Το Μεγαλείο(2025)
(La Grazia / Grace) | Πρώτη προβολή: 26-02-2026
Βασίλης Κεχαγιάς
2026-02-20
Για να πετύχει τούτο το δύσκολο πέρασμα ενός ανθρώπου από τα γήινα στα «ουράνια», ο σκηνοθέτης Πάολο Σορεντίνο χρησιμοποιεί τεχνικές γνώριμες στον ίδιο και στους θιασώτες του.
Δημοσθένης Ξιφιλίνος
Συγκρατώντας τις υπερβολές που συνόδεψαν προηγούμενα δημιουργήματά του, όπως λ.χ. την κατά τα λοιπά υπέροχη “Τέλεια ομορφιά”, και εντάσσοντας τις χιουμοριστικές σουρεαλιστικές εμπνεύσεις του στο σύνολο, ο Πάολο Σορεντίνο υπογράφει μάλλον την κορυφαία ταινία του, κάτι σαν τα άπαντά του.
Ηλίας Δημόπουλος
2026-02-16
Ο Πάολο Σορεντίνο σε μια (ακόμα) αποθέωση του κόσμου του, κλείνει μια άτυπη «προεδρική τριλογία» κι έχει ξανά κοντά του αυτό το μεγαθήριο, τον Τόνι Σερβίλο.
Αιμίλιος Χαρμπής
2026-02-18
Ο σπουδαιότερος σύγχρονος Ιταλός κινηματογραφιστής Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει με ένα κομψό, πολυεπίπεδο φιλμ, το οποίο διαθέτει και έναν απίθανο πρωταγωνιστή.
Στράτος Κερσανίδης
Ο σκηνοθέτης επικεντρώνεται στη μοναξιά της εξουσίας και την απώλεια της προσωπικής ελευθερίας εξαιτίας αυτής ακριβώς της εξουσίας. Η άψογη, γεωμετρική ισορροπία των κάδρων συμπληρώνεται από μία διαρκή ειρωνική διάθεση αποδόμησης.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ο Ιταλός σκηνοθέτης αγγίζει ίσως την κορυφή του έως τώρα έργου του, φτιάχνοντας μια νηφάλια και ουσιαστική πολιτική δημιουργία που θα μείνει κλασική.
Βασιλική Χριστάκου
Το «Το Μεγαλείο» απευθύνεται σε θεατές που αναζητούν κινηματογράφο με βάθος χαρακτήρων και ηθικό στοχασμό. Πρόκειται για έργο που επιμένει στη σιωπή ως δημιουργική δύναμη και στην εσωτερική αναμέτρηση ως ουσία της ανθρώπινης πορείας.
Γιώργος Ξανθάκης
Η πολιτική μετουσιώνεται σε υπαρξιακή συνθήκη. Δεν παρακολουθούμε απλώς έναν ηγέτη προ των ευθυνών του, αλλά έναν άνθρωπο που αναμετράται με τη μνήμη, τον χρόνο και την πιθανότητα της συγχώρεσης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια δοσμένη με χιούμορ και ανανεωμένη φρεσκάδα, μελαγχολική, με πολιτικά στοιχεία, κωμωδία, με τον Σορεντίνο να συνδυάζει τέλεια το χιούμορ με τη θλίψη σε ένα ρόλο που δίκαια του κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στη Βενετία.
Κώστας Κωνσταντινίδης
Πώς γίνεται μια ταινία να είναι ταυτόχρονα τόσο συντηρητική και τόσο ανατρεπτική, τόσο χιουμοριστική και τόσο δραματική, τόσο απομακρυσμένη από τη ζωή των κοινών θνητών και ταυτόχρονα τόσο βαθιά οικεία; Πώς μπορεί να κινείται μέσα σε κόσμους κλειστούς, σχεδόν απρόσιτους, και παρ’ όλα αυτά να αγγίζει κάτι που ανήκει σε όλους; Και όμως, αυτό συμβαίνει.
Άκης Καπράνος
Ο Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει στους διαδρόμους του Ιταλικού Κοινοβουλίου με μια από τις καλύτερες ταινίες της μέχρι τώρα φιλμογραφίας του.
Θόδωρος Σούμας
Το «La grande bellezza» έχει έντονη μορφική οπτικοακουστική ομορφιά που με συνεπήρε!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ηθοποιός και σκηνοθέτης σμίγουν ξανά σε ένα πολιτικό δράμα όπου το υπαρξιακό άγχος συναντά την απαράμιλλη ιταλική φινέτσα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Δες τωρα αυτή την ταινία του ΠΑΟΛΟ ΣΟΡΕΝΤΙΝΟ κι αναλογίσου. Θέμα, βάθος, επισήμανση, ελαφράδα στο χειρισμό, σεναριακή υποστήριξη, συναίσθημα ως τα μύχια, κοινωνική αναφορά ως εκεί που δεν παίρνει κι ένα πορτραίτο Προέδρου Δημοκρατίας , πολύ δικό τους που θα το θέλαμε και δικό μας
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Το ερώτημα «σε ποιον ανήκουν οι μέρες μας;» διατρέχει την ταινία σαν υπόκωφη προσευχή. Ανήκουν στους θεσμούς; Στην Ιστορία; Ή μήπως στις μικρές, καθοριστικές πράξεις που επιλέγουμε, ή δεν τολμάμε, να κάνουμε; Στον κόσμο του Σορεντίνο, η απάντηση δεν δίνεται ποτέ εύκολα. Και ίσως εκεί να βρίσκεται το αληθινό της μεγαλείο.
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ενα σινεμά βαθιά στοχαστικό, φιλοσοφικό και σαρκαστικό, που δεν αναζητά απαντήσεις αλλά περισσότερο αποτυπώνει την αλλαγή: το παλιό παρέρχεται, το νέο έχει φτάσει με ό,τι αλλαγή θα φέρει, καλή ή κακή.
Παύλος Γκουγιάννος
Παρότι τιτλοφορείται Μεγαλείο (La Grazia), η ταινία του Πάολο Σορεντίνο είναι πολύ πιο ήρεμη και ψύχραιμη προσέγγιση από έναν σκηνοθέτη που μας έχει συνηθίσει σε μια οπερατική υπερβολή, χαρίζοντάς μας ίσως την καλύτερη ταινία του μετά την Τέλεια Ομορφιά πριν 13 χρόνια.
Χρήστος Μήτσης
2026-02-14
Ηθικά, πολιτικά και υπαρξιακά ερωτήματα τίθενται με χιούμορ και ευαισθησία σε ένα χαμηλότονο, συγκινητικό δράμα. Σκηνοθετημένο και ερμηνευμένο με μελαγχολική κομψότητα.
Φίλιππος Χατζίκος
Κυρίως όμως, σε αυτή τη χαμηλόφωνη για τα δεδομένα του σπονδή, αφουγκράζεται την αβάσταχτη ερημιά και την ψύχρα του ανθρώπου που οι πάντες σέβονται σαν ιερό τοτέμ, όχι σαν ενεργή παρουσία.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Ο Σορεντίνο αφηγείται με αργούς ρυθμούς, με πλάνα τεχνικά και αισθητικά άρτια και τον λόγο καίριο, να δίνει τροφή για σκέψη στον θεατή. Λόγος που εμπεριέχει ερωτήματα και όχι απαντήσεις, αλλά και οι όποιες απαντήσεις δεν δίνονται ως ντιρεκτίβα ή ως ναρκισσιστική έκφραση και έκφανση.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο Σορεντίνο δουλεύει πολύ προσεκτικά την αφήγηση και δεν επιτρέπει να ξεφύγει τίποτα από πιθανές χαραμάδες.
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-02-12
Ο Σορεντίνο, όχι τυχαία κάνει μια χειμωνιάτικη ταινία, κινηματογραφεί άψογα στους κλειστούς χώρους, στα βαριά μισοφωτισμένα γραφεία της προεδρίας και εμφανώς γίνεται χαμηλόφωνος, μελαγχολικός - ακόμη και συγκαταβατικός με την πραγματικότητα - με τον στοχασμό του να εκτείνεται απέναντι στα μικρά και μεγάλα διλήμματα της ζωής και της πολιτικής.
Νίκος Δρίβας
Το La Grazia είναι μια ταινία-δυναμίτης που μπορεί φαινομενικά να μην λέει και πολλά σε κάποιον, ωστόσο αν μπει στο κλίμα πραγματικά θα δει με ενδιαφέρον τα γεγονότα και τους χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την πολύ καλή σκηνοθεσία.
Ιωσηφίνα Γριβέα
H ταινία προσπαθεί να μας κάνει να νιώσουμε συμπάθεια για έναν άνθρωπο που έχει παραλύσει υπό το βάρος της ευθύνης και της συνείδησής του και, παρότι υπάρχουν στιγμές που το καταφέρνει, δεν βρίσκει ποτέ πραγματικά τον παλμό της. Ίσως αυτή να είναι και η ειρωνεία: μια ταινία για την αναποφασιστικότητα, που τελικά νιώθει και η ίδια αναποφάσιστη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ζεστό, ειλικρινές και κατά τόπους συγκινητικό και αστείο, με στοχαστική και φιλοσοφική διάθεση κι έναν έξοχο Τόνι Σερβίλο. Αν όχι από τις μεγάλες ταινίες του Σορεντίνο, σίγουρα πάντως από τις πιο μοναδικές.
Γιάννης Γκροσδάνης
Μπορεί το Μεγαλείο να μην αποτελεί την κορυφαία στιγμή του Σορεντίνο, αλλά ξεχωρίζει για την πολιτική εγκράτεια, την ωριμότητα και τη γενναιοδωρία του — και, πάνω απ’ όλα, για μια ερμηνεία που μετατρέπει τη σιωπή σε κινηματογραφικό μεγαλείο.
Old Boy
Η αίσθηση που -σε εμένα τουλάχιστον- αφήνει κάθε φορά το σινεμά του Σορεντίνο, είναι πως ακόμα κι αν δεν έχουμε να κάνουμε με έναν από τους εντελώς κορυφαίους, είναι πάντως και ένας καθόλου αμελητέος κινηματογραφικός δημιουργός της εποχής μας.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
Χρησιμοποιώντας γνώριμα στοιχεία με απρόσμενο τρόπο, ο Πάολο Σορεντίνο μοιάζει πιο ψύχραιμος από ποτέ.
Αχιλλέας Βασιλείου
Υπέρκομψο και μεγαλοπρεπές, γεμάτο από στοχασμούς για την μοναξιά και τον απολογισμό της ζωής, το ΜΕΓΑΛΕΙΟ του Πάολο Σορεντίνο, μιλάει για το μεγαλείο ενός προ΄έδρου, ενός σπουδαίου ανθρώπου λίγο πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση της δουλειάς αλλά και της ζωής του, κλείνοντας λογαριασμούς.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το εικαστικό, ηχητικό και σημειολογικό, είναι τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας, μαζί με το σαρκαστικό χιούμορ (ο Πάπας είναι Αφρικανός με ντρέντλοκς και σκουλαρίκι) και τις ερμηνείες, ειδικά του Τόνι Σερβίλο και της Αννα Φερζέτι στον ρόλο της κόρης του.
Δημήτρης Δανίκας
2026-02-10
Η σκηνοθεσία κέντημα. Το περιεχόμενο έτσι κι έτσι.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-02-06
Μετά την ημίωρη εισαγωγή στον σπαρτιάτικο μικρόκοσμο του βλοσυρού Προέδρου, η κλεψύδρα του λιγοστού χρόνου που απομένει αναποδογυρίζει, για να έλθει η –ασυνήθιστα εγκρατής για τα δεδομένα του Ιταλού σκηνοθέτη– κινηματογραφική ανταμοιβή της εκ βαθέων γνωριμίας με έναν χαρακτήρα που κρύβει αγάπη και συμπόνια, σε ένα μεστό πορτρέτο, αν και με κάποιες επαναλήψεις στη στυλιζαρισμένη διατύπωσή του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2026-02-04
Ένα φιλμ μυσταγωγικής γοητείας αλλά και τέλειας εικαστικής ομορφιάς, όπως μας έχει καλομάθει όλα αυτά τα χρόνια ο ξεχωριστός σκηνοθέτης της.
Άγγελος Πολύδωρος
Μια ήρεμη, στοχαστική ταινία πάνω στον χρόνο, τη μοναξιά και τη στάση του υπεύθυνου ανθρώπου απέναντι στα μεγάλα και μικρά διλήμματα της ζωής.
Αγγελική Καρυστινού
2026-02-08
Παρά το έντονο στιλιζάρισμα, που συνηθίζει, και την κατά καιρούς ρητηρικότητα των διαλόγων, το πρόσωπο του Μαριάνο, που ερμηνεύει στιβαρά ο Τόνι Σερβίλο, προτείνει την πιθανότητα ότι ακόμη και σε περιόδους ηθικής σύγχυσης, η ακεραιότητα δεν είναι ουτοπία αλλά επιλογή. Και αυτή η διακριτική, συγκρατημένη αισιοδοξία είναι ίσως η πιο πολιτική χειρονομία του Σορεντίνο.
Ανδρέας Κύρκος
Ο ακούραστος Πάολο Σορεντίνο κάνει ταινίες για να μην μας αφήσει να ξεχάσουμε ότι είναι βιρτουόζος δημιουργός με εντυπωσιακή δεξιοτεχνία. Ο ίδιος όμως έχει ερωτευτεί το σινεμά του περισσότερο απ’ όλους και θεωρεί τα έργα του ότι είναι μεγαλειώδη.
Παυλίνα Αγαλιανού
«Η χάρις είναι η ομορφιά της αμφιβολίας», όπου η χάρη έρχεται στο γήρας, όταν φεύγει το πάθος! Αυτά μας λέει ο Σορεντίνο με τα πάντα εκπληκτικής ομορφιάς, σαν διαφήμιση, πλάνα του, που δυστυχώς μας αφήνει μόνο με αυτά και πολύ λιγότερο με την ουσία!
Γιάννης Φραγκούλης
Οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί στους χαρακτήρες που υποδύονται, τόσο στις κινήσεις τους όσο στα βλέμματα και στον λόγο τους που είναι πολύ προσεγμένος, έτσι ώστε να αποδοθεί ο χαρακτήρας όπως το σενάριο θέλει. Το ιδεολογικό θέμα είναι το αγκάθι που μας κάνει να κρατάμε πολλές αποστάσεις.
Ηλίας Φραγκούλης
2026-02-02
«Καλλιτεχνική» παπάτζα που εξατμίζει ένα δίωρο (και βάλε) από τη ζωή του θεατή, για να του αφήσει την αίσθηση ενός μεγάλου τίποτα.
