Τιτανομαχία(2010)

(Clash of the Titans) | 

Είναι κρίμα που μια παραγωγή που θα μπορούσε να τσακίζει κόκκαλα, καταλήγει να αναλώνεται στην κινηματογραφική μετριότητα, ακροβατώντας επικίνδυνα πάνω στην διαχωριστική γραμμή που την κρατάει λίγο πιο μακριά από άλλους, πιο δυσσάρεστους χαρακτηρισμούς.

Όλο το budget καταξοδεύτηκε στα εφέ, κάνοντας ολόκληρη τη ταινία να μοιάζει φτηνή χωρίς ίχνος επικότητας, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα οριακά ικανό να μας κρατήσει στα 100 λεπτά της.

Γενικά πείθει ως θέαμα, αλλά δεν γίνεται ούτε στιγμή αξέχαστο.

Το «Clash of the Titans» είναι trash όσο δεν πάει κι ενδεχομένως στο μέλλον να καταλάβει μια περίοπτη θέση στον μακρύ κατάλογο των cult movies. Ωστόσο δεν πετυχαίνει την αναβίωση των σχετικών με την ελληνική μυθολογία παραγωγών που κάποτε γυρίζονταν στην τσινετσιτά με το τσουβάλι.

Θα πρέπει να προσέχουν όσοι επιλέγουν να γυρίσουν ιστορικές ταινίες, γιατί δεν είναι κάθε μέρα... των «300». Και δεν είναι το καθαρά ιστορικό κομμάτι, αλλά το περιεχόμενο της ταινίας σαν θέαμα.

Τα εφέ είναι εξαιρετικά, η φωτογραφία εξίσου πετυχημένη και ο Ρέι Φάινς ως Άδης πολύ εντυπωσιακός, ο μόνος ίσως που είναι άξιος προσοχής. Από κει και πέρα τίποτα... Το σενάριο κάνει μόνο για video-game.

Πρόκειται για μια ανέμπνευστη ταινία φαντασίας - ένα ξεκούρδιστο λούνα παρκ καλλιτεχνικής "επαιτείας", χωρίς όραμα στον ιστό της πλοκής, χωρίς κορύφωση. Ακατάλληλη για σινεφίλ ή κάλπικη για ενήλικες χωρίς παιδιά.

Ένας αχταρμάς ψηφιακών εφέ, με ολίγη ιστορία αρχαίας Ελλάδος πολύ σανδάλι, τέρατα και πλάσματα πέρα από κάθε φαντασία.