Στην Τύχη ο Μπαλταζάρ(1966)
(Au Hasard Balthazar) | Πρώτη προβολή: 07-09-2023

100
Άκης Καπράνος
naftemporiki.gr
Πολλοί προτιμούν τον Πορτοφολά, αυτή όμως είναι, για μένα, η μεγαλύτερη στιγμή της τέχνης του σκηνοθέτη. Που δίχως την παραμικρή έκκληση στον συναισθηματισμό του θεατή, κατορθώνει να ολοκληρώσει ένα φιλμ σχεδόν ευαγγελικό στη Θεία λιτότητα του.
100
Χάρης Αναγνωστάκης
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Απαισιόδοξη ταινία, εμπνευσμένη από μία αναφορά στο πρώτο μέρος του «Ηλίθιου» του Ντοστογιέφσκι, μία σκληρή αλλά και αθεράπευτα συγκινητική ταινία, που ξεχωρίζει για την απλότητά της, αλλά και για το μεγαλείο των συναισθημάτων της
100
Μ.Β.
Vertigo
Το αριστούργημα του Γάλλου καλλιτέχνη με τις 13 ταινίες στα 40 χρόνια καριέρας, μετατρέπεται από απλή περιγραφή των περιπετειών ενός ζώου σε μια πραγματεία για την ανθρώπινη ύπαρξη. Ο σκηνοθέτης αφήνοντας στην άκρη σκηνοθετικά τρικ και εντυπωσιασμούς, μας μαγεύει κάνοντας αυτό που πολλοί συνάδελφοί του αγνοούν... Κινηματογραφεί.
100
Γιάννης Σμοΐλης
hartismag.gr
Η μεγαλοφυΐα του ποιητή Μπρεσόν, έγκειται στο ότι διάλεξε να κοιτάξει το ανθρώπινο δράμα, μέσα από τα μάτια ενός γαϊδαράκου. Ασφαλώς έχει βλέμμα για τους ανθρώπινους ήρωές του (σε αντίθεση με αυτό που πίστευε ο Μπέργκμαν για την ταινία), απλώς δεν θέλει να υπαναχωρήσει στις απαιτήσεις ενός μελοδραματικού ανθρωποκεντρισμού.
100
Σπύρος Γάγγας
Σινεφίλια
Μετά από την περίφημη ρήση του Godard ότι, δηλαδή, αυτή η ταινία του Bresson περικλείει τον κόσμο ολόκληρο σε μιάμιση ώρα κάθε κριτική αποτίμηση φαίνεται να φλυαρεί και να περιττεύει.
100
Νίκος Γαργαλάκος
FILM PLANET
Με την απλότητα και την αμεσότητά του, το έργο αριστεύει ως περιήγηση στον Γολγοθά και την απόγνωση της αγνής επίγειας ύπαρξης, και υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να λογίζεται ως η καλύτερη μεταφορική απόδοση του βιβλικού μεσσιανισμού στο σινεμά.
100
Στέφανος Κ. Αρταβάνης
FreeCinema
Εάν θέλεις να δεις ένα από τα σημαντικότερα φιλμ του γαλλικού σινεμά, τότε είναι. Εάν αποκαλείς τον εαυτό σου κινηματογραφόφιλο, πρέπει να το έχεις δει, ακόμα κι αν το απορρίψεις!
100
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
DOC TV
Ο Μπρεσόν αντιπαραθέτει με λιτό, ποιητικό και αριστουργηματικό τρόπο την ανθρώπινη αναλγησία και αλαζονεία με τον λειτουργικό και ενστικτώδη φυσικό κόσμο τον οποίο εδώ εκπροσωπεί το "ταπεινότερο" των πλασμάτων του, το οποίο ποτέ δεν ανθρωποποιείται.
100
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Enetpress
Ο μοραλίστας Μπρεσόν μας δίνει μια απαισιόδοξη εικόνα της ματαιόδοξης κοινωνίας μας, θέμα επίκαιρο (ο Σκολιμόφσκι κάτι γνώριζε όταν έφτιαξε το δικό του «Έο»), όπου ο άνθρωπος, αποξενωμένος από την κοινωνία, έχει μετατραπεί σε ένα κυνικό, απάνθρωπο άτομο (προαναγγέλλοντας και την πτελευταία του ταινία, «Το χρήμα»), που ο μοναδικός του στόχος είναι το χρήμα και οι κίνδυνοι που το περιβάλλουν.
100
Χρήστος Μήτσης
αθηνόραμα
2023-09-20
Ταινία ορόσημο του λιτού, ποιητικού και «καθαρού» σινεμά, το οποίο μπορεί να φιλοσοφεί με συναρπαστική εμβρίθεια και ταυτόχρονα να συγκινεί μέχρι δακρύων - «ολόκληρος ο κόσμος μέσα σε μιάμιση ώρα».
100
Μάνος Θηραίος
CINEMANO
Συγκλονιστικού ρεαλισμού και συναισθηματικής ποίησης ταινία, ο "Μπαλταζάρ" αποτελεί κορυφαίο κεφάλαιο στην ιστορία του σινεμά καθώς επίσης σεμινάριο σεναριακής εξέλιξης και σκηνοθετικού μινιμαλισμού.
100
Γιώργος Ξανθάκης
Filmy.gr
2023-09-14
Αυτή είναι μία από τις ταινίες, για χάρη των οποίων γεννήθηκε ο κινηματογράφος.
100
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
ertnews.gr
2023-09-15
Με ένα επιτελείο από ερασιτέχνες ηθοποιούς, ο Μπρεσόν απογυμνώνει το μεγαλείο της άκριτης παρατήρησης εξαλείφοντας την εκφραστικότητα και το «παίξιμο» σε κάθε του σκηνή. Από τις σπουδαιότερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ!
100
Λουκάς Κατσίκας
cinemagazine.gr
2023-09-18
Η ταινία αγγίζει, το επίπεδο της πιο εξαίσιας τέχνης, γιατί επιλέγει να φέρει τον θεατή σε μια πνευματική κατάσταση που ζητά από αυτόν να ψάξει μέσα του και να αντλήσει μόνο την συμπόνια και την καλοσύνη.
100
Λήδα Γαλανού
FLIX
2023-09-12
Ο Μπρεσόν εμπνέεται από μια αναφορά στο πρώτο μέρος του «Ηλίθιου» του Ντοστογιέφσκι για να κάνει μια ταινία αλληγορική και τόσο διάφανη που, σε κάθε κύκλο των παθών της, αποδραματοποιημένων αλλά βαθειά συνταρακτικών, φέρνει το θεατή αντιμέτωπο με την κοσμοθεωρία του, την ευθύνη του, την ίδια του την ύπαρξη, χωρίς καμιά υπερβολή.
100
Γιάννης Βασιλείου
LiFO
2023-09-10
Στο φιλμ λειτουργεί ως δραματουργικό όχημα για να δούμε τα έργα των ανθρώπων και, ταυτόχρονα, ως σύμβολο, ίσως όχι απαραίτητα της αγιοσύνης –αν θες να αγιάσεις, πρέπει να αμαρτήσεις, λέει ο ποιητής‒, μα σίγουρα της καλοσύνης.
100
Θοδωρής Δημητρόπουλος
news247.gr
2023-09-08
Μέσα από τα διαφορετικά επεισόδια και τοποθετώντας το βλέμμα του θεατή πίσω από εκείνο του Μπαλταζάρ, ο Μπρεσόν αποτυπώνει την ανθρωπότητα ως μια ολότητα, την συνοψίζει υπό μία έννοια (όπως είπε κι ο Γκοντάρ) – τη βία, την μοναξιά, την ευτυχία, την αδικία και την ομορφιά, τη ζωή και το θάνατο.
90
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το Βήμα
2023-09-06
Μέσω της αντισυμβατικής προσέγγισης του Μπρεσόν στη σύνθεση, τον ήχο και την αφήγηση, αυτή η φαινομενικά απλή ιστορία γίνεται μια συγκινητική παραβολή αγνότητας και υπερβατικότητας.
80
Κώστας Ζαλίγκας
Ελεύθερος Τύπος
2023-09-04
Σε επανέκδοση, με ψηφιακά επεξεργασμένη κόπια, προβάλλεται στις αίθουσες το υπαρξιακό δράμα του Μπρεσόν, δίνοντάς μας τη σπάνια ευκαιρία να το απολαύσουμε στη μεγάλη οθόνη.
80
Βασίλης Μάλτας
Τέταρτο
Σαν μια παραβολή για την αγιοσύνη, σαν τη ζωή του Χριστού, σε μια ταινία βαθιά σκοτεινή κι απαισιόδοξη που μπορεί να μην είναι από τις αγαπημένες μας του μεγάλου Μπρεσόν αλλά, ακριβώς αυτό, ως ταινία αυτού του μέγιστου σκηνοθέτη, δεν παύει να είναι μια ξεχωριστή, συναρπαστική ταινία από κινηματογραφικής σκοπιάς.
80
Δημήτρης Δανίκας
Πρώτο Θέμα
2023-09-02
Περίπτωση εξαιρετική, ό, τι πρέπει για την μειοψηφία των σινεφίλ. Από τις πιο γνωστές σκηνοθεσίες του Ρομπέρ Μπρεσόν, πασίγνωστου για την αφαιρετικότητά του και τον μινιμαλισμό του.
80
Ανδρέας Κύρκος
Η ΑΥΓΗ
Η σοφή ταινία του Μπρεσόν αφενός δεν είναι χειριστική μέσω του εύκολου δράματος που θα προκαλούσε η κακοποίηση ενός τόσο καλοκάγαθου ζώου, αφετέρου, στην κατακλείδα της ταινίας, το τέλος της ζωής του Μπαλταζάρ κάθε άλλο παρά άδοξο είναι, καθώς μέσα από την παρατήρηση προκύπτει κάτι πολύ οικουμενικό, βαθιά φιλοσοφικό, μακριά από τις χριστιανικές διδαχές (με τον άρτο και το στεφάνι)