Η Ευτυχία(1965)
(Le Bonheur) | Πρώτη προβολή: 20-06-2019
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-06-20
Σταθμός για τη Βαρντά, για τη Νουβέλ Βαγκ αλλά και για την εξερεύνηση φεμινιστικών στοιχείων στο σινεμά, λίγο πριν τα σεισμικά γεγονότα του Μάη του '68, ένα αγνό αριστούργημα από μια δημιουργό που όσο κι αν έχει αναγνωριστεί ως σπουδαία, με έναν παράλογο τρόπο το μεγαλύτερο μέρος του έργου της εξακολουθεί να παραμένει υποτιμημένο.
Άγγελος Πολύδωρος
Ένας μοναδικός ύμνος στην ίδια τη ζωή, το απρόοπτο και το τυχαίο και μια δημιουργία που παραμένει μοναδικά μοντέρνα με τον πιο αναπάντεχα τρόπο.
Dimitris Dx
Κι αν τα ηλιοτρόπια είναι τελικά ένα από τα πιο θανάσιμα εργαλεία στην ιστορία του σινεμά;
Έφη Καραχάλιου
Με τον ίδιο τρόπο που οι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι εμπνεύστηκαν από την φύση συγκρουόμενοι με το ακαδημαϊκό ύφος που επικρατούσε στα Σαλόνια της εποχής, έτσι και η Varda οπτικοποιεί την αψεγάδιαστη και επιφανειακή τελειότητα της μικροαστικής, ντεγκωλικής γαλλικής οικογένειας, μέσα από υπερβολές και κλισέ.
Άντα Δαλιάκα
Εδώ η πρωτοπόρος της νουβέλ βαγκ, αντιμελοδραματική κι όμως κοφτερή σαν μαχαιριά, χωρά μέσα σε ιμπρεσιονιστικά πλάνα, υπαρξιακούς στοχασμούς για την ψευδαίσθηση του έρωτα και της μικροαστικής ευτυχίας ενώ πειραματίζεται με τα ανδρικά και γυναικεία πρότυπα στα επαναστατημένα '60s.
Χάρης Αναγνωστάκης
Πλημμυρισμένη στα καλοκαιρινά χρώματα με την παλέτα της να κινείται σταδιακά προς το μελαγχολικό φθινόπωρο, η Βαρντά καταθέτει με το δικό της τρόπο το ανατρεπτικό στοχασμό πάνω στην έννοια του έρωτα, της πίστης και βέβαια της ίδιας της ευτυχίας διαλύοντας μεθοδικά κάθε μελοδραματικό στερεότυπο. Ένας μοναδικός ύμνος στην ίδια.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Το Le Bonheur είναι ένα εξαιρετικό, ευαίσθητο, διφορούμενο αριστούργημα του τύπου που το Hollywood ήταν, είναι και θα είναι (σχεδόν) ανίκανο να παράγει.
Χρήστος Μήτσης
2019-06-18
Αργυρή Άρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου για έναν τολμηρό και σκηνοθετικά μοντέρνο στοχασμό πάνω στα όρια της αστικής ηθικής και της σχέσης της με τον έρωτα, την πίστη και την ευτυχία.
Λήδα Γαλανού
2019-06-14
Μια ιδιότυπη, αταξινόμητη, ήσυχα επαναστατική ταινία, με την οποία η Ανιές Βαρντά, όπως πάντα λιτά και τρυφερά, θυμίζει ότι τα happy ends, τελικά, τα ορίζουν οι κοινωνικές νόρμες ή... το σινεμά.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-06-12
...η Βαρντά υπενθυμίζει ότι και η ευτυχία ίσως δεν είναι τελικά παρά μόνο μια ψευδαίσθηση που διαμορφώνεται κάθε φορά από τις κυρίαρχες κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές δομές και βρίσκει την ιδεατή μορφή της μόνο σε κάτι τόσο σαγηνευτικά επίπλαστο, όσο η μεγάλη οθόνη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-06-10
Αντί να γυρίσει μια φεμινιστική τραγωδία, η Βαρντά, σε ένα από τα λιγότερο γνωστά, αλλά πιο τολμηρά και ολοκληρωμένα φιλμ της, δανείζεται την τεχνικολόρ αισιοδοξία των ταινιών του συντρόφου της Ζακ Ντεμί για να χτίσει μια πεσιμιστική καταγγελία των φάλτσων παραδόσεων της προ-Μάη του '68 Γαλλίας...
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Όσα παρακολουθούμε (με τον Φρανσουά να συνεχίζει την γεμάτη ευτυχία ζωή του και με τι δυο γυναίκες, ευτυχία που δεν μπορεί παρά να έχει και τις ανατροπές της), τονίζουν με τον καλύτερο τρόπο τη στάση της Βαρντά απέναντι στα πρόσωπα της, τόσο τις δυο γυναίκες όσο και τον άντρα, αλλά και γενικότερα την κοινωνία της τότε εποχής. Ταυτόχρονα, βάζει μερικά ουσιαστικά θέματα, από τις αληθινές σχέσεις και τις ηθικές αξίες μέχρι την υποκρισία και το βόλεμα μιας φαινομενικά ευημερούσας κοινωνίας.
Στράτος Κερσανίδης
Η Βαρντά έχει το δικό της στιλ κι έτσι καταφέρνει να αποδραματοποιήσει τα τα όσα αφηγείται, να ανατρέψει δηλαδή όλο το μελοδραματικό στοιχείο και να παρουσιάσει μια ταινία για τον έρωτα και τη συζυγική πίστη με τρόπο ανατρεπτικό και βαθιά στοχαστικό.
Λουκάς Κατσίκας
Το κρυφό διαμάντι ολόκληρης της φιλμογραφίας που άφησε ως πολύτιμη κληρονομιά πίσω της η Ανιές Βαρντά, και ταυτόχρονα το πιο ριζοσπαστικό δημιούργημά της, προβάλλεται για πρώτη φορά στη χώρα μας και μάλιστα σε ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια.
Παναγιώτης Μπούγιας
2019-06-08
Αταξινόμητο, καθόλα αξιέπαινο και άκρως γοητευτικό δείγμα πειραματικού σινεμά, φιλμ που προκαλεί πλήρως αντιφατικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις, το Le Bonheur σε παρακινεί να το εξερευνήσεις.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Εκείνο που μου άρεσε πολύ, τώρα που το ξανάδα, μετά από πολλά - πολλά χρόνια είναι πρώτα από όλα το καθαρώς κινηματογραφικό της κομμάτι. Αυτό που λέμε ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ και ΚΑΜΕΡΑ- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-06-04
Παρότι το ρομαντικό στοιχείο της ιστορίας ιψενικού τριγώνου δίνεται με τη δέουσα προβλέψιμη γραφή, οι στάσεις των δύο γυναικών είναι εκείνες που αποδίδουν την πολυπλοκότητα των σχέσεων, με τον άντρα να μένει μάλλον απαθής στα όσα συμβαίνουν γύρω του. Η επιτηδευμένη ελαφρότητα και μια κάποια (παραπάνω από το κανονικό) φλυαρία αφαιρούν ίχνη της γοητείας του φιλμ.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2019-06-02
Δύσκολη επιλογή, κι εύκολα παρεξηγήσιμη. Αν ξέρεις ήδη από Βαρντά, τότε θα δεις μια έντονα προβοκατόρικη ταινία της και μια από τις πιο ανοιχτά σαρκαστικές στην ιστορία του σινεμά, η οποία όμως τα δείχνει τα χρονάκια της. Οι λοιποί, διαβάστε κάτι πριν μπείτε... ξυπόλητοι στα δάση του μυαλού της Βαρντά, γιατί κινδυνεύετε να δείτε άλλη ταινία από αυτή που νομίζετε!
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-06-06
Εικαστικά είναι αναμφισβήτητα η ομορφότερη ταινία της ιέρειας του γαλλικού Νέου Κύματος, θεματικά μία από τις πικρότερες και πιο μελαγχολικές της.
