νεκρικά έθιμα, μαζί με μουσικές παραδόσεις και έθιμα του τοπικού καρναβαλιού, αλλά και συμβολισμούς για τη μοίρα και την τέχνη των ταρώ, με ήρωα έναν ονειροπόλο ραβδοσκόπο, που ως άλλος Ορφέας, αναζητά στον κάτω κόσμο την δική του νεκρή αγαπημένη.
Πάρις Μνηματίδης
Ιδιόρρυθμο το φιλμ της Alice Rohrwacher, αλλά μ' έναν τρόπο που αναμφίβολα γοητεύει κι εξάπτει την περιέργεια για το τι ακολουθεί στην επόμενη στροφή του παράξενου αυτού ταξιδιού.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Υπαρξιακός χορός λοιπόν σε φόρμα ελεύθερη και συνδυαστική που παίζει ακόμα και με τους ρυθμούς της κίνησής του και παραπατάει κάποιες στιγμές, μια και πατάει μαζί σε υπερβολικά πολλές βάρκες, σηκώνεται, όμως κάθε φορά για να φωτίσει ακόμα πιο ανθρωποκεντρικά και δυνατά τις ανθρώπινες χίμαιρες και την ανάγκη μας να τις κυνηγάμε.
Αγγελική Καρυστινού
Η Ρορβάχερ...αναμειγνύει σε ένα σκοτεινό παραμύθι καρναβαλικά δρώμενα, αλλά και τραγούδια και ήχους από τη μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας με συμβολισμούς, και ενώνει το παρόν με την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας της, σχολιάζοντας με γκροτέσκ τρόπο τους θεσμούς και τις σχέσεις εξουσίας.
Νόρα Μαυρίδη
Ένα δείγμα στιλιστικά άψογου και ταυτόχρονα βαθιά πολιτικού στον πυρήνα του σινεμά, φωτογραφημένου κατά τρόπο αγαπησιάρικα ζεστό και παλλόμενο. Οπωσδήποτε είναι ατελής, εντούτοις αρκετά γοητευτική.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η Αλίτσε Ρορβάχερ αν μη τι άλλο πετυχαίνει στον απόλυτο βαθμό να φτιάξει μία ατμοσφαιρική ταινία, όπου ο ρεαλισμός αναδίδει τη μαγεία του ιταλικού Νότου.
Νίκος Δρίβας
Μια ακόμα ενδιαφέρουσα προσπάθεια που σε κάποια σημεία καθηλώνει τον θεατή και δεδομένα του προσφέρει αν μη τι άλλο μια διαφορετική εμπειρία, η οποία με λίγη βελτίωση θα έκανε ακόμα πιο αισθητή την παρουσία της.
Θανάσης Πατσαβός
2024-03-12
Ένα ατμοσφαιρικό φιλμ, του οποίου η σχεδόν ανθυγιεινή εμμονή με το παρελθόν ισορροπεί γοητευτικά όσο κι επικίνδυνα ανάμεσα στο ρεαλισμό και την ονειροπόληση, τον ρομαντισμό και μια οριακά νεκροφιλική νοσταλγία για μια εποχή που έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-03-14
Η ιστορία έτσι όπως είναι ειπωμένη βγάζει κάτι το μαγικό και συγχρόνως το ιντριγκαδόρικο που σε αναγκάζει να την παρακολουθήσεις, ίσως επειδή ο φακός της σκηνοθέτριας «χαϊδεύει» με αγάπη πρόσωπα, σώματα, αντικείμενα, όπως και τον περιβάλλοντα χώρο, την φύση.
Ανδρέας Κύρκος
2024-03-16
Έντεχνος μαγικός ρεαλισμός από την Αλίτσε Ρορβάχερ, που κινηματογραφεί τα οράματα ενός ήρωα ο οποίος θέλει να σκάψει τον χρόνο προκειμένου να βρει ένα νόημα.
Δημήτρης Δανίκας
Στην αρχή αισθάνεσαι άβολα και αμήχανα. Όμως όποιος αντέξει πάνω σε μια υπολανθάνουσα γοητεία θα πέσει—αυστηρά μόνο για απαιτητικούς.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-03-08
Η ιστορία που σίγουρα βρίσκεται κοντά στην καρδιά και τις παιδικές μνήμες της Φλωρεντινής δημιουργού μοιάζει σκαρίφημα χαρακτήρων γύρω από μια κεντρική ιδέα και κυρίως πάνω στο μεταφυσικό ρομάντζο του τρυφερού «διαστημάνθρωπου» με το ανεκπλήρωτο όνειρο που τον δένει αναπόσπαστα με το φάντασμα της αγαπημένης του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-03-06
Η Αλίτσε Ρορβάχερ παρά την θελκτική αναβίωση ενός χαμένου ιταλικού παραδείσου (με στοιχεία από ιταλικό νεορεαλισμό, φελινικές παραβολές και παζολινικές πολιτικές νύξεις) παρασύρεται από τον οργασμικό χορό των ηρώων της προς το αδιέξοδο του κάτω κόσμου.
Χρήστος Μήτσης
2024-03-10
Μια νεορεαλιστική Ιταλία αναβιώνει μέσα από ένα μοντέρνο παραμύθι που σχολιάζει φελινικά, λοξά, αλλά και αφελώς αλληγορικά τις έννοιες του ιστορικού χρόνου, των συλλογικών μύθων και του αναπόδραστου πεπρωμένου.
Παυλίνα Αγαλιανού
Μια «χειροποίητη» ταινία, μιας αισθητικής που θα συναντούσε κανείς σε άλλη εποχή. Γυρισμένη σε φιλμ διαφόρων φορμάτ, με μια αφέλεια ρομαντική αλλά και μεταφυσικές ανησυχίες, διερευνά το πώς βρέθηκαν όλοι οι θησαυροί των Ετρούσκων στα χέρια των μεγαλεμπόρων και διακινητών της τέχνης...
Νίκος Παλάτος
2024-03-04
Πολύ μακριά από τα ρεαλιστικά συνήθη του σύγχρονου art-house ευρωπαϊκού κινηματογράφου, η «Χίμαιρα» λειτουργεί θαυμάσια στο μάτι (εύφημος μνεία στη βγαλμένη μέσα από το λυκόφως φωτογραφία της Ελέν Λουβάρ), όμως, πάσχει στην εξέλιξη της μονοδιάστατης πλοκής της.
Ανδρέας Κουταλάς
2024-03-02
Η Χίμαιρα είναι μια ταινία γεμάτη καλές ιδέες, οι οποίες όμως σε συνδυασμό δεν είναι αρκετές για να δικαιολογούν τις περισσότερο από δύο ώρες περιπλάνησης.
Κώστας Ζαλίγκας
Η Αλίτσε Ρορβάχερ στήνει ένα εναλλακτικό, πολυπρόσωπο σύμπαν, που μοιάζει έτοιμο να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή με ένα απαλό φύσημα του αέρα, αλλά μέχρι να φτάσεις στο φινάλε αντιλαμβάνεσαι ότι τελικά κάποιος διατηρούσε τον έλεγχο σε όλη αυτή την προσπάθεια.
Αχιλλέας Βασιλείου
Νόημα και μήνυμα δεν υπάρχει, συναισθηματική εμπλοκή ούτε για αστείο (όπως και στην προηγούμενη ταινία της Ρορβάχερ που είχε βραβευτεί στις Κάννες το ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ), την Τοσκάνη την βλέπουμε σαν να βλέπουμε χωριό της Αργολίδας, σαν να φοβάται σκηνοθέτιδα και φωτογράφος μην κατηγορηθούν για καρτ ποστάλ αισθητική.
