Ida(2013)
Πρώτη προβολή: 30-10-2014
Αγγελική Στελλάκη
2020-04-20
Από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, αν αφεθείτε στη μαγεία της θα σας κάνει να θέλετε να την ξαναδείτε αμέσως μόλις τελειώσει η πρώτη προβολή. Πλούσια σε εικόνες και νοήματα, η Ida είναι ένα υπέροχο δείγμα ευρωπαϊκού σινεμά...
Χαρά Παπαδάτου
Η αφήγηση της ιστορίας της Ida γίνεται με ένθερμη λιτότητα. Ασπρόμαυρα μινιμαλιστικά πλάνα μεταδίδουν στον θεατή την πραγματικότητα της χώρας του Ανατολικού Μπλοκ. Μια πραγματικότητα με αιματηρό παρελθόν, σκοτεινό παρόν και άγνωστο μέλλον.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-04-18
Βατή ακόμη και για το μη arthouse κοινό, η «Ida» είναι ένα από αυτά τα σπάνια φιλμ που τραβάνε την προσοχή του βλέμματος (εξαιρετική η σύνθεση των κάδρων), ξενίζουν στην πρώτη επαφή, όμως, στην πορεία σε κρατάνε μαζί τους και παίζουν επιδέξια με το συναίσθημά σου.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Παβλικόφσκι, γράφει ιστορία, χωρίς να έχει κάνει μια ιστορική ταινία και μιλάει για ηθική, χωρίς να «διδάσκει» και αυτό το επιτυγχάνει με λιτό τρόπο και χωρίς πολλά λόγια, με λυρισμό και χωρίς μελοδραματισμούς και στο τέλος, με αποστασιοποιημένη ματιά.
Ιλόνα Αγγελίδου
Η σκηνοθεσία και η αριστοτεχνική ασπρόμαυρη φωτογραφία εκτός του ότι θυμίζουν πίνακα ζωγραφικής μπαίνουν στο κλίμα της ταινίας. Μιας ταινίας βαθιά ρεαλιστικής, που πετυχαίνει να εξισορροπήσει την απλότητα με την ειρωνεία και αφήνει μια αίσθηση αγωνίας μέχρι το τέλος.
Κασσάνδρα Γαλάτου
2020-04-08
Άκρως κινηματογραφική, απλή, απόλυτα αξιόλογη και μαγευτική.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2020-04-14
Το τραυματικό και ένοχο παρελθόν της Πολωνίας στο φόντο ενός συγκινητικού ταξιδιού αναζήτησης, που επικοινωνεί τον πόνο και την απώλεια μέσα από δύο εκπληκτικά χαραγμένους χαρακτήρες και συγκλονιστικά όμορφες εικόνες.
Πόλυ Λυκούργου
2020-04-12
Σα φιγούρα από πίνακα του Βερμέερ, ένα πλάσμα αθώο, φωτεινό, απαράμιλλα όμορφο κι ανεπίστρεπτα χαμένο στο χρόνο. Ο Παβλικόφσκι κινηματογραφεί λυρικά, ψύχραιμα, με οικονομία μία Πολωνία (Ευρώπη) που χάθηκε ανάμεσα στη σύγχρονη συλλογική αμνησία και πολιτική υποκρισία.
Άρης Λεχουρίτης
Όλα τα αρώματα από τον παλιό καλό κινηματογράφο αναδεικνύονται σε ένα ασπρόμαυρο χαρμάνι απαράμιλλης ομορφιάς και αισθητικής με την φόρμα και το περιεχόμενο να ισοσταθμίζονται.
Εύη Αβδελίδου
2020-04-10
Η πρώτη ταινία που γυρίζει ο αγαπημένος από το My summer of love, Pawel Pawlikowski στη χώρα και στη γλώσσα του είναι ένα ασπρόμαυρο διαμάντι, που χαράζει πάνω στο σώμα της νεαρής πρωταγωνίστριας λέξεις όπως πίστη, Εβραίοι, Καθολικοί, εφηβεία, έρωτας, μητέρα, γυναίκα, φρίκη, γονείς, θάνατος.
Χρήστος Μήτσης
2020-04-16
Στιλιζαρισμένο όσο και συγκινητικό, λιτό μα και εικαστικά συναρπαστικό οδοιπορικό στις απωθημένες αλήθειες, τις ενοχές και τις ψευδαισθήσεις μιας ολόκληρης εποχής.
Δάφνη Ράλλη
Ο θεατής παρατηρεί, δεν ταυτίζεται. Κρίνει και εκτιμά, την αδυναμία της παραδωμένης στη δυστυχία Wanda, και την πάλη που βιώνει μέσα της η Anna, με τις πρώτες αμφιβολίες που γεννώνται για την επιλογή της πορείας της, μετά την ανακάλυψη της ταυτότητάς της.
Χάρης Καλογερόπουλος
2020-04-06
Εξαιρετική ασπρόμαυρη φωτογραφία, έντονη πλαστικότητα των πλάνων, με διακριτικό τρόπο ανορθόδοξα κοψίματα των προσώπων στα κάδρα ώστε το σκηνικό να είναι τοπίο ψυχής κι όχι φόντο. Σενάριο λιτό και πυκνό, αφήγηση στρωτή και επίσης πυκνή χωρίς περιττά πλάνα και, καθώς κυλάει ο φιλμικός χρόνος «έτσι απλά», στο τέλος συνειδητοποιείς ότι ο Πάβελ Παβλικόφσκι έχει εκφράσει πολλά και εις βάθος.
Γιώργος Παυλίδης
2020-04-04
Η Ida μπορεί να σε εκπλήξει. Τί θα κρατήσεις και τί θ' αφήσεις, εσύ το ξέρεις..
zerVo
2020-04-02
Ανατριχιαστικός ρεαλισμός, που εξελίσσεται σταδιακά σε τρόμο, καθώς η κάμερα του, βασανιστικά ακίνητη, δίχως καν να ανοιγοκλείνει τα μάτια, στέκει ως βωβός αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, μεταβιβάζοντας αυτομάτως την κάθε συναισθηματική φόρτιση στην ψυχή του θεατή.
