Νυρεμβέργη(2025)
(Nuremberg) | Πρώτη προβολή: 13-11-2025
Γιώργος Ξανθάκης
2025-11-20
Το “Nuremberg” του James Vanderbilt είναι μια σκοτεινή, αλλά ουσιαστική κινηματογραφική πράξη αυτογνωσίας. Ενώ το “Judgment at Nuremberg” μας έδειξε την καταδίκη του Κακού, το “Nuremberg” μας δείχνει το τίμημα τού να το κοιτάς κατάματα.
Αλέξανδρος Νιωτάκης
Μία επική δικαστική ταινία, που πρέπει όλοι να δουν.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Η «Νυρεμβέργη» μετατρέπεται σε ένα είδος παιχνιδιού γάτας – ποντικού, αν και το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ποτέ δεν είμαστε βέβαιοι για το ποιος είναι η γάτα και ποιος το ποντικι.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ένα έργο που το βλεπεις ευχάριστα αλλά σου περνάει όλων των ειδών τις σκέψεις, τους παραλληλισμούς και τις αναφορές, τωρα που η Ευρώπη δείχνει ότι δεν έχει βαλει μυαλό από τους Πολέμους και τωρα που η Γερμανία δείχνει και παλι στρατιωτικά ορεξάτη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Βάντερμπιλντ εξετάζει μια σημαντική στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας και την εξέλιξη της διαμόρφωσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με αντιστοιχίες στη σημερινή εποχή και την δυστυχώς οπισθοδρομική πορεία που αυτά έχουν ήδη αμετάκλητα ξεκινήσει.
Βασίλης Κεχαγιάς
2025-11-18
Η πρωτοτυπία της ταινίας πατάει πάνω σε ένα έξοχο βιβλίο-σενάριο, αυτό που αιχμαλώτισε η πένα του Τζακ Ελ Χάι, με τον τίτλο «Ο ναζί και ο ψυχίατρος». Μοιάζει να περιγράφει κίνηση-κίνηση όλη τη σκακιστική αναμέτρηση και ο Βαντερμπίλτ να τη μεταδίδει σε εικόνες.
Άγγελος Πολύδωρος
2025-11-16
Μια καλοφτιαγμένη, στοχαστική ταινία για τη φύση του κακού και τα όρια της δικαιοσύνης. Περισσότερο στοχασμός παρά ένα καθαρό δικαστικό δράμα με ψυχολογικές προεκτάσεις.
Μαρία Αβραμίδου
2025-11-14
Μια θαυμάσια για το είδος της ταινία, η οποία κρατά τον θεατή καθηλωμένο κατά τη διάρκειά της και παραμένει στη σκέψη του και μετά την έξοδο από την σκοτεινή αίθουσα.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Τζέιμς Βάντερμπιλτ επιλέγει να αφηγηθεί την ιστορία που έχει στα χέρια του με τον απολύτως συμβατικό τρόπο, μετρημένα και υπολογιστικά, χωρίς να αφήνει περιθώριο στην έκπληξη ή τις διαφορετικές ερμηνείες που κάθε θεατής θα μπορούσε να αναπτύξει.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Θυμίζει σύγχρονη τυραννία το ζήτημα και για χάρη του αξίζει μια ματιά το παλιομοδίτικο αυτό δράμα, που επίσης ποντάρει στην ελεγχόμενη ερμηνεία του Ράσελ Κρόου, σε ένα face off με τον πιο ασταθή Ράμι Μάλεκ.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Τζέιμς Βάντερμπλιτ σκηνοθετεί με στιβαρότητα αλλά συμβατικά. Δεν αποφεύγει τα κλισέ και τις ευκολίες αποδυναμώνοντας το τελικό αποτέλεσμα. Να πούμε όμως ότι διαθέτει ξεκάθαρο αντιφασιστικό, αντιεθνικιστικό, αντιρατσιστικό λόγο.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ένα σπουδαίο καστ σε συναρπαστικές ερμηνείες, σχολαστική ανασύσταση εποχής κι ανατριχιαστικό αυθεντικό αρχειακό υλικό από τα στρατόπεδα εξόντωσης, που υπηρετούν μια πλοκή η οποία δεν ‘απογειώνεται’ ποτέ.
Σωτήρης Ζήκος
Μια “έγχρωμη” (εκσυχρονισμένη και σε σημεία αναχρονιστική) “ταινία εποχής” που θα μπορούσε και να θεωρηθεί, επαρκώς, αρκετά καλή για τα σημερινά δεδομένα, επί του θέματος που διαπραγματεύεται.
Απόστολος Κίτσος
2025-11-10
Ένα κομψό, επιδέξιο, αλλά τελικά ρηχό ιστορικό δράμα, όπου ο Ράσελ Κρόου και ο Ράμι Μάλεκ κρατούν όρθιο ένα σενάριο που δεν αντέχει το βάρος του ίδιου του υλικού του.
Αιμίλιος Χαρμπής
2025-11-12
Ένα γενικότερα ακαδημαϊκό φιλμ αρκετά μεγάλης διάρκειας, το οποίο αποκτά μόνο ανά στιγμές περισσότερο κινηματογραφικό ενδιαφέρον.
Γιώργος Νυκταράκης
Συνολικά, μια καλοφτιαγμένη ταινία που στέκεται επαρκώς απέναντι στο πρόσωπο του Γκέρινγκ, αλλά όχι των κοσμοϊστορικών γεγονότων που καθόρισαν τον 20o αιώνα.
Αγγελική Καρυστινού
2025-11-06
Ο Βάντερμπιλτ επιλέγει μια ακαδημαϊκή προσέγγιση και ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων του, η οποία, δυστυχώς, σε τόσο σύνθετα ζητήματα μπορεί να αποδειχθεί έως και επικίνδυνη.
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-11-08
Ο Βάντερμπιλτ, εν αντιθέσει με τον Κρέιμερ, δείχνει άτολμος να μπει στα βαθιά και να μιλήσει με τόλμη για τις αιτίες της γέννησης του ναζισμού και των εγκλημάτων του και θα εστιάσει, σχεδόν επιφανειακά με ατάκες εντυπωσιασμού, στους δυο πρωταγωνιστές.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο σεναριογράφος των “Amazing Spider-Man”, “Scream 6”, “Murder Mystery” και… “Ζόντιακ”(!), γράφει και σκηνοθετεί ένα εντελώς άστοχα ανάλαφρο δράμα για το πώς φτάσαμε στη Δίκη της Νυρεμβέργης.
Λήδα Γαλανού
Μαζί εντυπωσιακό και στερεοτυπικό πολιτικό-δικαστικό δράμα με κεντρικό ήρωα τον ψυχίατρο που παρακολουθούσε τη φυλακισμένη ναζιστική ηγεσία πριν τη «Δίκη του Αιώνα».
Ιάκωβος Γωγάκης
2025-11-04
Η χρήση αυθεντικού υλικού από τη δίκη και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσθέτει ρεαλισμό, όμως το πολιτικό σχόλιο για την αμερικανική υποκρισία (και τη ρίψη της ατομικής βόμβας) παραμένει ημιτελές. Ο Κρόου κυριαρχεί, ο Σάνον ισορροπεί, ενώ ο Μάλεκ δυσκολεύεται.
Ηλίας Φραγκούλης
Καλύτερα να αποφευχθούν οι συγκρίσεις με το φιλμ του 1961, διότι η «ετυμηγορία» εδώ θα αποτελούσε σοβαρότατη ήττα. Δυνατό comeback για τον Ράσελ Κρόου, που «κλείνει το μάτι» στην Ακαδημία για οσκαρική υποψηφιότητα δεύτερου ανδρικού ρόλου.
Χρήστος Μήτσης
Ιστορικό δράμα με στιβαρή παραγωγή και πολιτική ευαισθησία, το οποίο, όμως, δεν απαγκιστρώνεται από τον απλοϊκό ψυχολογισμό και τα αφηγηματικά κλισέ του δικαστικού θρίλερ.
Βαγγέλης Βίτσικας
Ευπρόσωπη παραγωγή, άρτια τεχνικά και με εντυπωσιακό επιτελείο ηθοποιών να την στελεχώνει, το «Nuremberg» είναι, παρ' όλα αυτά, μια απογοητευτική ταινία, πολύ κατώτερη του θέματος και των συντελεστών της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το κομμάτι της ψυχολογικής αξιολόγησης των ναζί είναι επιφορτισμένο με πιασάρικα κυρίως κλισέ (που αποδυναμώνουν κάπως την μέχρι τότε εξαίρετη σκιαγράφηση των χαρακτήρων) ενώ η δραματουργική ισχύ του έργου παραμένει σε ικανοποιητικό επίπεδο χάρη στη στιβαρή σκηνοθεσία και την αξιόλογη διεύθυνση παραγωγής.
Ανδρέας Κύρκος
Η «Νυρεμβέργη» μοιάζει υδροκέφαλη και ενοχλητικά φλύαρη σε πολλά σημεία.
Παυλίνα Αγαλιανού
Ο Ράσελ Κρόου είναι καλός αλλά είναι λίγος, ίσως να ευθύνεται και η σκηνοθετική οδηγία για αυτό, και είναι κρίμα! Ο Ράμι Μάλεκ είναι πάντα εξαιρετικός, αλλά λίγο πιο αμήχανος, μοιάζει να στέκεται με δέος μπροστά στον εγκληματία... λες και δεν γνώριζε!
Γιάννης Βασιλείου
Aφελέστατη και ανερμάτιστη απόπειρα σινεμά (άλλοτε) μεγάλου κοινού, που ξαναδιαβάζει «αμερικανικά» τη Δίκη της Νυρεμβέργης ως απόπειρα των Συμμάχων να πατάξουν ένα αυστηρά προσωποποιημένο Κακό και να σώσουν έτσι τη μέρα και τον κόσμο.
Δημήτρης Δανίκας
2025-11-02
Να εξοργιστώ; Όχι αρνούμαι. Αν και ο σκηνοθέτης, πέρα από την φλυαρία του, επιχειρεί να εξανθρωπίσει τα τέρατα του Ναζισμού.
