Buried(2010)

Σε μια εξαίρετη εφαρμογή του σασπένς και μια αληθοφανή αναπαράσταση ενός κλειστοφοβικού εφιάλτη, ο Rodrigo Cortes με τα διαπεραστικά πλάνα του, ο Chris Sparling με το ανατριχιαστικά λεπτομερές σενάριο του και ο Ryan Reynolds με την καθηλωτική ερμηνεία του, υπογράφουν ένα πραγματικό θρίλερ που σου παίρνει την ανάσα και την μεταφέρει μέσα στο σκηνικό της ταινίας.

Εχετε κλειστοφοβία? Ε, θα λεγα να μην το δείτε. Απο την άλλη, είναι τέτοια η μαστοριά του Σκηνοθέτη, που ναι μεν εκει μέσα όλο, αλλα δέν σε πλακώνει και παραπάνω απ όσο "χρειάζεται". Αν απο την άλλη δέν εχετε κλειστοφοβία, ε, παίζει και να αποκτήσετε. Μην ξεχνάμε οτι ειναι 90 λεπτά σε ενα φέρετρο. Σας αρέσουν τα θρίλερ με γρήγορη δράση και τις μεγάλες ανατροπές, και τις διαπλεκόμενες καταστάσεις? Αυτό είναι για σάς. Σας αρέσει ο Ryan Reynolds? Ε, Αέρα.

Με φανταστική σκηνοθεσία, ο Rodrigo Cortés δημιουργεί μια εξαιρετικά κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, και με τη βοήθεια του φωτισμού και των ηχητικών εφέ σε κάνει να νιώθεις στο πετσί σου την αγωνία του ήρωα. Κατορθώνει τελικά να σε έχει στην τσίτα επί 1,5 ώρα, αλλά και να σε δέσει συναισθηματικά με τον άτυχο Paul, για να φτάσει με μια ψυχοφθόρα και έντονη κορύφωση, σε ένα αριστουργηματικό φινάλε, που ακόμα κι αν έχεις ψυλιαστεί, δεν θα θαυμάσεις λιγότερο. Ωμό και ατμοσφαιρικό, ένα εξαιρετικό θρίλερ που οφείλεις να μην προσπεράσεις.

Ο Rodrigo Cortés διδάσκει λιτότητα στα εφέ αλλά έναν άκρατο πλουραλισμό στο ύφος και την δομή, που θα ζήλευαν πολλοί συνάδελφοί του. Πετυχαίνει την ταύτιση του ήρωα με το κοινό μέσα από εκρήξεις σασπένς και αδρεναλίνης, ισόποσες στιγμές απελπισίας και φόβου και μιας αμήχανης αλλά σωστά δοσμένης αβεβαιότητας που εντείνει την αγωνία μέχρι την επικείμενη λύτρωση.

Τελικά αυτή είναι και η όλη μαγκιά του Cortés. Παίρνει ιδέες που κάπως, κάπου, σε κάποια μορφή, σίγουρα τις έχεις ξαναπετύχει (Quentin Tarantino, σε βλέπω, άσε κάτω το ποπ κορν), αλλά τις ακολουθεί με επιμονή και μαεστρία μέχρι -εκπληκτικού- τέλους δίχως να σε αφήνει να ανασάνεις. Υπομονή. Στους τίτλους τέλους είσαι ελεύθερος.

Τελικά λοιπόν ένα κινητό blackberry, ένα φέρετρο και έναν zippo, είναι αρκετά για να μπορούν να κάνουν θαύματα στη οθόνη. Ας ελπίσουμε να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμα του Κορτές, ώστε να μπορέσει να αναβαθμιστεί το είδος.

Το Buried είναι ταινία αποκλειστικά για μεγάλη οθόνη και σκοτεινή αίθουσα αλλιώς δε θα νοιώσετε ούτε τη μισή από την απαιτούμενη ένταση αλλά αν τη δείτε υπό τις κατάλληλες συνθήκες σίγουρα θα την ευχαριστηθείτε.

Οι συντελεστές της ταινίας έβαλαν ένα στοίχημα και δεν υπάρχει αμφιβολία πως το κέρδισαν: Γύρισαν μια ταινία που ξεκινάει και τελειώνει μέσα σε ένα φέρετρο και όχι μόνο δε γίνεται κουραστική, αλλά σε αυτόν τον «περιορισμένο» χώρο έχουν χωρέσει σασπένς, χιούμορ, δράση (κι όμως!) και τρομακτικά εφιαλτικές στιγμές...

To Buried του Rodrigo Cortes, αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο, πως η αγωνία και το σασπένς, μπορούν να φτάσουν στα ύψη, ακόμη και όταν περιορίζονται σε έναν εξαιρετικά μικρό χώρο, στη συγκεκριμένη περίπτωση σε ένα φέρετρο.

Αξιοθαύμαστος είναι ο Reynolds που παίζει κυρίως με την ανάσα. Πιάνει την «Βlair witch» ψυχολογία και γεμίζει την αίθουσα με το άγχος του. Κι ως προς αυτό τα καταφέρνει πολύ καλά η ταινία. Αν δεχτείτε κάθε σεναριακό της τερτίπι, τότε απολαμβάνετε το σκοτάδι και το άγχος που εκπέμπει αυτή.

Έχω δει ταινίες και ταινίες, καλές, πολύ καλές, χάλια,πολύ χάλια αλλά αυτή την ταινία ειλικρινά δεν έχω ιδέα πως να τη χαρακτηρίσω.