Υπέροχες Μέρες(2023)
(Perfect Days) | Πρώτη προβολή: 22-02-2024
Old Boy
Αν η ταινία του Γκλέιζερ μιλούσε και για την κοινοτοπία του κακού, εδώ έχουμε να κάνουμε όχι με την κοινοτοπία του καλού, αλλά με την ανάδειξη του καλού και του ωραίου μέσα στην κοινοτοπία της καθημερινότητας και παρά την κοινοτοπία της καθημερινότητας.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Μινιμαλιστική, ελλειπτική, διακριτική, ορίζει το εκλεκτό σινεμά του Βέντερς στα ίχνη των Αντονιόνι και ΄Όζου.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Μια ταινία απολύτως ήρεμη, με εξαίρετο κινηματογραφικό ρυθμό, ένα μοντάζ που δείχνει ότι όλα τα θεωρητικά του auteur Βέντερς είναι εκεί κι έχουν μορφή ότι είναι ένας κινηματογράφος πολύ ολοκληρωμένος και τώρα έρχεται πανώριμος τόσο ως άνθρωπος, που πάντα ήταν μια γενναιόδωρη ψυχή όσο κι ως κινηματογραφιστής.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Μπορεί ο Χιραγιάμα (Κότζι Γιακούσο) να καθαρίζει δημόσιες τουαλέτες με τελετουργική σχολαστικότητα, μπορεί η ζωή του να μοιάζει καθημερινό τελετουργικό, μπορεί να φαντάζει κοσμοκαλόγερος, όμως έχει συγκεκριμένη φιλοσοφία ευ ζην, επικούρεια, αυτάρκη και τετραφάρμακη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2024-02-20
Μια εξαιρετική ταινία, σίγουρα από τις καλύτερες που θα δούμε μέσα στη χρονιά αυτή!
Αγγελική Αντωνίου
Λάμπει ως απόδειξη της δύναμης του κινηματογράφου να φωτίζει την ανθρώπινη εμπειρία.
Χρήστος Σκυλλάκος
Ο Wenders με αυτή την τόσο λιτή, αλλά ταυτόχρονα σχολαστική κινηματογραφικά, δομή της επανάληψης, προσθέτοντας σε κάθε νέα επανάληψη και μια νέα αφηγηματική λεπτομέρεια, πάντοτε και αποκλειστικά ανθρώπινης ουσίας, ολοκληρώνει αργά αργά και προοδευτικά έναν ανθρώπινο χαρακτήρα καθιστώντας τον ενεργό υποκείμενο της ζωής που του οφείλουμε τον απόλυτο σεβασμό.
Γιώργος Ξανθάκης
Η καλύτερη ταινία μυθοπλασίας του από τη μακρινή εποχή του «Τα Φτερά του Έρωτα» (1987). Και μπορεί ο Wenders να μην ανήκει πια στη κινηματογραφική πρωτοπορία, όμως δεν παύει να είναι ένας αισθαντικός και καλαίσθητος δημιουργός.
Ανδρέας Κύρκος
Με τις «Υπέροχες μέρες» ο Γερμανός στοχαστής ξαναβρίσκει τον καλό του εαυτό. Υιοθετεί την κομψότητα των καλύτερων ταινιών του Τζάρμους (ειδικά του «Ghost dog»), τις ανθρώπινες στιγμές του Μπρεσόν, τα αριστουργήματα του Γιαζουχίρο Όζου και την ευαισθησία του πρώιμου Κιτάνο, για να υπογράψει την καλύτερη ταινία του από την εποχή του «Until the end of the world» (1991).
Σωτήρης Ζήκος
Η ταινία είναι ένα αέναο και καθημερινό ταξίδι στο Τόκιο του σήμερα και μια ιστορία του Τόκιο σήμερα, επαναλαμβανόμενη σε μια πορεία μοναχική... όπου το "μεγάλο ποτάμι" οδηγεί στον ωκεανό, σ' έναν ωκεανό πολυπληθούς ανωνυμίας -έχουν αλλάξει οι καιροί από το Tokyo Story του Όζου.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Λίγο πριν το δειλινό μιας σπουδαίας διαδρομής, σαν ένας καρδιακός φίλος από τα παλιά, ο Βιμ μάς χαρίζει μια ταινία-γιατρικό απέναντι στην αγιάτρευτη μελαγχολία της ζωής.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ο Βέντερς αποτυπώνει τις αποχρώσεις των ανθρώπινων συναισθημάτων, υπενθυμίζοντας μας την ομορφιά που ενυπάρχει στις πιο απλές χειρονομίες.
Θόδωρος Σούμας
Μια σπουδαία, ποιητική, μινιμαλιστική ταινία, ουσιαστικά χωρίς ανεπτυγμένη υπόθεση και μυθοπλασία. Μια ταινία ήσυχης Ζεν περιπλάνησης στην πόλη, στους χώρους εργασίας και στους χώρους λιτότατης αναψυχής του ήρωα.
Σωτήρης Χάιδας
Ο Wenders παραδίδει την καλύτερη του ταινία μυθοπλασίας εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς διδακτισμούς, δίχως καμιά διάθεση να περάσει κάποιο «μήνυμα» ούτε και να προκαλέσει έριδες στο φιλοθεάμον κοινό μετά τη λήξη της.
Νίκος Τσαγκαράκης
Μια ταινία για την αυτάρκεια. Για την ευτυχία της 'μικρής' ζωής. Της ολιγαρκούς, μοναχικής, μονότονης και φαινομενικά ασήμαντης, χωρίς τίποτα το αξιοσημείωτο. Που εξυπηρετεί την επούλωση και τη γαλήνη.
Γιάννης Ραουζαίος
Ο Βέντερς υπογράφει μετά από καιρό ενα υποβλητικό υπαρξιακό δράμα, με το χρώμα και τη μουνταδα των εναλλαγων του καιρού στο μητροπολιτικο περιβάλλον και τη φωτογράφιση του, να υποστηρίζει εικαστικά τα εσωτερικά τοπία ενός βασανισμενου ψυχισμου.
Στράτος Κερσανίδης
Οι «Υπέροχες μέρες» είναι μια από εκείνες τις μικρές ταινίες που σχεδόν από το τίποτα διαθέτουν την ικανότητα να εξαπολύσουν μεγατόνους συναισθηματικής έκρηξης και να κοιτάξουν βαθιά μέσα στο σύμπαν του κάθε ανθρώπου χωριστά.
Γιάννης Γκροσδάνης
Η πιο τρυφερή και πιο γεμάτη ταινία του Βέντερς εδώ και πολύ καιρό.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Μια ταινία που λειτουργεί ως χάδι στα μάτια του θεατή, μια ταινία με εξαιρετικό σάουντρακ, όπου όλα τα πολύ γνωστά και πολύ αγαπημένα τραγούδια του ένδοξου παρελθόντος ακούγονται ως βάλσαμο απέναντι στον εγκατεστημένο θόρυβο, ένα – ακόμα – road movie από τον μάστορα του είδους, που αποδεικνύει πως τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα.
Αιμίλιος Χαρμπής
Αποτυπώνοντας πάνω στον μοναχικό του ήρωα τα ιαπωνικά χαρακτηριστικά της ακρίβειας, της οργάνωσης και του μινιμαλισμού, ο Βέντερς δημιουργεί ένα φιλμ ποιητικής απλότητας που συγκινεί τον θεατή, δίχως εκείνος να μπορεί καν να προσδιορίσει το γιατί.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Οι κινηματογραφικές εικόνες εξελίσσονται ανεξάρτητα από τη γραμμική σύμβαση του χρόνου, ενώνοντας εννοιολογικά παρελθόν, παρόν και μέλλον. Ο Βέντερς καταγράφει μια περιορισμένη καθημερινότητα, σε παραλλαγές, ώστε να αγγίξει μέσα από τις ανατροπές τη σημασία της ύπαρξης, στην αδιασάλευτη εξελικτική βαρύτητα του ρυθμού της ζωής.
Δημήτρης Μπάμπας
Φόρος τιμής στον μέγιστο Yasujirō Ozu αλλά και έκφραση μιας βαθύτατης ιαπωνοφιλίας, η ταινία του γερμανού είναι μια σπουδή χαρακτήρα με τους τρόπους ενός Βουδδισμού Ζεν.
Πάρις Μνηματίδης
Πρόκειται για μια από τις κορυφαίες σινεφίλ στιγμές της τρέχουσας σεζόν, με τρόπο όμως που δεν κραυγάζει, που «φυτρώνει» στον νου διακριτικά για να ανθίσει αργότερα.
Μαρία Γαβαλά
Όσο για τον Βέντερς, νομίζω ότι επανέρχεται, επιτυχώς, ως αλύτρωτος πάντα εικονοπλάστης και εικονολάτρης, που είναι, και ως σημαντικός φιλόσοφος μέσω του σινεμά, που επίσης είναι, στα ίδια μονοπάτια, όπου με τόση υπομονή, επιμονή, αγάπη και σεβασμό απέναντι στο αντικείμενό του, περπάτησε κι αγάπησε με πάθος, ακόμη και όταν κάποιες φορές παραπάτησε. Εύχομαι λαμπρή συνέχεια!
Μίλτος Τόσκας
Η σημασία του απλού, η χρησιμότητα του άχρηστου γίνονται πυξίδα για σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή που συμπορεύονται στον δρόμο προς μία προσωπική λύτρωση μέσα από αυτό το έργο.
Τάνια Σκραπαλιώρη
Με το "Perfect Days" ο Wim Wenders επιστρέφει, μετά από πολύ καιρό, στις σπουδαίες κινηματογραφικές αφηγήσεις και ξαναθυμάται την ικανότητά του να εξάγει τα πυκνότερα νοήματα από τα πιο απλά σύμβολα – όπως και ο πρωταγωνιστής του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-02-14
Ένα σπουδαίο φιλμ χαρακτήρων, ή χαρακτήρα αν προτιμάτε, και ταυτόχρονα μια αυθεντικά ιαπωνική δημιουργία που λειτουργεί οικουμενικά, σύγχρονη, διαχρονική-, φόρος τιμής στον δηλωμένο του μάστερ, τον Γιαζουχίρο Όζου.
Δημήτρης Δανίκας
2024-02-18
Η τέχνη απλότητας και λιτότητας—εξαιρετικό!
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-02-16
Υπάρχει μια ιστορία πίσω από τον κύριο Χιραγιάμα και ο Βέντερς με αγάπη, μας προσφέρει σιγά – σιγά τις ψηφίδες που θα φτιάξουν το ολοκληρωμένο πορτρέτο του. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω, ότι όταν αυτό το πορτρέτο ολοκληρωθεί και τελειώσουν οι «Υπέροχες μέρες», θα πείτε «μα τι υπέροχα πέρασα».
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια μικρή-μεγάλη ταινία που μοιάζει ταυτόχρονα και σαν ένα "ερωτικό γράμμα" του Βέντερς στο καλοκαιρινό Τόκιο.
vandimir
Ένα μινιμαλιστικό ποίημα, που προσωπικά με συνεπήρε, δεν με κούρασε (αυτό κι αν είναι κατόρθωμα για μια τέτοια ταινία) και με συγκίνησε.
Peggy Koutala
Η υποβλητική κινηματογράφηση του Βέντερς κι η λεπτή ερμηνεία του Κότζι Γιακούσο εμποτίζουν κάθε σκηνή με μια αίσθηση ποιητικής χάρης, υπενθυμίζοντάς μας την εγγενή ομορφιά που υπάρχει στον κόσμο γύρω μας, αρκεί μόνο να αφιερώσουμε χρόνο για να το δούμε.
Νίκος Γαργαλάκος
Το αίσθημα μακαριότητας που έχει αποκτήσει ο Χιραγιάμα είναι μεταδοτικό προς τον θεατή, ο οποίος παρακολουθεί την ιστορία μέσα από τα μάτια του· μια ευκαιρία να ατενίσουμε με περισσότερη δοτικότητα τον κόσμο γύρω μας, ο καθένας μας από το δικό του μετερίζι.
Άκης Καπράνος
Το ζήτημα εδώ είναι να ζήσουμε μέσα από τα μάτια αυτού του ήρωα. Να απολαύσουμε κάθε μικρό θαύμα, τη στιγμή που συμβαίνει. Βγαίνεις από την αίθουσα με ένα χαμόγελο, και μια ελαφράδα στην καρδιά.
Φίλιππος Χατζίκος
Μεταφέροντας τη γνώριμη ευαισθησία του στην άλλη άκρη του κόσμου, καταθέτει μια αφοπλιστική ταινία-ωδή στη ζωή, στο μοτίβο που μας σύστησαν τα δικά του φιλμ περιπλάνησης. Γιατί αν υπάρχει ένας δημιουργός που ξέρει να κινηματογραφεί τον δρόμο και τη γλυκόπικρη μοναξιά του, αυτός μάλλον είναι ο Βέντερς.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Το μαγευτικά μινιμαλιστικό "Perfect Days" ξεχωρίζει για την υποκριτική και την εμβυθιστική αυθεντικότητα του, παρασέρνοντάς μας σε μια ρουτίνα γεμάτη θαλπωρή, ζεστασιά, αυθορμητισμό και μικρές απολαύσεις που σπάνε την αποπνικτική μονοτονία.
Χρήστος Μήτσης
2024-02-12
Μια αίσθηση ζεν κυριαρχεί σ' αυτό το μινιμαλιστικό σινε-κομψοτέχνημα, το οποίο αποκαλύπτει πλάνο πλάνο έναν κόσμο τυλιγμένο σε μια βαθιά αστική μελαγχολία.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Φόρος τιμής στη μνήμη, το ρετρό, το ανυπεράσπιστο, χωρίς το υπόκωφο «Πού πάει η κοινωνία μας»· και λίγος πόνος γιατί πια «οι άνθρωποι δεν μπορούν να ερωτευτούν χωρίς λεφτά». Και υπόκωφα στο μυαλό μας να παίζει ένας σκρατσαρισμένος δίσκος με το «perfect day».
Αγγελική Καρυστινού
Ο Βιμ Βέντερς κάνει μια μικρή ανάπαυλα από τα ντοκιμαντέρ και υπογράφει μια από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων τριών δεκαετιών της μακράς καριέρας του, επιστρέφοντας στο σινεμά των χαρακτήρων.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Βέντερς φιλμάρει τον Κότζι Γιακούσο με μια επιμονή να συλλάβει την πεμπτουσία της ευτυχίας στην αρχετυπική ιαπωνική κουλτούρα, που βρίσκεται –κατά τον δημιουργό της ταινίας- στη ρουτίνα, στην κανονικότητα, στην πνευματική διέγερση, ακόμη κι αν το επάγγελμα του καθαριστή τουαλετών θεωρείται στις δυτικές κοινωνίες παρακατιανό και προσφέρει έντονα συναισθήματα, που αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των σινεφίλ, με επιστέγασμα το φινάλε της.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-02-08
Οι "Υπέροχες Μέρες" είναι μια αληθινή άσκηση κινηματογραφικής οικειότητας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-02-10
Φιλμ μικρής εμβέλειας, με μια στεγνή από δραματουργία ιστορίας- οι πιο κυνικοί ίσως μιλήσουν για ανυπαρξία σεναρίου- αλλά και μεγάλων συναισθημάτων γύρω από την ομορφιά της ζωής και το βαθύτερο νόημα της.
Νίκος Δρίβας
H ταινία Perfect Days προσφέρει μια δυνατή εμπειρία και έναν πιο αργό ρυθμό και από τα πρώτα της πλάνα καταφέρνει να... κερδίσει τον θεατή, ενώ τον κάνει παράλληλα να προβληματιστεί.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο Βέντερς, ευτυχώς γι' αυτόν, αποδέχεται αυτό που θέλει να κάνει, χωρίς να προσπαθεί να το αλλάξει για να ευχαριστήσει κοινό ή παραγωγούς -όπως έκανε κάποιες φορές στο παρελθόν- και παραδίδοντας τελικά μια ταινία που έχει την προσωπική του υπογραφή.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία, που βεβαίως ορισμένες φορές δείχνει να επαναλαμβάνεται με την κυκλική καθημερινότητα του ήρωα ή να απλώνει αρκετά με το νωχελικό μοντάζ, είναι και ένας φόρος τιμής προς τον φημισμένο Ιάπωνα σκηνοθέτη Γιασουτζίρο Όζου, του δημιουργού του αριστουργηματικού «Tokyo Story», του υμνητή της ταπεινότητας και της ανθρωπιάς.
Λουκάς Κατσίκας
2024-02-06
Αυτή είναι όλη κι όλη η ταινία. Η ζωή ως μια ατέρμονη αλληλουχία μικρών και οικείων πραγμάτων.
Παύλος Γκουγιάννος
Απλά νοήματα, νοσταλγική επιστροφή προς μια πιο αναλογική εποχή και άνθρωποι που μέσα από την ρουτίνα τους δηλώνουν την δική τους ανεξαρτησία.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ο Βέντερς κάνει την πιο επιτυχημένη ταινία του εδώ και πολλά χρόνια, διεκδικεί Όσκαρ για την Ιαπωνία και επιμένει πως such a perdfect day, you just keep me hanging on. Ακόμα και με το τρίψιμο μίας λεκάνης τουαλέτας. Μυστήριο πράγμα αυτό το σινεμά.
Δήμητρα Γαϊτανίδου
Το Perfect Days είναι μια από αυτές τις ταινίες που, όχι μόνο ζεσταίνουν την καρδιά σου, αλλά σου δίνουν χώρο να αναγνωρίσεις και να μάθεις τον εαυτό σου μέσω αυτής· μια βαθιά συγκινητική υπενθύμιση πως οι μέρες που κάνεις ένα βήμα πίσω και παρατηρείς την ομορφιά που κρύβει ο κόσμος γύρω σου είναι πραγματικά υπέροχες.
Παυλίνα Αγαλιανού
Αναρωτιόμαστε αν ο Βέντερς είχε ποτέ στο μυαλό του να προβάλει την απλότητα ως τρόπο ζωής και μέρος της ιαπωνικής κουλτούρας ή απλά ως πρότυπο για να μη ζητάμε το «όλον» του πλούτου που παράγουμε. Δύσκολη η απάντηση, αλλά πάντα σε τσιγκλάει και πρέπει να σε τσιγκλάει σε κάθε ποίημα... Πάντως, ο Χιραγιάμα καταφέρνει να σε σαγηνεύσει κι αυτό του το πιστώνουμε του σκηνοθέτη..
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Βέντερς επιλέγει με λίγα υλικά να γυρίσει μια ταινία για τις ακριβές στιγμές της καθημερινότητας που συνήθως απαξιώνουμε και δεν εκτιμάμε όσο θα έπρεπε, τον απλό και λιτό βίο που δεν έχει ανάγκη και πολλά «αξεσουάρ» για να δίνει ικανοποίηση και πληρότητα στον άνθρωπο.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μπορεί το «Perfect Days» να βρίσκεται και πάλι ένα σκαλί πιο πάνω από τις τελευταίες δουλειές του Wenders, τελικά όμως αποδεικνύει πως οι "υπέροχες μέρες" για τον σκηνοθέτη είναι οριστικά και αμετάκλητα πίσω του και πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι απλά συμπαθείς, πλην άνισες, προσθήκες σε μια κάποτε σπουδαία φιλμογραφία.
Μανώλης Κρανάκης
2024-02-04
Ο 77χρονος Γερμανός σκηνοθέτης επιστρέφει μέσω Τόκιο, με μια μικρή μελαγχολική ταινία που όμως μοιάζει ταυτόχρονα με σπουδαστικό φιλμ και μια αμήχανη αφιέρωση στον Γιασουτζίρο Οζου.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-02-02
Απαιτεί γενναιότητα και υπομονή. Σκανδαλωδώς, προτάθηκε για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, για λογαριασμό της Ιαπωνίας. Μάλλον έχει ισχυροποιηθεί το ασιατικό lobby εκεί...
