Στάλκερ(1979)

(Stalker) | Πρώτη προβολή: 22-11-2004

Μονοχρωματικός εφιάλτης που ενσωματώνει τις αυστηρές προειδοποιήσεις του Όργουελ σε μια μιλιταριστική, μεταβιομηχανική δυστοπία, το Στάλκερ, που ελάχιστη επαφή έχει με το πρωτότυπο μυθιστόρημα των αδελφών Στρουγκάτσκι, πλέει σε ακόμη βαθύτερα νερά από το Σολάρις, καθώς πραγματεύεται την Έμπνευση και την Ανακάλυψη, τις εγγενείς δυνάμεις που χαρακτηρίζουν την πάλη του φιλομαθούς τεχνίτη με την πίστη που θα όφειλε να έχει ένας πραγματικός καλλιτέχνης, σύμφωνα με τον Ταρκόφσκι.

Πρόκειται για ένα ταξίδι που αμφισβητεί την έννοια της Ελπίδας; Ή μια ταινία για την Πίστη; Ένα φιλοσοφικό έργο με εκπληκτική σκηνοθεσία που θέτει ερωτήματα και ψάχνει απαντήσεις.

Το Στάλκερ είναι ένα αριστούργημα. Δείτε το και αφεθείτε όχι στη γοητεία, αλλά στη μοναδική εμπειρία που θα σας χαρίσει.

Σαν προσωπικός καλλιτεχνικός άθλος, τολμώ να πω ότι κατατάσσεται στην κορυφή της φιλμογραφίας του Αντρέι Ταρκόφσκι. Κάτι που σημαίνει πολλά περισσότερα από τον -πολυφορεμένο στις μέρες μας- χαρακτηρισμό «Αριστούργημα».

Το Stalker είναι ένα ακόμα αριστούργημα της 7ης τέχνης, μια ταινία που δεν θα σταματήσει να επηρεάσει ολόκληρο το σινεμά όσο χρόνια κι αν περάσουν.

O Ταρκόφσκι συνθέτει αργά, τελετουργικά τους μεταφυσικούς οραματισμούς του με την ευαίσθητη κάμερα του να αιχμαλωτίζει και τον παραμικρό κόκκο ύλης και να αναδεικνύει την βιταλιστική της δύναμη.

Η ταινία αποτελεί ένα μεγάλο αίνιγμα συμπεριλαμβάνοντας χιλιάδες σύμβολα όπως το περιπλανώμενο σκυλί και την τελευταία υπερφυσική σκηνή με την κόρη του Stalker. Μπορεί να μην είναι όλα ευδιάκριτα και κατανοητά αλλά η ταινία κάνει μια βαθιά βουτιά μέσα στον κόσμο του συνειδητού και του υποσυνείδητου που είναι γεμάτος αναμνήσεις, φόβους, επιθυμίες και εφιάλτες.

Στο σπουδαίο στοχαστικό φιλμ του Ταρκόφσκι, η αγάπη, η πίστη και η άνευ όρων εσωτερική ειλικρίνεια γεννούν την αξιοπρέπεια, τη μοναδική αληθινή έκφανση της ελευθερίας που ανθεί σε οποιεσδήποτε συνθήκες.