Restless(2011)

Πρώτη προβολή: 13-10-2011

Το δράμα, η υπαρξιακή αναζήτηση, η δύναμη της φαντασίας, αλλά και το αίσθημα δίνουν ένα πανέμορφο φιλμ...

Το Restless ασχολείται με τους τρόπους του Ίνοκ και της Άναμπελ, την όψη της μελαγχολίας τους, το απερίσκεπτο και ναρκισσιστικό τους φλερτ με τον θάνατο. Δεν είναι η πιο βαθιά ταινία του Βαν Σαντ, ωστόσο έρχεται κοντά τους και νιώθει το περιορισμένο εύρος τους, δεν τους περιγράφει απλώς.

Ο Gus Van Sant παραμένει και σε αυτή την ταινία ένας πολύ καλός σκηνοθέτης, προσφέροντας για άλλη μια φορά υπέροχη φωτογραφία αλλά και πολύ καλή αισθητική στην ταινία.

Αυτά που λείπουν είναι το βάθος, ο πόνος, η ένταση που θα σε έκανε να «νιώσεις» αντί απλά να χαζεύεις τους όμορφους πρωταγωνιστές και τις συχνά ακόμη πιο όμορφες εικόνες.

Η επιδερμίδα είναι πλουμιστή, το εσωτερικό είναι κοινότυπο. Ο Van Sant κάνει εντυπωσιακό και χαμογελαστό το μακάβριο, αλλά δεν έχει πειράξει τα θεμέλια του.

Ο συνδυασμός της χειμωνιάτικης αλλά φωτισμένης με ζεστασιά φωτογραφίας του Χάρι Σαβίδη και της συγκρατημένης σκηνοθεσίας του Γκας Βαν Σαντ δίνουν ένα ενδιαφέρον και μια ιδιαίτερη προσωπικότητα σε μια ιστορία που τελικά δεν είναι παρά μια φούσκα, ένα μελόδραμα που αρνείται τη φύση του, μια συνηθισμένη, mainstream ιστορία με παράξενα ρούχα και αδιάκοπες «ψαγμένες» ατάκες.