Ο Μελισσοκόμος(1986)

(The Beekeper) | Πρώτη προβολή: 05-10-1986

Σε επανέκδοση η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, που είχε επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Είναι ίσως η λιγότερο άμεσα πολιτική ταινία του αλλά σίγουρα δεν είναι απολίτικη. Πως θα μπορούσε άλλωστε μια ταινία του Αγγελόπουλου να μην πατάει γερά, να μην είναι ριζωμένη στην Ιστορία και την πολιτική;

Σε αυτό το υπαρξιακό οδοιπορικό φυγής που ντύνεται με την αξέχαστη μουσική επένδυση της Ελένης Καραΐνδρου, η αυτοαναφορική γραφή του Αγγελόπουλου είναι περισσότερο ελλειπτική και εσωστρεφής από ποτέ, ρισκάροντας να αποξενώσει το έργο από μια σημαντική μερίδα των θεατών.

Η πιο μελαγχολική (και μαζί με τον «Μεγαλέξανδρο» μια από τις πιο «δύσκολες»), αναμοχλεύει την μόνιμη θεματική του, τον αργό θάνατο του ονείρου της Αριστεράς σε έναν ρημαγμένο τόπο που μόνο να αυτοκαταστρέφεται ξέρει, αφήνοντας πίσω του σαράβαλα όπως τον μουχλιασμένο μελισσοκόμο που υποδύεται σπαρακτικά ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στην πρώτη από τις δύο ταινίες που γύρισε με τον σκηνοθέτη.

Όπως και στο «Ταξίδι στα Κύθηρα» που προηγήθηκε, οι προβληματισμοί του δημιουργού μοιάζουν σύγχρονοι, αλλά κάποιες από τις "ελλειπτικές" προσεγγίσεις του σε καταστάσεις και χαρακτήρες, φαντάζουν σήμερα "παρωχημένες".

H ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου από το 1986 με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, το πρώτο αμιγώς «αγγελοπουλικό» φιλμ του που με δυσκολία στέκεται σήμερα (ή και τότε).

Ο Μαστρογιάνι δείχνει έξω από τα νερά του, αλλά και ο Αγγελόπουλος μάλλον αναποφάσιστος για το τι θέλει να πει, για τη ζωή, τον έρωτα και τον θάνατο.

Παγιδευμένος σε μια «ποιητική» αφηγηματική μανιέρα, ο Αγγελόπουλος στοχάζεται καλλιγραφικά και αυτάρεσκα πάνω στη σιωπή της Ιστορίας.