Το Δέντρο που Πληγώναμε(1987)
(The Tree We Hurt) | Πρώτη προβολή: 02-04-1987
Δημήτρης Παναγόπουλος
Παιδική φιλία, τρυφερή ενηλικίωση, νεανικά ερωτικά σκιρτήματα και μια βαθιά, αυθεντική ελληνικότητα συνθέτουν τα βασικά στοιχεία αυτής της λιτής, ακατέργαστης ταινίας που μέσα από την ποιητική και ευαίσθητη κινηματογραφική ματιά του δημιουργού της αποκτά ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-12-20
Με γλυκύτητα και κατανόηση, ποτέ με γλυκερή νοσταλγία, όλα τα παραπάνω διαπερνούν το «Δέντρο που πληγώναμε» με το οποίο ο Αβδελιώδης τιμά συγχρόνως την αγαπημένη του γενέτειρα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2025-12-18
Μια ταινία δοσμένη με φρεσκάδα και τρυφερότητα – από ένα μάτι που κοιτάζει τα πράγματα και τους ανθρώπους με την αθωότητα και την αφέλεια ενός νέου ποιητή.
Μανώλης Κρανάκης
Η κλασική ταινία του Δήμου Αβδελιώδη σε επανέκδοση, δοκιμάζεται σε αντοχή και αντίκτυπο, έχοντας διεκδικήσει προ πολλού και με το δικό της μοναδικό τρόπο τη διαχρονικότητά της.
Κώστας Ζαλίγκας
Η πρώτη ταινία του σπουδαίου δημιουργού θυμίζει μια άλλη, χαμένη Ελλάδα, που είναι όμως βαθιά χαραγμένη στη μνήμη των περισσοτέρων.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2025-12-08
Νοσταλγία και λυρισμός, χιούμορ και συγκίνηση σε μια αξέχαστη χειροποίητη, καλοκαιρινή δημιουργία με αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-12-12
Με πενιχρά μέσα, αλλά καθαρή κινηματογραφική ματιά και ποιητικό πνεύμα, ο Αβδελιώδης δημιουργεί ένα φιλμ που πλημμυρίζει την οθόνη με παιδική αθωότητα, καθώς και με τη νοσταλγική σήμερα εικόνα μιας Ελλάδας που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί.
Χρήστος Μήτσης
2025-12-16
Λυρική και νοσταλγική ιστορία ενηλικίωσης, από τις τρυφερότερες του ελληνικού σινεμά, σε κερδίζει με την αφοπλιστικά «ναΐφ» ματιά της σε έναν κόσμο που έχει οριστικά χαθεί.
Αγγελική Καρυστινού
2025-12-10
Η ταινία, βαθιά αυτοβιογραφική και συνάμα συλλογική, λειτουργεί ως μια κινηματογραφική τελετουργία μνήμης.
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-12-14
Ο ποιητικός ρεαλισμός δένει απόλυτα με τη λιτή αφήγηση, οι εικόνες συγκινούν και προκαλούν τη νοσταλγία για μία Ελλάδα, που με όλα τα στραβά και ανάποδά της, μοιάζει ειδυλλιακή και σχεδόν ξεχασμένη.
Δημήτρης Δανίκας
Η πρώτη, ποιητική ανάσα του Δήμου Αβδελιώδη μόλις μία ώρα και κάτι ψιλά.
Ιάκωβος Γωγάκης
Με την ποιητική φωτογραφία του Κουτσαφτή, την τρυφερή μουσική του Παπαδημητρίου και τους ερασιτέχνες ηθοποιούς-συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς του σκηνοθέτη- να μεταδίδουν ατόφιο αυθορμητισμό, η ταινία αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα φιλμ του ελληνικού σινεμά.
Σταύρος Γανωτής
2025-12-06
Ακόμα κι αν κάνει τεχνικά λάθη, ο Αβδελιώδης φτιάχνει ένα σινεμά να χαίρονται οι οφθαλμοί σου.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-12-04
Μια εξαιρετικά ευχάριστη παραφωνία στο ομφαλοσκοπικό και αδιέξοδο ελληνικό σινεμά της δεκαετίας του ‘80.
Βικτωρία Μιχαήλ
2025-12-02
Καλλιεργημένε ή ακαλλιέργητε θεατή, η καρδιά σου περιβόλι (με την καλή έννοια) χάρη στις φυσικές εικόνες, το πηγαίο συναίσθημα, την ψίχα βιοτής, τη φυλλωσιά ιδεών.
