Ένας Αξιότιμος Κύριος(2009)

(Solitary Man) | 

Η ταινία είναι αρκετά αξιόλογη και είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαπιστωθεί η τεράστια υποκριτική ικανότητατου Ντάγκλας, οποίος όπως και να το κάνουμε το κατέχει πλήρως το μπλά-μπλά.

Σε κερδίζει η ειλικρίνειά του που πολλές φορές γίνεται ωμή.

Η ταινία δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο. Έχει ένα σπιρτόζικο σενάριο με ορισμένες ευφάνταστες και χιουμοριστικές στιγμές, ποντάρει στην αυτοσάτιρα, τον σαρκασμό και τις αμπελοφιλοσοφίες του κεντρικού ήρωα αλλά κάπου εκεί το παραμύθι τελειώνει. Ακόμα και ο φορμαρισμένος Douglas, δεν μοιάζει αρκετός για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας αμείωτο σε μια ταινία, όπου ανεβοκατεβάζει την διάθεσή μας περισσότερες φορές απ'ότι θα το έκανε ένα ασανσέρ σε κτίριο μεγαλοεπιχείρησης.

Τι να κάνεις μια ταινία που σώζεται από τους καλόγουστους αστεϊσμούς, τις εξυπνακίστικες ρητορείες και τα αμέτρητα ευφυολογήματα μίας ενήλικης αντρικής φιγούρας, όταν δεν έχει ψυχή και ικανότητα να αγκαλιάσει τον ίδιο τον ήρωα της;

Το «Solitary Man» των Brian Koppelman και David Levien δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω από μερικές έντονες σκηνές και δυο καλές ερμηνείες. Ένα θέμα γερασμένο με ροπή προς την επανάληψη, μια αφήγηση με ανεμπόδιστη ροή χωρίς κανένα στοιχείο έκπληξης και μια κατάληξη που, ακόμα και μέσα στην αμφιβολία που σου δημιουργεί, είναι τόσο 'politically correct' που ίσως να σου προκαλέσει 'overdose'...