Ανεμώνη(2025)
(Anemone) | Πρώτη προβολή: 13-11-2025
Αγγελική Αντωνίου
2025-11-20
Το Anemone είναι ένα οπτικά μαγευτικό και βαθιά προσωπικό ντεμπούτο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Εντυπωσιακή οπτικά με ατμοσφαιρικά, λυρικά πλάνα και μελαγχολικό post punk μουσικό σκορ (Μπόμπι Κρικλ), η ταινία των υιού και πατέρα Ντέι Λιούις είναι ιδιαίτερα αξιόλογη σκηνοθετικά και ερμηνευτικά όμως πάσχει λίγο σε ό,τι αφορά το σενάριο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο Ρόναν Ντέι-Λιούις που συνεργάστηκε με τον Ντάνιελ στο σενάριο, κρύβει καλά το μυστικό της ταινίας και αφήνει τους δύο ηθοποιούς να κάνουν αυτό που ξέρουν πολύ καλά ώστε το ενδιαφέρον του θεατή να μην μειωθεί ποτέ.
Αιμίλιος Χαρμπής
Το ξετύλιγμα της πλοκής γίνεται υπομονετικά, ίσως και υπερβολικά αργά, μέχρι να φτάσουμε στην καλοστημένη σκηνή εξομολόγησης προς το φινάλε.
Νίκος Τσαγκαράκης
Οικογενειακό και ψυχολογικό δράμα για τον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος αλλάζει τον άνθρωπο.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Πολύ ιδιαίτερη ταινία, με συγκεκριμένη άποψη μετατραυματικού σοκ για τους κατοίκους που έζησαν τις “Ταραχές” στη Βόρειο Ιρλανδία. Η συνεργασία των Ρόναν και Ντάνιελ Ντέϊ-Λιούις ήταν απαραίτητη, για να φτάσει τους ποιοτικούς στόχους της η ταινία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2025-11-18
Πίσω από το ουσιαστικό, θεαματικό one man show του Ντέι Λιούις κρύβεται ο σεβασμός του ζωγράφου γιου του, Ρόναν, σε ένα συγκινητικό, ατελές πορτρέτο ενός ραγισμένου άνδρα με ματωμένη καρδιά.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ο νεότερος Day-Lewis έχει σίγουρα καλλιτεχνικό μάτι – είναι άλλωστε αναγνωρισμένος ζωγράφος – αλλά ο απίστευτα ταλαντούχος πατέρας του αναζητά σαφώς καλύτερο υλικό. Η Ανεμώνη είναι ένα απείθαρχο, ασυνάρτητο έργο, υπερφορτωμένο με κενούς συμβολισμούς.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-11-14
Αν στο σινεμά οι εικόνες σας «λένε» περισσότερα πράγματα από την αφήγηση μιας ιστορίας, δεν θα φύγετε απογοητευμένοι. Οπτικά, η «Ανεμώνη» είναι χάρμα οφθαλμών.
Πόλυ Λυκούργου
Η πολυαναμενόμενη επιστροφή του Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στο ντεμπούτο του γιου του Ρόναν Ντέι-Λιούις είναι ένα διαγενεαλογικό δράμα με ενδιαφέρουσες ιδέες που πνίγονται στο εικαστικό, φορτωμένο με κόλπα βλέμμα του σκηνοθέτη τους.
Κώστας Ζαλίγκας
2025-11-16
Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις ακολουθεί τη συνταγή του και πλέον ξέρεις πότε ακριβώς θα φτάσει ερμηνευτικά στα άκρα και πώς θα το κάνει αυτό. Και τα πάντα σε αυτήν την ταινία μοιάζουν να φτιάχτηκαν για να το διαπιστώσουμε για ακόμη μια φορά.
Μαρία Αβραμίδου
Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης έχει ισχυρές οπτικές προσλαμβάνουσες, με το εικαστικό κομμάτι της ταινίας να είναι γεμάτο πολλές ατμοσφαιρικές, αλλά και ορισμένες εξεζητημένες εικόνες, οι οποίες μοιάζουν σαν να προσπαθούν να χωρέσουν όλες του τις επιρροές.
Κώστας Ντούμας
2025-11-10
Αμφιβάλλω αν με άλλον ηθοποιό, το φιλμ θα έκανε ανάλογο ντόρο. Από την άλλη, το να βλέπεις τον Άγγλο ηθοποιό είναι μια ξεχωριστή απόλαυση.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-11-12
Η επανεμφάνιση του επιβλητικού Ντάνιελ Ντέι Λιούις ο οποίος συνέγραψε το σενάριο με τον γιο του, αρκεί για να απογειωθεί η ταινία σε αρκετές σκηνές.
Ηλίας Δημόπουλος
Η μεγάλη επιστροφή του Ντάνιελ Ντέι-Λιούις παραμένει ένα καλλιτεχνικά σεισμικό γεγονός μολονότι η ταινία που την στεγάζει συσκοτίζει άθελά της σοβαρές αρετές πίσω από συζητήσιμες επιλογές.
Αγγελική Καρυστινού
Η σχέση πατέρα–γιου, αλλά και των δύο αδελφών, πρωταγωνιστούν σε αυτή τη, κατά βάση, διαλογικά άνιση ταινία, που μετά από μια αμήχανη εισαγωγή παραδίδεται αποκλειστικά στην υποκριτική του Λιούις.
Πάρις Μνηματίδης
Πέραν λοιπόν της χαράς για το comeback στη δράση του μπαμπά Day-Lewis, δεν υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία εδώ που να αφήνουν ένα αίσθημα αληθινής κινηματογραφικής ικανοποίησης.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ίσως στο θέατρο να είχε μεγαλύτερη συναισθηματική απήχηση, βασισμένη στη δύναμη του ηθοποιού και της σιωπής. Στον κινηματογράφο, όμως, απαιτείται σενάριο, ρυθμός και αφήγηση, στοιχεία που εδώ απουσιάζουν ολοκληρωτικά.
Άκης Καπράνος
2025-11-04
Η φωτογραφία κραυγάζει, η πλοκή θέλει απλώς να ανασάνει.
Αχιλλέας Βασιλείου
2025-11-06
Μία ταινία που χρησιμοποιεί την υπερβολή (ερμηνευτικά, καλλιτεχνικά ακόμα και σεναριακά), δοκιμάζει λίγο την αντοχή του θεατή με τον ρυθμό της, επιβιώνει όμως χάρις στην παρουσία του Ντάνιελ Ντέι Λιούις και το ωραίο της φινάλε. Αρκούν;
Χάρης Αναγνωστάκης
2025-11-08
Κακά τα ψέματα, αλλά αν ο σκηνοθέτης της ίδιας ταινίας δεν είχε ένα θρυλικό όνομα και δεν έπαιζε ο μέγας Ντάνιελ Ντέι Λιούις, αν εξασφάλιζε διανομή θα ήταν ακόμη ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο, που μπορεί να πέρναγε αδιάφορο σε μεταμεσονύχτιες προβολές.
Ανδρέας Κύρκος
Το δραματικό βάρος των σκηνών προκύπτει υπολογισμένο και η ζοφερή θλίψη των ηρώων δεν έχει χτιστεί μέσα από τη ροή της ιστορίας.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Εντυπωσιακή εικονογραφία και ένας κλασικά επιβλητικός Ντάνιελ Ντέι-Λιούις δεν αρκούν ώστε αυτό το ατμοσφαιρικό ψυχογράφημα να αποφύγει τη φλυαρία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Αργόσυρτο, δομικά άστοχο και πολιτικά επιφανειακό δράμα που εσωτερικεύει το δράμα σε βαθμό παράλυσης και αφήνει τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούς να γεμίσει τα κενά σε μια ερμηνεία-σολάρισμα.
Βαγγέλης Βίτσικας
2025-11-02
Έχοντας στα χέρια του υλικό που θα έδινε μια εξαιρετική μικρού, βία μεσαίου μήκους δημιουργία, ο Day - Lewis αδυνατεί να το υποστηρίξει στη φόρμα της δίωρης (και κάτι ψιλά) ταινίας, με αποτέλεσμα το «Anemone» να προκαλεί δυσφορία όσο περνάει η ώρα.
