Πολύδροσο(2023)
Πρώτη προβολή: 16-05-2024
Ιωσηφίνα Γριβέα
Μία ταινία για ανθρώπους τρυφερούς σε έναν όχι τρυφερό κόσμο. Έτσι περιγράφει το Πολύδροσο ο The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης). Το νέο του φιλμ, το πιο συμβατικό του ίσως έργο με όρους εγκεφαλικότητας, είναι και το καλύτερό του ως τώρα.
Μίλτος Τόσκας
Ο Βούλγαρης ενδιαφέρεται για τη λεπτομέρεια. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του και δημιουργεί μάλλον την πιο πλήρη του ταινία.
Ορέστης Μαλτέζος
2024-05-20
Αυτό που ο Βούλγαρης κατορθώνει να μετουσιώσει σε εικόνες είναι η πανανθρώπινη ιδιότητα των αναμνήσεων στήνοντας μια αφήγηση συνειρμική, με τον τρόπο που ο χρόνος τις γλυκαίνει, τις συμπτύσσει ή τις φέρνει σε αντιπαράθεση μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Στράτος Κερσανίδης
Το Πολύδροσο είναι κάτι περισσότερο από μια περιοχή της Αττικής. Και κάτι περισσότερο από τίτλος μιας ταινίας. Είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει τη γλώσσα και αφήνει τα λόγια να ξεχυθούν και, κυρίως, να ακουστούν. Είναι μια συναισθηματική κατάδυση εντός μας και εντός του άλλου, αρκεί να υπάρχει καλή διάθεση και ειλικρινείς σκοποί.
Γιάννης Γκροσδάνης
Το Πολύδροσο είναι ένας τρυφερός αποχαιρετισμός σε όσα αφήσαμε πίσω μας. Είναι ένα εξομολογητήριο της παιδικής μας ηλικίας. Και εκεί ο Boy – Αλέξανδρος Βούλγαρης ξέρει που κρύβεται κάτι βαθύτερο, κάτι πιο αληθινό από όσα πρεσβεύει το άχαρο παρόν.
Αγγελική Καρυστινού
Ιδιοσυγκρασιακός δημιουργός ο The Boy, όπως έχει πως έχει κάνει και στο παρελθόν, ακολουθεί μια μη γραμμική αφήγηση και επιστρέφει στο χτες, που μοιάζει με ένα ονειρικό παραμύθι, αναζητώντας εκεί όσα διαμόρφωσαν μία ολόκληρη γενιά, καταγράφοντας παράλληλα με έναν υπαινικτικό λυρισμό αυτοβιογραφικά του στοιχεία, συντάσσοντας έτσι ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό ημερολόγιο.
Τάσος Ντερτιλής
Το Πολύδροσο είναι τελικά μια μαγευτική οπτικοακουστική εμπειρία. Μια εκδρομή στην εξοχή που δεν θέλεις να τελειώσει ακόμη κι αν σου φέρει δάκρυα στα μάτια.
Παύλος Γκουγιάννος
2024-05-16
Μια από τις καλύτερες δουλειές του The Boy, μελαγχολική, όσο πρέπει υποτονική, αυτοαναφορική σχετικά με τις αδυναμίες του δημιουργού του, όπως τα φιλμ νουάρ και τα αποφθέγματα, συνδέει παρόν και παρελθόν με ένα νήμα αδιόρατο.
Λήδα Γαλανού
2024-05-18
Η νέα ταινία του The Boy, με πρωταγωνίστριες τις Σοφία Κόκκαλη και Βίκυ Καγιά, είναι ακόμα ένα μελαγχολικό, πικρό και τρυφερό κοίταγμα στα φαντάσματα του παρελθόντος.
Άντυ Δημοπούλου
2024-05-14
To «Πολύδροσο» του The Boy είναι μια προσευχή στην αγάπη μάνας - κόρης. Μία βιντεοκασέτα που παίζει σε αργή κίνηση αναμνήσεις και εν δυνάμει αναμνήσεις, για να παρατηρηθούν και να μετρηθούν μία προς μία οι κλωστές που υφαίνουν αυτό το μοναδικό κουκούλι αγκαλιάς και ασφάλειας.
Αιμίλιος Χαρμπής
Ο Βούλγαρης επιλέγει ξανά τη γνωστή του συνειρμική αφήγηση, προκειμένου να περιγράψει μια σχέση αγάπης – μίσους, μέσα από τον παντοδύναμο μηχανισμό της μνήμης.
Δημήτρης Δανίκας
Οι μνήμες επιστρέφουν, η σχέση των δύο πλασμάτων ξεχειλίζει από συναίσθημα και όπου το σενάριο, δυστυχώς είναι μονόχορδο πλην όμως συγκινητικό--Ομολογώ παραδόθηκα!
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Μια πανέμορφη, δοτική ταινία που δίχως να αποφεύγει τις κοιλιές, χαρακτηρίζεται τελικά από μια αφοπλιστική συναισθηματικότητα που απλώνεται στην οθόνη σαν χάδι και δίχως να λειτουργεί εκβιαστικά. Δύσκολη αυτή η ισορροπία.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Ο «The Boy» ψηλαφεί την ανάγκη της συμφιλίωσης με το παρελθόν σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία, με υπαινικτική ατμόσφαιρα.
Άκης Καπράνος
Γυρισμένο μοναδικά σε φιλμ, του οποίου τις ατέλειες υπερτονίζει ανά σημεία ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, το "Πολύδροσο" είναι ένα κολάζ αναμνήσεων και σινεφιλικών αναφορών, στημένο με μια παιχνιδιάρικη, σχεδόν αφαιρετική διάθεση, όπου το άμεσο, δακρύβρεχτο δράμα δείχνει να απουσιάζει.
Ναταλία Πετρίτη
Με την εξαιρετική μουσική της χαρισματικής Δεσποινίδας Τρίχρωμης, Κόκκαλη και Καγιά μεταμορφώνονται στο πιο απρόσμενα επιτυχημένο ερμηνευτικό δίδυμο της χρονιάς για τον εγχώριο κινηματογράφο, σε μια ταινία άξια της προσοχής μας και ιδανικής για την έναρξη των θερινών κινηματογραφικών εξορμήσεων.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία μοιάζει συμβατική, αλλά στα χέρια του Βούλγαρη δεν υποκύπτει στους συμβιβασμούς. Χωρισμένη σε τρία μέρη - με μεσότιτλους - κι ένα φαντασιακό φλας μπακ, η ταινία φέρει την ευδιάκριτη υπογραφή του σκηνοθέτη και θα ικανοποιήσει τουλάχιστον αυτούς που αγαπούν το σινεμά του.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2024-05-12
Αν και οι σκηνοθετικές αρετές του Βούλγαρη είναι παρούσες στο έργο, αν και χρησιμοποιεί τη φαντασία του για να κατασκευάσει τον κόσμο του και ενσωματώνει με έναν εξαιρετικό τρόπο ακόμα και μια σεκάνς animation που παραπέμπει στις παλιές εποχές της Disney, αδυνατεί να συνδέσει απόλυτα την εικόνα του με τα λεγόμενά του.
Ανδρέας Κύρκος
Μπορεί να μην διαθέτει το υπαρξιακό βάθος που είχε το «Νήμα» (2016) ούτε τη λεπτοκαμωμένη τρυφερότητα της «Winona» (2019), όμως είναι ένας ήπιος στοχασμός πάνω στα θραύσματα της μνήμης που ψάχνουν ζεστό φίλτρο για να αναβιώσουν και τελικά μιλάει για την αποδοχή και τη συγχώρεση.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η ισχυρή αλληλεπίδραση μητέρας – κόρης κυριαρχεί σχεδόν σε κάθε πλάνο της ταινίας, υιοθετώντας –ίσως- την άποψη, ότι όλη η αγάπη αρχίζει και τελειώνει στην μητρότητα. Σε ένα σύμπαν ονείρου αλλά και πραγματικότητας, η κόρη αποκαλύπτεται, η μητέρα ξεκλειδώνει επιθυμίες, δίνει και εισπράττει αγάπη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-05-10
Μπορεί σε επίπεδο σεναρίου να μην συμβαίνουν πολλά αλλά η σχέση των δύο ηρωίδων τόσο μεταξύ τους όσο και με το Πολύδροσο, «εκεί που όλες οι ώρες είναι ώρες κοινής ησυχίας», προσφέρει ένα πλέγμα φρέσκων ιδεών (άψογο το συναπάντημα φαντασίας και πραγματικότητας) και συναισθηματικής έντασης που θα σας κλέψει την καρδιά.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης υπογράφει μια τρυφερή ιστορία μητέρας-κόρης χωρίς να υποκύπτει στην εύκολη συγκίνηση φροντίζοντας να προσθέτει μικρές δόσεις υπαινικτικού χιούμορ στους διαλόγους και τις καταστάσεις. Όμως το «συννεφάκι» πάνω στο οποίο οι δύο ηρωίδες κάθονται δεν έχει αναταράξεις και μοιάζει με ευθεία γραμμή.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με ωραία φωτογραφία του Σίμωνα Σαρκετζή και εξαιρετικές ερμηνείες από το δίδυμο Σοφία Κόκκαλη και Βίκυ Καγιά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-05-06
Αυτό που πετυχαίνει ο The Boy στο Πολύδροσο είναι να αποτυπώσει κάτι λεπτότερο από τη σύγκρουση: μια αντίφαση στις σχέσεις και τις σκέψεις δυο γυναικών που καλούνται να συγχρονιστούν, και καταλήγουν να το κάνουν με τρυφερότητα.
Γιάννης Κρουσίνσκυ
Η ταινία "Πολύδροσο" διαθέτει μέσα στη γοητευτική σύνθεσή της αφενός αρκετά και ενδιαφέροντα πλεονεκτήματα, μα αφετέρου λίγα και σημαντικά μειονεκτήματα. Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο, γιατί επιμετρήθηκε στην ταινία το ταλέντο τόσων κινηματογραφικών συντελεστών και μιας (φαντάζομαι) έμπειρης τηλεπερσόνας.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ένα υπόκωφης έντασης και ανεπιτήδευτης ποίησης φιλμ, το οποίο συγκινεί καθώς αφουγκράζεται τις έννοιες της μητρότητας και της ενηλικίωσης. Εξαντλεί, ωστόσο, τις κινηματογραφικές εκπλήξεις του, καθώς εγκλωβίζεται στη φόρμα.
Αχιλλέας Βασιλείου
2024-05-08
Το ΠΟΛΥΔΡΟΣΟ διαθέτει την γοητεία αλλά του λείπει η πείρα, κατέχει την ιδέα αλλά απουσιάζει ο σεναριακός ειρμός, και από ένα σημείο και μετά όλα φαίνονται ίδια.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ο Βούλγαρης προσεγγίζει τις ηρωίδες του με τη γνωστή του τρυφερότητα και παρότι η ταινία από ένα σημείο και μετά μοιάζει να επαναλαμβάνεται ή να υπερτονίζει τα ευρήματά της, αναπληρώνει την αφηγηματική της ισχνότητα με τις δύο πολύ καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστριών.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-05-04
Χωρίς ακριβώς να ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, η ταινία δεν σου ζητά να την παρακολουθήσεις δίνοντας σημασία στην στρωτή αφήγηση αλλά σαν μια ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία όπου άνθρωποι τρυφεροί κινούνται σε έναν όχι τρυφερό κόσμο.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Αυτό είναι το μεγάλο ελάττωμα της ταινίας. Δεν υπάρχει διερεύνηση για να αναπτύξει υπόθεση. Κι όταν λέω υπόθεση δεν εννοώ αστυνομική πλοκή, όμως μια πλοκή τη χρειάζεται για να μπορέσει να λειτουργήσει η ιστορία. Και να μπορέσει ο θεατής να μπει στη διαδικασία, να καταλάβει και να νιώσει καλύτερα. Ωστόσο, μια «προεργασία» σεναριακού τύπου, έστω και σε επίπεδο σύλληψης, δείχνει ότι προϋπήρξε. Ότι προηγήθηκε.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-05-02
Υπάρχει εκεί έξω ένα κοινό που μπορεί να γοητευθεί με αυτό που θα δει (και θα ακούσει) στο «Πολύδροσο». Υπάρχει κι ένα μικρό δείγμα που μπορεί να φτάσει έως και σε στάδια ταύτισης, ανάλογα με βιώματα ή χαρακτήρα. Και υπάρχει και μία άλλη μερίδα που μπορεί να γίνει έξαλλη, ουρλιάζοντας... «δεν είναι σινεμά αυτό»! Θέλει ιδιαίτερη προσοχή, διότι δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω που ανήκει ο καθένας από εσάς...
