Το Δείπνο του Φράνκο(2025)
(La Cena / The Dinner) | Πρώτη προβολή: 09-07-2026
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
2026-07-20
Τυπική τοιχογραφική δημιουργία εποχής όπου η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική, κουστούμια και ντεκόρ υπέροχα και μια λειτουργική, υποδειγματική πεσμένη φωτογραφία ενώ συμμετεχουν έξοχοι ηθοποιοί.
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
Μια λαΐκή κωμωδία όπου όλα είναι στη φόρα, σε πρώτο επίπεδο, χωρίς υπονοούμενα και συμβολισμούς με ξεκάθαρα και γρήγορα αστεία. Ό,τι βλέπει ο θεατής αυτό είναι.
Κώστας Κωνσταντινίδης
2026-07-18
Από τις πιο ενδιαφέρουσες σύγχρονες πολιτικές σάτιρες, όχι επειδή αναπαριστά μια σκοτεινή ιστορική περίοδο, αλλά επειδή κατορθώνει να την προσεγγίσει μέσα από το γέλιο, χωρίς ποτέ να αποδυναμώνει την τραγικότητά της.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Μια καλογραμμένη και καλοκουρδισμένη κωμωδία που μπορεί να μην εξαντλεί τις δυνατότητες της σάτιρας, αλλά αποζημιώνει με τον ρυθμό, τις ανατροπές, αλλά και το πάντα επίκαιρο μήνυμά της υπέρ της ανάγκης για ελευθερία, αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.
Χρήστος Μήτσης
Διασκεδαστική κωμωδία παρεξηγήσεων με πολιτικές νότες, βασισμένη σε θεατρικό έργο. Έξυπνα γραμμένη, αποφεύγει τις φαρσικές υπερβολές, όχι όμως και όλες τις διδακτικές ευκολίες.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η κωμωδία του Περέιρα βγάζει αρκετό γέλιο ομολογουμένως, καθώς κρατά καλά τον ρυθμό της, φλερτάρει με το βοντβίλ και ενσωματώνει συμπαθητικά φαρσικά στοιχεία, ενώ ταυτόχρονα βάζει και μία δόση αγωνίας για την τύχη του προσωπικού και την επιχείρηση απόδρασης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-07-10
Αν και το φαρσικό στοιχείο δεν αφήνει αμφιβολίες για παρερμηνείες (πριν και πάνω από όλα το φιλμ είναι μια διασκεδαστική μαύρη σάτιρα) υπάρχουν οι πολιτικές αιχμές στο φιλμ που επιτρέπει δεύτερες και πιο οξυδερκείς αναγνώσεις.
Κώστας Ζαλίγκας
2026-07-16
Εύπεπτη κομεντί, αρκετά καλοστημένη, με ωραίες χιουμοριστικές στιγμές και πολιτικό σχόλιο, όπου χρειάζεται.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2026-07-14
Ο Μανουέλ Γκόμεζ Περέιρα φτιάχνει μια απολαυστική, δοσμένη με σαρκασμό, κωμωδία.
Μανώλης Κρανάκης
2026-07-12
Πολιτική σάτιρα που διεκδικεί την κρυφή συνταγή της ελευθερίας και που - δικαιολογημένα - έκανε ρεκόρ εισιτηρίων στην Ισπανία και κέρδισε και το Goya διασκευασμένου σεναρίου.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Δεν είναι η ταινία που θα μείνει στην Ιστορία (παρότι διακρίθηκε στα ισπανικά βραβεία Goya) αλλά ακολουθεί ευπρεπώς αυτή τη λογική με σκηνικό τοπίο την Ισπανία αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο που είχε αποτέλεσμα την επί δεκαετίες ηγεμονία του δικτάτορα Φράνκο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-07-04
Το φιλμ αν και άνισο (τα κωμικά με τα δραματικά στοιχεία, δεν ισορροπούν πάντοτε επιτυχημένα), είναι σχετικά διασκεδαστικό, καλογυρισμένο με καταπληκτική φωτογραφία, κοστούμια και σκηνικά εποχής.
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-07-08
Οι χαρακτήρες και τα περιστατικά παραμένουν στα όρια του σκίτσου, που εκφέρουν έξυπνες ατάκες, σε αλληλοδιαδοχή εκπλήξεων. Απουσιάζει η όποια εμβάθυνση, βρίσκουμε όμως το γέλιο.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Mια ταινία με γρήγορο σκηνοθετικό ρυθμό, η οποία, παρά τις κωμικές υπερβολές της, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
Βαρβάρα Κοντονή
2026-07-06
Ένα περίεργο κράμα κωμωδίας και δράματος που δεν λειτουργεί ποτέ απόλυτα ούτε σαν συνδυασμός, ούτε σαν μεμονωμένο είδος, διαθέτοντας μια κάποια θεατρική γοητεία (βασίζεται εξάλλου σε θεατρικό έργο), χωρίς όμως να μετουσιώνεται σε κάτι αξιομνημόνευτο.
Σπύρος Γάγγας
Αναλογιζόμενοι τη μακρά παράδοση του ισπανικού σινεμά που αναμετρήθηκε ποικιλότροπα με τον φασισμό (Κάρλος Σάουρα, Βίκτορ Ερίθε, Πιλάρ Μιρό, Μπαζίλιο Μαρτίν Μπετίνο) αλλά και ειδικότερα στη σύνδεσή του με την ομοφυλοφιλία όπως στο σινεμά του Ελόϋ ντε λα Ιγκλέσια, η απόπειρα του Περέιρα υστερεί σε πρωτοτυπία κινηματογραφικής γλώσσας και η αξία της συρρικνώνεται στη φευγαλέα τέρψη.
Παυλίνα Αγαλιανού
2026-07-02
Οι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί που στηρίζουν αυτά τα είδη ταινιών είναι βέβαιο ότι έχουν «δεύτερες σκέψεις» στις προθέσεις τους όταν δείχνουν τους κομμουνιστές αφελείς. Δεν συμφωνείτε;
